Bekijk originele versie : Lucht je hart en vertel het ons..
Prinses-80
08-05-2009, 20:07
Heb je het gevoel dat je geen echte vrienden/vriendinnen hebt? Voel je je alleen en in de steek gelaten? Ben je depressief of down? Huilbuien? Geen zin in iets leuks doen? Geen lust?
Laat je hart hier spreken. Want dan alleen vertel jij de waarheid. En laten we er voor elkaar zijn en elkaar helpen.
Laten we het hier netjes houden. Thanks
Moi..
Ice-Qween
08-05-2009, 20:30
OOOOWWWWWWWWWW meid wat heerlijk dat je zo een topic opent.
ik ben depi je moet me nu komen ompraten anders spring ik uit het raam.
IK zei nuuuuu
Ice-Qween
08-05-2009, 20:31
waar blijf je
Prinses-80
09-05-2009, 15:43
OOOOWWWWWWWWWW meid wat heerlijk dat je zo een topic opent.
ik ben depi je moet me nu komen ompraten anders spring ik uit het raam.
IK zei nuuuuu
Niet mee spotten! Kijk goed om je heen en zie hoeveel mensen hierin zitten.
je hebt gelijk, mensen vergeten snel wat die ander mee maakt in zijn leven .
Prinses-80
10-05-2009, 00:59
je hebt gelijk, mensen vergeten snel wat die ander mee maakt in zijn leven .
;)
Ik heb een vriendin ze is super gezellig,leuk en lief.
We gaan echt dagelijks met elkaar om, maar de laatste tijd irriteer ik me aan bijna alles wat ze doet of zegt. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar alles lijkt zo nep opeens. Als ik er over nadenk besef ik dat ik haar altijd help wanneer zij hulp nodig heeft, dat ik altijd meteen klaar staat zonder dat ze er om moet vragen. Zij doet nooit iets voor mij, ik vraag haar ook nooit om een gunst omdat ik weet dat ze het niet vanuit haar hart voor me zal doen. Zij gaat er vanuit dat ik dingen voor haar doe omdat vriendinnen dat voor elkaar doen, dus ze toont ook bijna nooit waardering. Maar omgekeerd, als zij iets voor mij doet dan praat ze daar nog dagen over.
Ik heb haar er 1x op aangesproken en toen ze merkte dat ik het echt meende, zei ze alleen van '' ja maar je weet toch dat ik het niet zo bedoel, dus waarom wordt je dan boos''.
Het is zo ingewikkeld, ik kan niet met haar maar ook niet zonder haar, denk ik.
Soms probeer ik afstand te nemen, en als ze dat merkt doet ze extra aardig tegen me en dan denk ik weer dat het aan mij ligt.
Ik weet precies hoe zij is, ik ken haar door en door maar als we met andere mensen zijn kan ze zich soms zo anders voor doen dan dat ze echt is, dan denk ik bij me zelf ''wie ben jij, waar ben je mee bezig''. En ze is zo gierig, maar ze heeft het gewoon niet door! Het grappige is dat ze echt denkt en uitstraalt dat ze zó goed is voor de medemens, was iedereen maar zoals haar.
verder liegt ze soms ook tegen me en dan weet ik gewoon 100% zeker dat ze liegt maar dan kan ik het niet bewijzen dus dan spreek ik haar er ook niet op aan. Maar dan voel ik me wel heel rot!
Wat moet ik doen?
gewoon verbreken die waardeloze vriendschap want jij verdient iemand die jouw hulp waardeert en jou ook helpt wanneer dat nodig is ,ik denk dat zij jou zeker niet serieus neemt of zij denkt dat jij dom bent en dat jij niks doorhebt hoe zij werkelijk is ,door haar te helpen wordt zij steeds gemener tegen jou omdat ze vindt dat jij haar ook verplicht bent om te helpen dus ze gebruikt jou eigenlijk.
Ik had vroeger ook zo'n vriendin ,ik had het gelijk met haar uitgemaakt , ik heb het nu veel beter.
ik begrijp je dat je dan geen (beste) vriendin meer hebt maar je weet maar nooit wat je zult tegenkomen , je moet veranderingen toestaan anders verandert er ook niets ,je zult zeker andere vriendinnen tegenkomen , ga meer uit maak meer contact ,de echte vriendin zal zeker komen , blijf positief en durf los te laten.
succes
elhobgataar
10-05-2009, 12:01
Ik heb een vriendin ze is super gezellig,leuk en lief.
We gaan echt dagelijks met elkaar om, maar de laatste tijd irriteer ik me aan bijna alles wat ze doet of zegt. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar alles lijkt zo nep opeens. Als ik er over nadenk besef ik dat ik haar altijd help wanneer zij hulp nodig heeft, dat ik altijd meteen klaar staat zonder dat ze er om moet vragen. Zij doet nooit iets voor mij, ik vraag haar ook nooit om een gunst omdat ik weet dat ze het niet vanuit haar hart voor me zal doen. Zij gaat er vanuit dat ik dingen voor haar doe omdat vriendinnen dat voor elkaar doen, dus ze toont ook bijna nooit waardering. Maar omgekeerd, als zij iets voor mij doet dan praat ze daar nog dagen over.
Ik heb haar er 1x op aangesproken en toen ze merkte dat ik het echt meende, zei ze alleen van '' ja maar je weet toch dat ik het niet zo bedoel, dus waarom wordt je dan boos''.
Het is zo ingewikkeld, ik kan niet met haar maar ook niet zonder haar, denk ik.
Soms probeer ik afstand te nemen, en als ze dat merkt doet ze extra aardig tegen me en dan denk ik weer dat het aan mij ligt.
Ik weet precies hoe zij is, ik ken haar door en door maar als we met andere mensen zijn kan ze zich soms zo anders voor doen dan dat ze echt is, dan denk ik bij me zelf ''wie ben jij, waar ben je mee bezig''. En ze is zo gierig, maar ze heeft het gewoon niet door! Het grappige is dat ze echt denkt en uitstraalt dat ze zó goed is voor de medemens, was iedereen maar zoals haar.
verder liegt ze soms ook tegen me en dan weet ik gewoon 100% zeker dat ze liegt maar dan kan ik het niet bewijzen dus dan spreek ik haar er ook niet op aan. Maar dan voel ik me wel heel rot!
Wat moet ik doen?
Dat heb ik ook met mijn vriendin.
Ik wil haar echt dumpen, maar dan denk ik aan de leuke tijden met haar.
En ik wil geen andere vriendinnen, omdat ik daar altijd problemen mee heb wat betreft praatjes en jaloezie.
Ik denk ook dat mijn vriendin mij niks gunt.
Komt ook door de dingen die zij zegt.
Aan de ene kant denk ik, dat ze mij wel iets gunt maar alleen wanneer ZIJ gelukkig is.
Ik denk dat het beste is om afstand te nemen. Dat ga ik nu ook doen :ego:
Prinses-80
10-05-2009, 15:55
Ik heb een vriendin ze is super gezellig,leuk en lief.
We gaan echt dagelijks met elkaar om, maar de laatste tijd irriteer ik me aan bijna alles wat ze doet of zegt. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar alles lijkt zo nep opeens. Als ik er over nadenk besef ik dat ik haar altijd help wanneer zij hulp nodig heeft, dat ik altijd meteen klaar staat zonder dat ze er om moet vragen. Zij doet nooit iets voor mij, ik vraag haar ook nooit om een gunst omdat ik weet dat ze het niet vanuit haar hart voor me zal doen. Zij gaat er vanuit dat ik dingen voor haar doe omdat vriendinnen dat voor elkaar doen, dus ze toont ook bijna nooit waardering. Maar omgekeerd, als zij iets voor mij doet dan praat ze daar nog dagen over.
Ik heb haar er 1x op aangesproken en toen ze merkte dat ik het echt meende, zei ze alleen van '' ja maar je weet toch dat ik het niet zo bedoel, dus waarom wordt je dan boos''.
Het is zo ingewikkeld, ik kan niet met haar maar ook niet zonder haar, denk ik.
Soms probeer ik afstand te nemen, en als ze dat merkt doet ze extra aardig tegen me en dan denk ik weer dat het aan mij ligt.
Ik weet precies hoe zij is, ik ken haar door en door maar als we met andere mensen zijn kan ze zich soms zo anders voor doen dan dat ze echt is, dan denk ik bij me zelf ''wie ben jij, waar ben je mee bezig''. En ze is zo gierig, maar ze heeft het gewoon niet door! Het grappige is dat ze echt denkt en uitstraalt dat ze zó goed is voor de medemens, was iedereen maar zoals haar.
verder liegt ze soms ook tegen me en dan weet ik gewoon 100% zeker dat ze liegt maar dan kan ik het niet bewijzen dus dan spreek ik haar er ook niet op aan. Maar dan voel ik me wel heel rot!
Wat moet ik doen?
Of jullie praten er samen over, hoe je over haar denkt en wat je vindt van wat ze je aandoet.
Zulke mensen veranderen denk ik nooit, dus afstand is het beste in dat geval. Ik heb ook van veel afstand genomen, omdat ik gewoon weet dat ze nooit zullen veranderen.
Bedankt meiden!
Mja, ik heb zoiets van, ik laat het nu voor wat het is. Tijden veranderen toch, we gaan beide binnenkort fulltime werken en zij gaat ook binnenkort verloven dus dan hebben we zoiezo minder met elkaar te maken.
Ik wil liever zo uitelkaar gaan dan met een confronterend gesprek, zoals Princes-80 al zei, zulke mensen veranderen toch niet.
ik heb een vriendin waarmee ik al jaren na jaren bevriend mee ben. ik ken haar al mijn hele leven. ik vertelde haar alles en zij mij ook, ik had alleen haar
maar toen we allebei naar de middelbare school gingen was het op het begin nog allemaal zoals het was. lachen lol maken, naar de stad gaan. maar later werd het anders zij maakte haar nieuwe vriendinnen en sloot me soms buiten. en ik voelde me echt gekwetst. ik kon daar niet tegen als zij met een andere meisje was. ik was gewend aan haar. wij deelden elkaar alles. met zonder redenen heeft ze me gewoon laten zitten.
langzamerhand praatte we niet meer tegen elkaar. ik kan het niet geloven we waren zo close we vertelden elkaar alles. we zien elkaar langslopen en zeggen niks meer. ik snap het niet. waarom moest het zo eindigen waarom? ben ik haar nu kwijt of komt het ooit nog goed?
Prinses-80
11-05-2009, 15:24
Jullie weten onder elkaar het beste of jullie elkaar voorgoed kwijt zijn of dat het nog wel goed zal komen. Als je vindt dat het jullie vriendschap allemaal wel waard is om het goed te maken, moet 1 van jullie wel de stap nemen om het weer goed te maken.
Prinses-80
11-05-2009, 16:06
:(
Wat is er?
Jullie weten onder elkaar het beste of jullie elkaar voorgoed kwijt zijn of dat het nog wel goed zal komen. Als je vindt dat het jullie vriendschap allemaal wel waard is om het goed te maken, moet 1 van jullie wel de stap nemen om het weer goed te maken.
ik heb haar inmiddels al maanden niet gesproken. en ik zie haar bijna elke dag op school. maar ik vind het zo moeilijk, ookal zien we elkaar langslopen we zeggen geen woord.
ik wil zeker wel proberen met haar te praten, en ik wil juist ook dat het weer goed komt.
maar wat ik nou zou moeilijk vind is om haar aan te spreken, omdat wij elkaar zolang hebben genegeerd :(
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.