Alleen Op De Wereld....(waargebeurd!!)

[hikaya82]

Lina Zo die Faisel durft zeg! Ik wist dat hij het was, maar ik deed alsof ik het niet wist. Waar haalt hij het lef vandaan om mij uberhaupt te bellen! Als ik Bouchra zie dan doe ik haar wat aan! Ik heb zijn nummer nu ook en die heb ik voor de zekerheid opgeslagen. Maar hij moet niet denken dat ik hem terugbel, niet dat ik beltegoed heb maar ja! Ik probeerde me om te draaien, maar dat deed zo een pijn dat ik toch maar op mijn rug bleef liggen. Hoe moet ik nou morgen werken? Ik ben echt helemaal kreupel! De tranen rolden weer over mijn wangen. Waarom toch… De volgende ochtend.. Langzaam opende ik mijn ogen. Ik voelde me nog steeds helemaal kapot. Ik rolde mezelf uit mijn bed. Ik liep naar de badkamer, tot mijn grote schrik zag ik in de spiegel dat ik een blauwoog had. Ik begon meteen te huilen. Hoe moet ik dit nu weer verklaren! Dat monster heeft mij gewoon een blauwoog geslagen, en ze weet dat ik zo niet kan werken! Ik deed met moeite de Woedoe. Daarna deed ik zittend het ochtendgebed. Nadat ik me had omgekleed liep ik snel naar de keuken en dekte de tafel voor het ontbijt. Koffie en thee deed ik in Thermoskannen zodat ze niet afkoelen. Ik maakte een paar boterhammen voor mezelf en stopte deze in mijn tas. Zachtjes liep ik naar de woonkamer en keek in een van de lades van het dressoir of er wat kleingeld in lag. Gelukkig! Dat briefje van tien lag er nog in. Ik pakte het en liep weer terug naar de gang. Daar trok ik mijn jas aan en liep de deur uit. Ik moet me ziekmelden! Zo kan ik echt niet gaan werken! Ik had nog wat centen op mijn telefoon staan, dus belde ik snel naar het werk, waar ik me ziek meldde. Opgelucht hing ik op. Waar moet ik nu naartoe? Bouchra is vandaag gewoon aan het werk en ik wil niet dat ze mij zo ziet. Ik besloot om de tram te pakken en wat rond te rijden. In de tram pakte ik mijn boterhammen en begon deze op te eten. Ik werd vreemd aangekeken soms met medelijden. Ik negeerde al die blikken en at door. Na een tijdje besloot ik in het centrum uit te stappen. De winkels zullen nu wel geopend zijn. Ik had geen geld maar zo kon ik de dag doorbrengen. Plots voelde ik mijn telefoon trillen. Ik zag dat het Bouchra was. Wat nu?! Ik moet wel opnemen anders gaat ze me thuis bellen! “He meid, alles goed” zei ik zacht. “He, hoe is het met jou? ben je echt ziek?” vroeg ze bezorgd. “Uhm..ja ik bedoel nee. Ik had geen zin om te werken.” “ooh heb je plannen?” vroeg ze. “Uhm ja”loog ik. “ heb je een date ofzo?” vroeg ze.Natuurlijk! ze moest eens weten! “Ik weet nog niet, misschien.”loog ik weer. “ooh trutje, zeg dat dan! Met Faisel zeker!” lachte ze. “Misschien” zei ik zacht. “wat leuk! Nou veel plezier! Ik bel je vanavond, doe hem de groeten!” zei ze “Dank je. werk ze nog!” en ik hing op. Ik kon niet tegen haar liegen maar ik moest wel. Ze moest eens weten dat ik alleen in de stad aan het zwerven was met een blauwoog! Ya Rabbi wat een leven!

[jaloezie]

UUUUUUUPPP ga zo doorr :o

[hikaya82]

heb nu een vergadering, misschien plaats ik vanavond laat nog iets.

[.CoCo.]

Nieuwe fan

[plmmlpplmmlp]

UppX mOoi verhaal :love:

[jaloezie]

U UUUUUUUUUPPPPPPPPPPPP ga zo door meid :o

[maghrabia_5]

Uup nieuwe fan waau Echt mOoi verhaal!!

[n1995]

ga deoor meid nieuwe fann:D

[asma94gv]

upupupup :banana: :banana: :banana: :banana: :banana: :banana: :banana: :banana: :banana:

[mocrogirlll]

mooi verhaal

[BeautyLaila]

Ga gauw verder meid..Up voor jou dikke kus:kus:

[louissa_77]

NIEUWE FAN ga snel verder;)

[hikaya82]

Na uren te hebben rondgezwerfd liep ik naar de Mac om iets te eten. Het was druk. Ik keek even om me heen of ik geen bekende tegenkwam zoals: mijn broertjes of de buurjongens. De kust was veilig en ik ging in de rij staan. Ik zag een groepje blonde meiden giechelend naar mij kijken. Ik keek ze vuil aan en draaide mijn gezicht weg. Ik was eindelijk aan de beurt. Ik bestelde een menu en ging met mijn eten boven in een hoekje zitten, waar niemand mij zou kunnen zien. Ik begon aan mijn groenteburger, wat had ik een honger! Plots hoorde ik een hoop kabaal. Ik zag dat het een groepje Marokkaanse jongens waren. Bah! Daar kan ik niet tegen! Ze kwamen al schreeuwend en lachend naar boven. Een ervan ging op de tafel staan en schreeuwde: “Khalid is in tha house!” wat een aansteller. Ik at snel mijn eten op om zo snel mogelijk te vertrekken. Nadat ik klaar was liep ik snel naar beneden. Ik keek even snel rond en liep naar buiten. Ik keek op mijn horloge en zag dat het 14.30 was. Wat moet ik nu doen? Ik besloot naar het park te gaan. Daar aangekomen ging ik op een bankje zitten en haalde een tijdschrift uit mijn tas die ik begon te lezen. Nadat ik me goed en wel verdiept had in een van de verhalen in het tijdschrift hoorde ik stemmen dichter bij komen. Ik keek even op en zag in de verte 3 meisjes en twee jongens mijn richting opkomen. De jongens leken wel Marokkanen terwijl de meiden Nederlands leken. Ik keek nog wat beter en tot mijn grote schrik herken ik een van de twee jongens! Het was Faisel! Oei wat nu!ooh nee mijn blauwe oog! Ik keek weer naar mijn tijdschrift en boog mijn hoofd zodat hij mij niet zou herkennen. Mijn hart ging tekeer. Ik luisterde naar de voetstappen, een van de meisjes was druk aan het vertellen over een van de leraren ofzo.Hopelijk herkent Faisel mij niet en zegt hij niks tegen me. De voetstappen kwamen dichterbij. Ik kneep mijn ogen dicht van de spanning. En tot mijn verbazing liepen ze gewoon door zonder te stoppen. Pfoe! Ik bleef nog even voor me uitkijken. Voorzichtig tilde ik mijn hoofd en keek het groepje na. Plots draaide Faisel zich om en keek naar mij. Ik schrok en keek snel voor me. Hopelijk heeft hij mijn oog niet gezien.Ooh jeetje, wat nu als hij naar me toe komt? Ik begon te lezen, maar ik wist niet wat ik las. Ik besloot om maar weg te gaan. Ik pakte mijn tas en maakte dat ik wegkwam. Snel liep richting een bus halte. Schiet op bus! Ik moet hier weg. Plots hoorde ik mijn telefoon trillen. Ook dat nog! Ik haalde mijn telefoon uit mijn zak en zag tot mijn grote schrik dat Faisel aan het bellen was. Wat nu? Mijn handen begonnen te trillen. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Faisel bleef maar bellen. Ik besloot op te nemen. “Hallo?” zei ik met een bonzend hart. “Dat werd tijd zeg!” “ Met wie spreek ik?” vroeg ik. “Dat weet je best, Lina! Je hebt me net gezien.”zei hij “Oh Faisel, ben jij het?”zei ik nep. “Ze3ma dat wist je niet. En waarom deed je net alsof je me niet zag. Je had me best mogen groeten hoor!” “Je was druk in gesprek met je vrienden en ik wou je niet storen” loog ik. “je had ook gewoon ‘hoi’kunnen zeggen in plaats van te doen alsof je me helemaal niet kent.” Zei hij een beetje boos. “Sorry.” zei ik zacht. “ Je kunt het goed maken, door wat te gaan drinken met mij.”zei hij lachend. “Uhm..liever niet.Ik heb geen zin in problemen.”zei ik “Hoezo? Je moet het goed maken met me, anders krijg je echt problemen meisje”zei hij lachend. “ik heb broers snap je. En ik hou niet van dates, daar komen alleen maar problemen van. Dat is het voor mij niet waard.” Zei ik “Zo jij bent echt negatief! Een mens moet risico’s durven nemen om dingen te kunnen bereiken in zijn leven. Dat is geen goede houding, meid.” “Ja, dat zal wel, maar zo denk ik erover punt uit.” zei ik koppig. “Nou dan ontvoer ik je gewoon!” hij begon te lachen. “Ha ha ha, wat grappig. Maar mijn bus komt eraan dus ik moet hangen.Doei!”en ik hing op. Wat een rare die Faisel. Ik stapte de bus in en ging richting huis. Mijn stiefmoeder zal toch nog niet thuis zijn. Dat hoop ik tenminste. Ik had echt geen zin en geen kracht voor een confrontatie.

[Habouba]

pfoe wat een verhaal zeg. je bent weer goed bezig meid!!

[Mevr0uwtje_S]

aah meskiena