Alleen Op De Wereld....(waargebeurd!!)

[asma94gv]

wayooooooooooooooooooo wat erg egt jammer dat ze het heeft gedaan met hem voor het huwlijk maar inshaallah komt het goed en zal allah (swt) haar vergeven. uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuup

[mystery_fessia]

Owh mijn god!! :eek:

[LEGGRA]

nog een vervolgg!

[MsVicePresident]

Wayouw, dat had ik niet van haar verwacht :( Zonde man.. Ik kan niet wachtten op je vervolgje..

[Aliidaa]

Ohh mijn god wat erg!!! PFF wat een zonde. Kan niet wachten op een vervolg morgen.

[aniissaa]

vedervedervedervedervedervedervedervederveder..!!

[hoelya]

Dit had k niet van Lina verwacht... Maar zoals altijd zorgt seytan voor zulke situaties die men later niet meer terug kan krijgen... Meid ga snel verder... WAcht met spanning naar een vervolg... :banana: :banana: :banana: :banana: :banana:

[soumia.]

prachtig ga gauw verder xxx

[hanan81]

Wat een prachtverhaal meid!!! Ga aub gauw verder......! xxx een nieuwe FAN!!!!!

[hikaya82]

Ik zat maanden in de put.ik kon niemand onder ogen komen. Ik deed de deur nooit open.Bouchra was meerdere malen bij mij aan de deur geweest, maar ik verstopte me onder mijn deken en deed alsof ik niet thuis was.Ik begreep nog steeds niet waarom ik mezelf aan Faisel had gegeven. Juist toen ik helemaal geen hoop meer had voor ons. Was ik bang om dat veilige gevoel dat ik bij hem kreeg kwijt te raken? Wou ik me daarom aan hem binden? Ik zal hem nooit vergeten, hij was immers mijn eerste… Hij was mij wel al vergeten, want ik had via via gehoord dat hij met Dounya was getrouwd. Dat maakte mij nog gekker! Ik had hem regelrecht in haar armen gedreven, hoe dom was ik? Ik besloot om naar mijn oude woonplaats te gaan en Bouchra op te zoeken. Hopelijk wil ze mij nog zien, na alles wat ik had gedaan. Ik kleedde me uit en bekeek mezelf in de spiegel, wat walgde ik toch van mijn lichaam. Ik had altijd het gevoel dat ik onrein was, hoe vaak ik me ook waste en hoevaak ik de woedoe ook verrichten, dat gevoel bleef ik houden. Ik kleedde me snel aan en deed mijn hoofddoek op. Ik liep naar de woonkamer en pakte mijn jas. In de trein zat ik te bedenken hoe ik Bouchra te woord moest staan. Ik hoop dat ze me vergeeft. Ik zal haar alles vertellen, hopelijk zal zij niet van me walgen. Ik staarde naar buiten. Ik zou mezelf zo graag uit het raam willen gooien.” Uhm is deze plek vrij?” vroeg er iemand. Ik draaide me om en keek in de ogen van een mooie jongen. Hij had lichtbruin haar en lichtbruine ogen. Ik wist niet of het een marokkaan was. Ik schudde mijn “Nee, die is vrij.” De jongen kwam naast me zitten. Ik rook zijn lekkere geur en sloot mijn ogen.”Hallo, ik ben Tamer.”en hij stak zijn hand uit. ik keek hem verbaasd aan.”uhm ik ben Lina.” En ik schudde zijn hand.”mooie naam” zei hij. Wat is het toch een kletskous. Ik wist nog steeds niet of hij een marokkaan was.”dank je.”en ik draaide mijn gezicht weer naar het raam.Even later kwam de conducteur binnen, hij controleerde onze kaartjes en liep weer verder.” Waar kom je vandaan?”vroeg Tamer.”gaat je niks aan.”zei ik kortaf.”ok. Daar heb je gelijk in. Maar ik wil een babbeltje met je maken, dus werk even mee.” Zei hij quasi-boos.Ik moest er toch wel om lachen dus draaide ik mijn hoofd naar hem toe.”ok Tamer, ik wil best met jou babbelen, maar geen persoonlijke vragn stellen,safi?” zei ik. “Safi? Dus je bent marokkaanse.” Zei hij. Ik knikte “en jij Tamer.” Hij glimlachte “ik heb Egyptisch en Libanees bloed. Maar ik versta marokkaans want ik heb alleen maar marokkaanse vrienden.”zei hij. Interessant , een arabisch halfbloedje. “wat leuk.” Zei ik. We bleven kletsten over ditjes en datjes en ik werd afgeleid van mijn ontmoeting met Bouchra. Onze treinreis was te einde. We stapten samen uit de trein. Tamer stak zijn hand uit.”het was me een genoegen. Lina.” Ik glimlachte “dat is geheel wederzijds Tamer.” Ik schudde zijn hand. “mag ik je mijn telefoonnummer geven? misschien dat je ooit zin hebt om weer leuk te kletsen.” Ik kon geen nee zeggen tegen deze lieve en vriendelijke jongen. Ik nam zijn nummer aan en zei hem gedag. Op het station nam ik de bus naar Bouchra’s huis. Daar aangekomen durfde ik niet aan te bellen. Ik bleef een paar minuutjes staan en drukte eindelijk op de deurbel. Even later werd de deur geopend door Intissar. Ze keek me verbaasd aan. “Lina?” ik knikte en tranen schoten in mijn ogen. Intissar nam me in haar armen en omhelsde me. “ waar was je al die tijd. Bouchra was er kapot van!” zei ze. Snikkend zei ik: “Ik weet het, maar ik kon haar echt niet onder ogen komen. Ik hoop alleen dat ze me vergeeft” “kom maar binnen meissie, ze komt zo thuis.” Ik werd door de familie verwelkomt. Bouchra’s moeder was superbezorgd. Ze maakte thee voor me en aaide de hele tijd over mijn rug. Ik voelde me weer thuis. Opeens hoorde we de deur dichtgaan. Het was Bouchra. Toen ze me ontdekte liep ze haar tas vallen en keek ze me met grote ogen aan.

[_Isslamia_]

Uppp.. Ga snel weer verder Neem de tijd. P.s ben een stille lezer

[Aliidaa]

Upp Upp Upp!!!!!!!!!!!

[La-Iraqia]

TbarkAllah je kan echt mooi schrijven.:love: Meskiena wat mensen allemaal mee moeten maken.:jammer: Allah Swt ziet alles wat er ook allemaal gebeurt:goedzo: xx

[hikaya82]

“lina? Wat doe jij hier?”vroeg ze. Ik keek haar aan. “ik kom je zien.” Zei ik zacht. “maar ik wil jou niet zien, Lina.Nooit meer!” zei ze boos. Mijn hart brak. “aub Bouchra geef me een kans, ik weet dat ik het verknalt heb.” Zei ik verdrietig. Bouchra stampte met haar voeten op de grond. “Nee lina! Ik ben het zat!! Je vertelt alleen wat jou uitkomt en wanneer het jou uitkomt! Ik heb er genoeg van! Ga weg1”raasde ze. “a benti schaam je, zo praat je niet tegen je vriendin.”zei haar moeder streng. “laat haar tante ze heeft alle recht om zo te reageren”zei ik droevig. “inderdaad! Wil je nu aub gaan!” riep Bouchra. Ik stond op en maakte aanstalten om te gaan. “doe even normaal Lina, jij blijft hier! En Bouchra, stel je niet zo aan, wil je?” zei Intissar. Ze duwde mij terug op de bank en keek Bouchra boos aan. Bouchra draaide zich om en liep naar boven. “ze draait wel weer bij, ze houdt teveel van je.”zei Intissar geruststellend. “ ik hoop het”zei ik zacht. “hoe gaat het met jou en je man?”vroeg aan Intissar. Ze straalde meteen. “ja goed he! En ik moet zo naar huis om voor hem te koken.” Zei ze trots. “leuk voor je meid.”zei ik oprecht. Even later stond ik op en besloot om naar Bouchra te gaan. Voorzichtig kwam ik bij haar slaapkamerdeur aan. Ik klopte maar kreeg geen antwoord. ik opende de deur en zag dat Bouchra op haar buik lag te huilen. Ik liep naar haar toe en streelde haar rug. “sorry schatje, ik was mezelf niet en ik durfde jou niet onder ogen te komen.” Ze draaide zich om en vroeg me met tranen in haar ogen “ ik ben toch je beste vriendin?” ik knikte “daarom juist. Ik heb iets vreselijk walgelijks gedaan.” zei ik. Ze veegde haar tranen weg en keek me aan. “vertel lina. Misschien kan ik helpen.” Ik haalde diep adem en vertelde haar het Faisel- probleem. Ze bleef me met grote ogen aankijken. “maar Lina, waarom…?” ik begon te huilen. “ik weet het niet. Ik schaam me kapot!” ze sloeg haar armen om me heen.”maar waarom is Faisel dan getrouwd met Dounya? Wou hij je niet meer?” vroeg ze. Ik haalde mijn schouders op.”ik weet niet, want ik had daarna mijn nummer veranderd omdat ik wist dat we toch geen toekomst hadden. Ik wilde ezelf de pijn en ellende besparen.” Zei ik snikkend. Bouchra knuffelde me “ooh meisje toch! Waarom heb je dit allemaal opgekropt, ik ben er altijd voor je dat weet je toch?” we gingen allebei op haar bed liggen en staarden zwijgend naar het plafond

[mystery_fessia]

Up meid ga verdeeeerr! :love: