LZN
25-05-2004, 23:06
Het nieuwe kruitvat in het Midden Oosten Vraag: Welk beleid zou de islamitische beweging moeten voeren ten aanzien van schriftgeleerden die het bewust of onbewust opnemen voor regimes als het Saoudische? Het is geen geheim dat de politiestaten in de Arabische wereld bepaalde instituties gebruiken om zichzelf te beschermen. Een van die organisaties is de veiligheidsdienst, waar aan veel geld wordt uitgegeven. De opdracht van deze dienst is vooral om de eigen bevolking in de gaten te houden teneinde de persoon van de regeringsleider te beschermen, zelfs als dat ten koste gaat van de rechten en veiligheid van de bevolking. Dan is er het militaire apparaat, dat bereid is het volk met geweld onder de duim te houden als het zich wil bevrijden van de onderdrukking en de waarheid zoekt. De media vallen in dezelfde categorie, omdat ze trachten de persoon van de leider te verheerlijken, de gemeenschap in slaap te wiegen en de plannen van de vijand uit te voeren door de bevolking in slaap te wiegen met triviale zaken, door hun emoties en verlangens zodanig te bespelen dat er alom corruptie heerst onder de gelovigen. Er is nog een organisatie die voor de leiders in de Arabische bevolking van eminent belang is en die gebruikt wordt om de bevolking te misleiden en om de deur te openen voor de veiligheidsdiensten die hun genoemde doelen willen bereiken. Dat is de organisatie van de schriftgeleerden in dienst van de autoriteiten. De rol van deze organisatie is de meest gevaarlijke in de gehele Arabische wereld. De geschiedenis is daarvan de beste getuige. Op het moment dat sommige leiders zich inlaten met koefr, wat hen openlijk en voor het aangezicht van het hele volk buiten de gemeente van de islam plaatst, gaat dat gepaard met een fatwa van hun religieuze organisatie. Met name de rol van de religieuze organisatie in het land van de twee heilige moskeeën is buitengewoon veelzeggend, afgezien van de vraag of zij deze rol bewust of onbewust vervult, want de schade die hierdoor wordt aangericht doet haar niet verschillen van de rol van de meest hartstochtelijke vijanden van de natie. Het regime in het land van de twee heilige moskeeën heeft deze organisatie zeer hoge prioriteit gegeven en heeft zodoende de eigen positie in de opinie van de bevolking weten te verhogen tot een niveau waarop het regime een idool werd dat naast God moest worden vereerd door het gewone volk-zulks tegen de wil van de leden van deze organisatie. In het land van de twee heilige moskeen zijn er echter-Allah zij geprezen-talrijke eerlijke schriftgeleerden en studenten die de schrift naleven en die openlijk en moedig stelling hebben genomen tegen de activiteiten van koefr die het regime in gang heeft gezet. Het regime heeft getracht deze schiftgeleerden in de schaduw te plaatsen en ze op de een of andere manier te verwijderen als effectieve elementen in het leven van de gemeenschap. Voorop onder deze schriftgeleerden stond Sjeikh Abdoellah bin Hamid-moge Allah zijn ziel genadig zijn –die moefti was van het Arabische schiereiland en die aan het hoofd stond van de hoge raad van rechters. Maar het regime heeft hem ingeperkt en de grip op hem versterkt tot hij zijn ontslag indiende. Hij heeft vele beroemde geschriften gepubliceerd in antwoord op de onaanvaardbare wetten die de regering heeft ingevoerd in de plaats van de Wet van Allah. Een ervan is een verhandeling over de wet van arbeid en arbeiders , waarin de vloer wordt aangeveegd met vele nieuwe wetten die in tegenspraak zijn met de Wet van Allah. Tegelijkertijd heeft het regime enkele schriftgeleerden gepromoveerd die verreweg de minderen zijn van sjeikh ibn Hamid-moge Allah zij ziel genadig zijn-en die bekendstaan als zwak en plooibaar . Men heeft deze mensen naar voren geschoven in het kader van een geniepige plan dat twintig jaar geleden in gang is gezet. In de afgelopen twee decennia heeft het regime de rol van Bin Baz uitgebreid omdat het zijn zwakheden en flexibiliteit kent en omdat men hem makkelijk kan beïnvloeden via de uiteenlopende middelen die het ministerie van Binnenlandse zaken ter beschikking heeft om hem van valse informatie te voorzien. Zo kon een hele generatie opgroeien in het geloof dat Bin Baz de meest vrome en geleerde persoon is, zulks als gevolg van een mediacampagne op basis van een weldoordacht beleid dat in de afgelopen twintig jaar is ontwikkeld. Vervolgens begon de regering elk programma dat door de oprechte schriftgeleerden werd geopperd, te slaan met de rotting van Bin Baz. Verder dwong men een fatwa af waarmee Palestina aan de joden werd uitgeleverd en, eerder al, gaf men de neoKruisvaarders onbelemmerde toegang tot het land van de twee heilige moskeen, omdat zulks noodzakelijk zou zijn. Daarna hechtte het regime ook nog geloof aan een brief van hem aan de minister van Binnenlandse Zaken, zodat de oprechte schriftgeleerden in de gevangenis konden worden gezet. Het vertrouwen van het volk en de jeugd in Bin Baz wankelt nu, maar de prijs was hoog. Het vertrouwen van de bevolking in de oprechte schriftgeleerden, vooral in degenen die in de gevangenis zitten, is groter geworden. Het beleid van de Organisatie voor Advies en Hervorming ten aanzien van deze schriftgeleerden is dat wij hen openlijk en in het geheim(want niemand staat boven de wet en wij zijn niet immuun) blijven adviseren, met name in zaken waarover zij openbare uitspraken hebben gedaan, en dat wij deze uitspraken verspreiden onder de schriftgeleerden die er oor voor hebben, opdat wij het volk bewust maken van de correcte regels aangaande deze zaken en dat wij het hervormingsprogramma niet belemmeren opdat de schriftgeleerden zich ervan bewust worden, want de druk die op hen wordt uitgeoefend is zeer groot. Verder gaat het ons erom deze oprechte schriftgeleerden te promoten en hen met hun verdiensten onder de aandacht van het volk te brengen, zodat het vertrouwen van het volk omslaat in massale steun. Vraag : Hoe beoordeelt u het buitenlandse beleid van het Saoudische regime ten aanzien van de moslimwereld over de afgelopen jaren? Het buitenlandse beleid van het Saoudische regime ten aanzien van Islamitische kwesties is tot het jaar 1364 (1945 n.Chr) bepaald door de Britse visie die het establishment in Saoedi-Arabie erop nahield. Daarna heeft het regime zich verbonden met de Amerikaanse visie, toen de VS na de tweede Wereldoorlog een vooraanstaande wereldmacht werden. Het is algemeen bekend dat het beleid van deze twee landen gekenmerkt wordt door een grote vijandigheid jegens de islamitische wereld. De laatste fase van het bewind van koning Faisal is erop gericht deze politiek weer te verlaten. We zien immers weer een duidelijke belangstelling voor moslimkwesties, met name voor al-Quds en Palestina. Het regime beperkt zich echter tot loze kreten over de kwesties die de moslims aan het hart liggen. Er wordt geen enkele serieuze poging ondernomen om de belangen van de moslimgemeenschap te dienen. De inspanningen blijven gering en dienen er slechts toe de bevolking in verwarring te brengen en haar zand in de ogen te strooien. Vraag: De confrontatie tussen de islamitische beweging en het afvallige Saoedische regime heeft een historische keerpunt bereikt na de jongste aanvallen op doelen van de Amerikaanse bezetter. Welke invloed hebben deze aanvallen op het binnenlandse front en hoe beïnvloeden ze de Saoedische –Amerikaanse relaties? De beide bomontploffingen in Riyad hebben een belangrijke uitwerking gehad op zowel de binnenlandse als de buitenlandse aspecten. Het belangrijkste effect is de bewustwording van de bevolking ten aanzien van de betekenis van de Amerikaanse bezetting van het land van de twee heilige moskeeën , en van het feit dat de decreten van het regime slechts de wensen van de Amerikaanse bezetter weerspiegelen. Het volk is zich er nu van bewust dat alle belangrijke problemen veroorzaakt worden door de Amerikaanse bezetters weerspiegelen. Het volk is er zich nu van bewust dat alle belangrijke problemen veroorzaakt worden door de Amerikaanse bezetters en hun marionetten in het Saoudische regime-of men het nu vanuit het religieuze aspect bekijkt of vanuit andere aspecten van het dagelijkse leven. De sympathie van de bevolking voor de schriftgeleerden die in de gevangenis verblijven is ook gegroeid, evenals het begrip van hun adviezen en richtlijnen. De bevolking steunt nu de algemene hervormingsbeweging die door deze schriftgeleerden en leiders van de islam wordt aangevoerd. Deze beweging groeit-met de gulheid van Allah-van dag tot dag in kracht en aanhang zulks ten koste van het regime. De sympathie voor de missies op burgerlijk en militair niveau was enorm, evenals de sympathie van de moslimswereld voor de strijd tegen de Amerikanen..