Alleen Op De Wereld....(waargebeurd!!)

[Zinna_Soraya]

uppppppppppppppppppppppppppppp

[hikaya82]

De volgende dag werd ik zwetend wakker van mijn telefoon.Ik nam slaperig op."hallo?"het was Bouchra."he meid, alles goed?"vroeg ze bezorgd."uhm ja ik ben gisteren in slaap gevallen en nu voel ik me zo raar."zei ik vermoeid."Ooh meisje toch, ik hoorde dat Mo je had gebeld.Gaat het weer?"vroeg ze. Ik schraapte mijn keel."ja lieverd het gaat wel. Maar Bouchra ik moet deze stad zo snel mogelijk uit.Mijn broer rust pas als hij mij te pakken heeft gekregen"zei ik angstig. Het werd stil aan de andere kant van de lijn."weet je Lina, ik meld je ziek en dat blijft zo totdat we een oplossing gevonden hebben, safi. Ik regel het hier wel. Rust jij maar goed uit."Ooh die lieve Bouchra wat is ze goed voor me."Shokran lieve Bouchra.Zie ik je vandaag?" vroeg ik."ik zal mijn best doen, maar ik bel je wel van tevoren." We namen afscheid en hingen op.Strompelend liep ik naar de woonkamer. Faisel was dus toch weggegaan. Het is beter zo. Het is tijdsverspilling. Alsof hij ooit serieus iets met mij zou willen.ook al zou hij dat willen, hij houdt het toch niet lang vol met me.Mijn leven is een en al ellende en problemen. dat doe ik hem liever niet aan. Op de tafel lag een briefje.Ik pakte het op en las: Lieve Lina, Ik hoop dat je tot rust bent gekomen. Als je wakker bent dan ben ik weg. Bel me als je wat nodig hebt.Ik ben er altijd voor je. liefs Faisel. Ik pakte mijn telefoon en toetste zijn nummer in. Hij ging over. "Met Faisel"zei hij slaperig."he met lina, heb ik je wakker gemaakt?" "nee, maakt niet uit.Is er iets?" "nee ik las net je briefje en ik wou je bedanken.Ik red me wel." "oh ok." "nou ik zal je niet meer lastigvallen met mijn problemen, maar je mag altijd bellen voor de gezelligheid." "uhm, ja ok..." het werd stil. Ik wilde het liefst ophangen. "Lina?" vroeg hij met een zachte stem. "Ja Faisel?" "Ik heb een zwak voor je gekregen, en ik wil je graag beter leren kennen." mijn hart bonsde in mijn keel."uhm, bedankt.maar ik ben er niet op die manier mee bezig geweest. Ik heb teveel shit aan mijn hoofd." "je hoeft je niet te veronschuldigen, Lina." "nee maar ik wil je liever niet met mijn problemen opzadelen. Ik ben niet de juiste persoon voor je Faisel." "Dat maak ik zelf wel uit Lina.Je bent het wachten waard." mijn lichaam begon helemaal te trillen van die woorden."ik weet het niet Faisel. we kennen elkaar net.Ik weet niet of het verstandig is.Ik ben bang dat het geen toekomst zal hebben." zei ik met een trillende stem. "onzin! Als je geen interesse hebt dan begrijp ik het.." "nee nee je lijkt me een goede jongen, maar de timing is gewoon slecht.Je zult niks aan me hebben.Ik ga binnenkort de stad uit, en ik moet constant vluchten voor mijn familie.Vooral als mijn vader en ooms erachter komen.Dat wil ik jou niet aandoen." het bleef akelig stil aan de andere kant. "ik zal me niet opdringen Lina. Als je me wil spreken dan hoor ik het wel."Hij klonk een beetje teleurgesteld. Maar ik wilde hem alle ellende en pijn besparen, ook al ging het ten koste van mijn eigen geluk. Want ik weet bijna zeker dat hij me gelukkig kan maken.Het voelt gewoon goed bij hem. maar ja ik moet niet teveel dromen, dat is niet aan mij besteed. "prima faisel. In ieder geval bedankt voor alles en sorry voor mijn hysterisch gedrag."zei ik met een brok in mijn keel. "Lina, je kan me altijd bellen dag en nacht. Sterkte met alles."en hij hing op.Mijn hart brak in kleine stukjes. Ik kreeg het benauwd van de pijn.Dit is een andere soort pijn, maar het is net zo erg en misschien wel erger dan de fysieke pijn die mijn familie me bezorgde. Ik rende naar de badkamer en begon van ellende over te geven.Ik was zo zwak dat ik niet meer op kon staan. ik bleef even op de badkamervloer liggen en sloot mijn ogen.Weg van de pijn...

[Zinna_Soraya]

geweldig!!!! prachtig vervolg!!! geeen woorden voor

[ilham_magrabia]

Prachtig verhaal:love: ga snel verder nieuwe fan

[asma94gv]

uuuuuuuuuuuup:banana: egt mooi tbarkallah ga zo door:goedzo:

[aniissaa]

Prachtig Verhaal Meid..!! Ik Kreeg Gewoon Tranen In Mij Ogen Wat Er Allemaal Is Gebeurd Met Dat Meisje..!! Gewoon Zo Erg..!! En Jij Bent Egt Een Goeie Schrijfer..!! Ga Zo Door Meid Wollah Dese Vehaal Is Verslavend Kuuskussaniissaa

[Aliidaa]

Upp!!!! Upp!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[hikaya82]

Enkele maanden later.... Ik woonde in een kleine stad 2 uur van mijn geboortestad vandaan.Ik had een eigen flatje.Ik was weer aan het werk en beetje bij beetje begon ik weer gelukkig te worden. Met Bouchra had ik nog contact.Ze kwam regelmatig een weekendje bij me slapen. ook dit weekend zou ze komen. Ik had mijn huisje opgeruimd en lekker gekookt voor ons tweetjes. Haar logeerbed had ik uitgeklapt en verschoond. Ik was blij met haar komst. Zij is de enige die nog contact met me heeft gehouden. Even later ging de bel.. ik opende de deur en daar stond Bouchra met een tas vol lekkers."he Skatje! Whazzup!"we vlogen elkaar in de armen en groetten elkaar uitbundig."kom binnen! hoe is het met je en met de familie?" vroeg ik haar."ja goed je krijgt de groeten van iedereen." We liepn naar de woonkamer, ik maakte thee en we kletsten aan een stuk dooor. Ik genoot van haar gezelschap. Nadat we de thee op hadden.Liep ik naar de keuken om de lasagna in de oven te stoppen."ooh lekker, mijn lievelingsgerecht! wat zorg je toch goed voor me lina!'riep ze uit.Ik lachte naar haar."voor jou altijd!" we dekten sam,en de tafel."Ooh by the way volgend weekend is de bruiloft van Intisar, jij komt toch?"vroeg ze.Ik moest even nadenken."ja ik weet niet. Ik zal kijken."zei ik snel."hoezo kijken? jij komt! punt uit!"riep ze uit.We schoten allebei in de lach. We gingen aan tafel en genoten van de lasagna en de laatste roddels. Het weekend vloog voorbij. Ik beloofde Bouchra dat ik donderdag de trein zou pakken en naar haar toe zou komen. Ik had er niet zo'n goed gevoel over, maar ik wilde haar niet teleurstellen. Donderdag... Ik zat gespannen in de trein, Bouchra zou me op het station opwachten.De trein naderde mijn eindbestemming. Voorzichtig keek ik uit het raam.Gelukkig! daar stond Bouchra al. Ik stapte gauw uit en liep op haar af. we groetten elkaar en liepen naar haar auto. Bij haar thuis werd ik warm verwelkomt. het was meteen Henna-dag, dus ik ging me meteen omkleden, de gasten begonnen te komen. Ik hielp Bouchra's moeder met het eten.De avond vloog voorbij. het was zo gezellig! We bleven de hele nacht op en sliepen om 5 uur 's ochtends pas. De volgende dag stonden we weer vroeg op en ruimden het huis op. Daarna gingen we naar de zaal om de mensen van de catering bij te staan. De zaal zag er betoverend uit. Die avond... De gasten arriveerden en Intissar had haar eerste jurk al aan. gespannen wachtte ze op haar man.Op de gang stonden Bouchra, haar nichtjes en ik te wachten op Intissar en haar man. Zodra deze klaar waren kregen we een seintje van de Neggafa zodat we de vreugekreten konden laten horen."Slaaaaat ou Slaaaaaaaaam 3la rasoulah..." we liep achter Intissar en haar man de zaal binnen. al zingend en lachend zongen we voor het bruidspaar. Ik keek om me heen en toen stond mijn hart even stil.Ik keek recht in de ogen van Faisel.Hij zag er oogverblindend uit in zijn zwartepak met zwart overhemd en zwarte stropdas.Ook hij keek mij versteend aan. Ik realiseerde me een paar seconden later dat hij een mooie jonge dame aan zijn arm had. Ze had lichtbruin opgestoken haar en een bordeaux-rode takshita aan. Ze was prachtig. Ik voelde duizende steken in mijn lichaam.Faisel staarde mij nog steeds aan. Ik draaide me om en liep verder met de rest van de meiden. Mijn hart deed pijn, ik voelde mijn knieen niet meer.Het was mijn eigen keuze om afstand van hem te nemen, maar waarom doet het zo'n verdomde pijn om hem met een ander te zien. Ik zette mijn neppe lach op en zong verder. Even later keek ik Bouchra aan, zij keek geruststellend naar me. Zij heeft het natuurlijk ook gezien.Shit!! Nadat Intissar weer terug in de kleedkamer was liep ik naar het toilet. Ik bekeek mezelf in de spiegel en zag een meisje met grote donkere en verdrietige ogen in de spiegel. Ik kan echt niet tippen aan zijn vriendinnetje. Ze was prachtig en neem het hem niet kwalijk, maar het doet pijn! maar ik ga niet huilen. Dat heb ik genoeg gedaan.Ik liep het toilet uit en kreeg de schrik van mijn leven. Daar stond mijn Broer Mo. Ik deinsde een paar stappen achteruit.Ooh nee, niet nu! "dus hier ben je?"zei hij met een gemene stem.

[Miss_marocy]

wooow spannend

[Farah_Tgr]

OMG =O Mijn hart klopte ff ni meer ! Ga snel verder auub!!

[hikaya82]

"blijf uit mijn buurt Mo. Laat me met rust."zei ik met een trillende stem. "Daar is het te laat voor zusje"siste hij. Ik keek om me heen.Niemand te bekennen."Bouchra! Bouchra!"begon ik te roepn. Mo kwam naar me toe gelopen en pakte me bij mijn arm."houd je bek en meekomen!!" siste hij. Hij greep me stevig vast. het deed pijn, ik probeerde me los te rukken, maar hij pakte me bij mijn nek en gaf me een duw.Ik verloor mijn evenwicht en belandde op de vloer."sta op!"riep hij.Even later hoorde ik een andere stem:"Mo kom we gaan"Ik keek op en zag dat het mijn broertje Samir was. Deze keek mij met een vuile blik aan."heb je haar gevonden? zied meekomen jij! jij hebt mijn moeder veel uit te leggen en excuses aan te bieden trut!"zei hij. Ik kon mijn ogen niet geloven, is dit echt of is dit een nachtmerrie! Ya rabbi! "he blijf met jullie poten van haar af!"hoorde ik Bouchra roepen. Mo keek haar aan."bemoei je er niet mee schatje. Ze is ons zusje, dus hou je erbuiten." "jij wilde toch niks meer met haar te maken hebben? en nu is ze ineens jullie zusje?! laat haar los!"gilde ze. Ze liep naar me toe en begon me uit Mo's greep los te maken.Mo duwde haar weg en siste "luister slettebak, jij hebt haar verpest dus blijf jij maar uit haar buurt!" Bouchra kwam overeind en begon te roepen:"Yousef!Rachid!" even later stonden Bouchra broers om ons heen. ze pakten samir en Mo bij hun nek en gooiden ze tegen de muur aan."wegwezen!stelletje crimnelen!" Mijn broertje Samir glipten langs de jongens en kwam met een vlindermesje op mij af. Voordat ik iets kon doen voelde ik het mes in mijn wang. er ging een steek van pijn door me heen."Ik hoop dat je er een litteken aan over houdt, zodat je niet vergeet wie hier de baas is a slettebak!" schreeuwde hij. Yousef pakte hem in zijn nek en begon op hem in te slaan. Mo was in gevecht verwikkeld met Rachid. Ik keek paniekerig rond en begon te rennen. Ik rende naar buiten en bleef maar rennen en rennen.Ik wist niet waar ik naartoe ging.Ik wilde weg van deze ellende! Ik wilde dood! ik struikelde over mijn takshita en viel bewusteloos op de grond.

[hikaya82]

Dat was het weer voor vanavond. Morgen is weer een nieuwe dag. Bedankt voor het lezen!!

[MsVicePresident]

Spannend, ik kan niet wachtten op een vervolgje!!

[Farah_Tgr]

Dat was het weer voor vanavond. Morgen is weer een nieuwe dag. Bedankt voor het lezen!! Dank je wel voor de prachtige vervolgjes!! You're the best!:goedzo:

[ssunshine_]

Wajoo wat een mooi verhaal!!!