tranen gehuild

[Missauo]

mooie gedichten! Bedankt voor het compliment:)

[Missauo]

Kapot: Mijn leven heeft veel dingen gekend, blijdschap bijvoorbeeld en geluk. Maar nu is het beëindigd, alles is afgelopen, alles is stuk. Maandenlang heb je me voorgelogen, mijn hart gestolen, en het daarna gebroken. Ik had al een heel beeld over jou, ik wilde bij je zijn, maar je hebt me gewoon bedrogen. Nu heb ik het gevoel, dat ik niet weet wie je bent, Het gevoel dat ik je eigenlijk, nooit echt heb gekend. Hoever wilde je gaan, hoe erg wilde je me bespelen? Wilde je er een doel mee bereiken, of was je gewoon een spelletje aan het spelen? Want mijn gevoel voor jou dat was geen spelletje dat was de waarheid. Alles wat ik je heb vertelt, ik opende mijn hart naar jou toe, voor mij was je een ware schoonheid. Maar in feite heb jij altijd al een dubbele agenda gehad, het ging je niet om mij. Waar het je wel om ging, daar ben ik nog steeds niet achter, gelukkig sta je niet meer aan mijn zij. Want wat heb ik nou, aan iemand zoals jij? Een bedriegster, die leugens verspreid, dat maakt me echt niet blij. Kansen heb ik je gegeven, samen hebben we moeten leven. Elkaars geheimen hebben we gedeeld. Mijn liefde voor jou die groeide, maar nu is het haat dat groeit, haat dat door jou is geteeld. Ik weet niet hoe ik je duidelijk kan maken, dat ik er een punt achter zet. Dat het voor mij afgelopen is, dat ik er niet meer voor vecht. Met tranen in mijn ogen, neem ik afscheid van jou. Ik neem afscheid van een persoon die ik dacht te kennen, maar die ik nooit echt kennen zou. Je vond het wel leuk hè, om met mijn gevoelens te spelen. Je vond het wel interessant dat ik mijn geheimen met je wilde delen. Ik had het moeten zien aankomen, maar ik was verblind door de liefde. De liefde, die ik nog nooit zo intens had gevoeld, voor mijn zogenaamde geliefde. Je gaf me het gevoel dat ik anders was, speciaal, dat het niet uitmaakte hoe een ander over me dacht. Terwijl jij nu degene bent die mij achter mijn rug om uit lacht. Je hebt me gebruikt, met het oog op een mooi en rijk leven. Jij hebt me verblind met liefde, ik heb je alles gegeven. Mijn hart is gebroken, in meer dan duizend stukken. Stukken die ik niet meer aan elkaar kan lijmen, Nu zie ik alles glashelder, ik vraag me af hoe ik zo stom kon zijn geweest. Maar alles is voorbij, wat geweest is is dan ook geweest. Pijn heb je me bezorgt, ik voel het nu nog steeds, Elke ochtend als ik wakker kom, voel ik de steek in mijn hart, waar jij me hebt geraakt, nu nog steeds. Laatst zag ik je staan, aan de overkant van de straat. Ik liep op je af, ik wilde weten welke kant dit op gaat. Je ware ik, kwam naar buiten, en ik kon niet anders dan schuilen, Want nadat je die woorden naar mijn hoofd had geslingerd, kon ik niets anders dan huilen. Een stem in mijn hoofd, zei dat het nog steeds goed kon komen. Maar nu weet ik het zeker, wat er ook was, het is gebroken. Al zou ik het kunnen repareren, dan nog zou ik het niet proberen. Want alleen maar het feit dat je me expres wilde kwetsen, daar heb ik wat van moeten leren. Met het oog op een beter leven, probeer ik verder te gaan. Maar het feit dat jij mij achtergelaten hebt, maakt mij bang, bang dat niemand me meer ziet staan. Mijn hart kan ik aan niemand meer geven, omdat het stuk is, en niet meer te maken. Cupido’s pijl, zal nooit, maar dan ook nooit meer, mijn hartje kunnen raken.

[Missauo]

ik wist niet goed waar ik dit moest plaatsen, dus heb er voor gekozen om dat hier te doen. Het volgende gedicht had ik geschreven in de tijd dat Israel het gebied van de palestijnen binnen viel, dus niet zo lang geleden. Hoelang is dit nou al aan de gang, Mensen zoals wij kijken alleen maar toe, maar grijpen niet in. Waar wachten we toch op, want ook wij zien hoe de Palestijnen worden onderdrukt, worden uitgemoord, en dat is tegen onze zin. Maar toch doen we niets, we kijken alleen maar toe. We kunnen niet zomaar ingrijpen want we zouden niet weten hoe. Elke dag sterven er weer palestijnen als martelaar. Maar ik zie ook dat de Israëlische legers ze gewoon uitmoord, jammer genoeg is dit ook waar. Mensen van buitenaf, doen niets, regeringen kijken toe. Zij houden hun handen van deze kwestie af, willen zich er niet in mengen, geven advies en kijken zogenaamd kritisch toe. Waar gaat het toch heen, deze wereld zit vol met pijn. Je kunt wel één groep telkens de schuld geven, maar dit probleem zal er altijd zijn. Want ben je nu jood of Palestijn, zij als gewone burger kunnen er ook niets aan doen. De haat tussen deze twee gemeenschappen is geteeld door jaloezie, egoïsme en onderdrukking. Waarom kunnen we nou nooit gewoon iets delen, Waarom is er geen harmonie, want de wereld wordt steeds voller, we zijn met z’n velen. Waarom worden de palestijnen onderdrukt door de rest van de wereld, waarom maakt het hen niets uit wat er met ze gebeurd. Waarom vindt men bijna alles goed wat de Israëlieten doen, waarschijnlijk omdat er om de tweede wereldoorlog nog steeds wordt getreurd. Maar wat kunnen wij doen, behalve toekijken dan? Mensen demonstreren bijvoorbeeld op de dam. Maar wij als volk, wij hebben weinig inbreng. Want het zijn de landen zelf die wat kunnen doen, Althans als ze willen, want tja ze willen het niet. Ze kijken alleen maar toe, hoe israel bloed vergiet. Het bloed van duizenden onschuldige mensen. Onschuldige mensen met zo veel mooie wensen. Wensen die nooit meer uit zullen komen. Wensen waarvan ze alleen maar konden dromen. Ik sta er nu bij stil, dat Israel met deze aanslagen de toekomst van de palestijnen gewoon verwoest. Alleen om te laten zien, dat ze heel sterk zijn, dat ze geen tegenstrijd dulden, en dat maakt me nou zo woest. Want is het nou nodig, om honderden onschuldige mensen naar het graf te sturen. Hoelang zal deze strijd nog duren? Dat is wat ik me afvraag. Want het blijft niet alleen bij vorige week, niet alleen bij gisteren, niet alleen bij vandaag. Het zal doorgaan, totdat de Israëlische leger, eindelijk voldoening heeft gehaald uit de situatie, maar of dat een einde maakt aan de strijd is nog maar een vraag. Kantje boord was het voor velen, onschuldige mensen zijn uitgemoord. Maar dat werd goedgepraat, omdat het hamas was die zei dat het tijd was dat men de strijd aangaat. Tegenoffensief wordt het genoemd, maar door dit tegenoffensief zijn vele levens verdoemd. Je kunt het niet goedpraten wat er daar gebeurt, ook al proberen ze het, in zoveel talen. Maar ik geloof erin dat aan het eind van deze strijd de Israëlische regering zal falen, en Palestina de overwinning zal behalen.

[Supafly]

Missauo, ik had een vraagje aan je. Mijn lieve moeder is in februari overleden aan kanker. Ik probeer telkens een gedicht te schrijven, maar omdat er zoveel dingen door mij heen gaat, is het te veel om erbij na te denken, wanneer ik een gedicht wil schrijven.. Mijn vraag aan jou is of je voor mij een mooi gedicht wilt schrijven over me moeder. We waren met ze alle bij haar toen ze kwam te overlijden, de hele familie. Alhamdoulilah, een prachtige dood. Ze is in het ziekenhuis gestorven.. Het gemis en pijn vreet ons op.. Ik hoop gauw wat van je te horen, Liefs Supafly.

[Missauo]

Tranen gevuld, met pijn en geduld: Tranen gevuld met liefde, Tranen gevuld met pijn, Tranen gevuld met wensen, Van een leven zoals het hoorde te zijn, Woorden gevuld met liefde, Maar mijn woorden raken de muur, Verlangens die onopgelost zijn gebleven, Vanaf nu sta ik alleen aan het stuur Zoveel moois hebben we beleefd, Zoveel dingen elkaar gegeven, Zoveel goeds samen gedaan, Met de hoop op een gelukkig leven. Maar mijn hart kan dit niet meer aan, Jarenlang niets gezegd, Maar als het zo door gaat, kwets ik jou teveel, Want het is niet voor ons weggelegd. En mijn angst was juist dat ik jou zou kwetsen, Want geloof mij, zo zit ik niet in elkaar. Omdat ik jou gelukkig wil zien, trek ik hier de lijn. Het spijt me, mijn Julia maar het is klaar. Maar ik wil dat je weet, dat het mij spijt voor dit leed. Het leed wat ik heb veroorzaakt en de pijn die je nog voelen zal. Maar weet dat ik het er ook niet gemakkelijker op hebben zal. Want wij waren 1, wij stonden voor elkaar klaar. Liefde die ik voor jou voelde, die verlichtte me, het is waar. Maar een relatie gebaseerd op dat ene ding, daar zit geen toekomst in. Dus het is tijd voor een nieuw begin, en doe gewoon mijn eigen ding. Onze wegen zullen hier moeten scheiden, Het spijt me dat ik je teleur moet stellen, Het spijt me dat ik je niet kan verblijden, En als ik dit had kunnen voorzien, had ik je al deze pijn bespaard. Want mijn grootste wens is namelijk, dat jij gelukkig door het leven gaat. laat maar horen wat jullie ervan vinden

[ouasimagirl]

Je gedichten zijn geweldig!;)

[diamantlady]

je bent dus een gevoelige jonge.. zie niet echt snel een jonge een gedicht zitten schrijven.. maar heel mooi:o

[Missauo]

je bent dus een gevoelige jonge.. zie niet echt snel een jonge een gedicht zitten schrijven.. maar heel mooi:o Bedankt voor het compliment, en tegenwoordig is dat toch niet meer zo bijzonder, een jongen die gedichten schrijft:hihi:

[Missauo]

Je gedichten zijn geweldig!;) haha Tnx voor je compliment, miss crazy:hihi:

[ouasimagirl]

haha Tnx voor je compliment, miss crazy:hihi: :maf2: :maf2: :maf2: Wacht maar!:ego:

[berbertjuuh]

Masha'allah,je hebt mooie gedichten:) Nadat mijn verloofde de afgelopen zomer was overleden aan een motorongeluk,heb ik mijn rust gevonden in het schrijven,ik kon mijn pijn met niemand delen. Ik will het graag met je delen. Liefs;; Nawall(L) Schatje de zon hebben we nodig,voor de warmte en zicht,maar als het donker word en de zon verdwijnt,zorgt de maan 's nacht voor licht,net als de zon heb ik jouw nodig,voor de warmte in mijn hart,zoals de maan de nacht liet verlichten,verlichten jij mijn wegen wanneer ik niet helder zag. Ik zie je stralen aan de hemel,als een ster die er altijd staat,om mij 's nachts te sturen door moeilijke tijden,stel ik raak verdwaalt? Mijn liefste hobby,hier een tekst voor jou,voor de moeilijke tijden die we wisten te door staan. Ik heb je nu liefst 3maanden verloren,ik hoop dat je nu realiseert dat ik in mijn eentje verder moet. Zoveel mensen die verliefd zijn die uiten het in muziek,maar ik zelf uit in deze tekst mijn ware liefde,al mijn gedachtes,mijn emoties dat is alles wat ik voel. En waarom jullie denken dat ik in mijn eentje verder moet? En schat het spijt me dat ik als stress in jou leven kwam,maar ik hoop dat je beseft dat ik begrijp waarom je afscheid nam,je bent verdrietig om het feit dat je van mijn houd,maar wetend dat je later toch niet met mij trouwt,dat deed me pijn en ik maakte me ook steeds vaker zorgen,waardoor ik wakker bleef en pas sliep in de vroege morgen. En als ik sliep dan lagen tranen in mijn ogen,toch is alles uit het zicht en droom ik elke keer over jouw. Elke keer als ik mijn ogen open zie ik de beelden voor me,elke keer als ik mijn ogen sluit hoop ik dan dat mijn einde is gekomen,elke keer,elke dag wacht ik. Elke keer sinds elke nacht,want hoe meer ik het probeer,des te meer zie ik jou voor me. In het begin was ik verdrietig,was ik verward,verward voor alles wat diep in mij opgesloten zat,zoveel twijfels,en slapeloze nachten. Het werd te veel mij en daarom liet het me 's nachts wakker,stille tranen de twijfels maakte het nog steeds erger,het spijt me. Het werd altijd te veel voor jou,het feit dat ik onzeker was,maar jaloezie werd de reden die ons 's nachts tranen gaf. Maar schat het spijt me,ik kan niet terug gaan in de tijd,maar het wil jou zeggen dat alles mij zo ontzettend veel spijt. En geloof me ik hou meer van je dan je denkt,en hoop dat je mij ooit vergeeft en Allah(swt)ons weer samen brengt. En schat ik mis je.ik wil je weer terug ik mijn leven zodat de vuur weer in mij vlamt,en ik je heb bewezen dat het me spijt. Want geloof me schat! het spijt me zo dat ik niet bij je was:'-( En kon ik de tijd terug draaien dan deed ik dat nu ook! Nu ben ik maanden verder,en nog steeds ben ik gebroken,nog steeds verdrietig om je! Niemand begrijpt me,geen mens weet hoe ik me voel,wanneer ik opsta of wanneer ik slaap en 's nachts op hulp roep!! Maar hij begrijpt me,diegene die almachtig zijt hij diegene die geen naam heeft. Allah (swt) is die gene,en ik dank hem voor zijn vele zegens,want dankzei hem leef ik nog en kwam Said innou in mij leven....

[Misz._Tetouania]

Masha'allah,je hebt mooie gedichten:) Nadat mijn verloofde de afgelopen zomer was overleden aan een motorongeluk,heb ik mijn rust gevonden in het schrijven,ik kon mijn pijn met niemand delen. Ik will het graag met je delen. Liefs;; Nawall(L) Schatje de zon hebben we nodig,voor de warmte en zicht,maar als het donker word en de zon verdwijnt,zorgt de maan 's nacht voor licht,net als de zon heb ik jouw nodig,voor de warmte in mijn hart,zoals de maan de nacht liet verlichten,verlichten jij mijn wegen wanneer ik niet helder zag. Ik zie je stralen aan de hemel,als een ster die er altijd staat,om mij 's nachts te sturen door moeilijke tijden,stel ik raak verdwaalt? Mijn liefste hobby,hier een tekst voor jou,voor de moeilijke tijden die we wisten te door staan. Ik heb je nu liefst 3maanden verloren,ik hoop dat je nu realiseert dat ik in mijn eentje verder moet. Zoveel mensen die verliefd zijn die uiten het in muziek,maar ik zelf uit in deze tekst mijn ware liefde,al mijn gedachtes,mijn emoties dat is alles wat ik voel. En waarom jullie denken dat ik in mijn eentje verder moet? En schat het spijt me dat ik als stress in jou leven kwam,maar ik hoop dat je beseft dat ik begrijp waarom je afscheid nam,je bent verdrietig om het feit dat je van mijn houd,maar wetend dat je later toch niet met mij trouwt,dat deed me pijn en ik maakte me ook steeds vaker zorgen,waardoor ik wakker bleef en pas sliep in de vroege morgen. En als ik sliep dan lagen tranen in mijn ogen,toch is alles uit het zicht en droom ik elke keer over jouw. Elke keer als ik mijn ogen open zie ik de beelden voor me,elke keer als ik mijn ogen sluit hoop ik dan dat mijn einde is gekomen,elke keer,elke dag wacht ik. Elke keer sinds elke nacht,want hoe meer ik het probeer,des te meer zie ik jou voor me. In het begin was ik verdrietig,was ik verward,verward voor alles wat diep in mij opgesloten zat,zoveel twijfels,en slapeloze nachten. Het werd te veel mij en daarom liet het me 's nachts wakker,stille tranen de twijfels maakte het nog steeds erger,het spijt me. Het werd altijd te veel voor jou,het feit dat ik onzeker was,maar jaloezie werd de reden die ons 's nachts tranen gaf. Maar schat het spijt me,ik kan niet terug gaan in de tijd,maar het wil jou zeggen dat alles mij zo ontzettend veel spijt. En geloof me ik hou meer van je dan je denkt,en hoop dat je mij ooit vergeeft en Allah(swt)ons weer samen brengt. En schat ik mis je.ik wil je weer terug ik mijn leven zodat de vuur weer in mij vlamt,en ik je heb bewezen dat het me spijt. Want geloof me schat! het spijt me zo dat ik niet bij je was:'-( En kon ik de tijd terug draaien dan deed ik dat nu ook! Nu ben ik maanden verder,en nog steeds ben ik gebroken,nog steeds verdrietig om je! Niemand begrijpt me,geen mens weet hoe ik me voel,wanneer ik opsta of wanneer ik slaap en 's nachts op hulp roep!! Maar hij begrijpt me,diegene die almachtig zijt hij diegene die geen naam heeft. Allah (swt) is die gene,en ik dank hem voor zijn vele zegens,want dankzei hem leef ik nog en kwam Said innou in mij leven.... :jammer: Dit verhaal ken ik.. Veel sbar toegewenst meid, :sjans:

[Forgiveme_]

dit gedicht heb ik geschreven nadat een vriend van me zijn broer had verloren. Ik voelde egt met hem mee hoewel het best wel van me af stond. Een traan rolt van mijn wang, wanneer ik aan je denk, Aan hoe je er voor me was, je was een echt geschenk. Maar in tijden zoals deze kan ik er niet voor je zijn. En weet je, ik kan daar niet tegen, dat doet me echt veel pijn. Ik kon niet naar je kijken toen je in het ziekenhuis lag. Al die slangetjes en machines, ik wist niet wat ik zag. Ik wou dat ik was gebleven om er voor je te zijn. Want nu je dood bent doet mijn hart, meer en meer pijn. Ik had daar moeten liggen, ja ikke en niet jij. We zouden opnieuw beginnen, jij en ik samen, met een schone lei. Ik weet, we hadden vaak ruzie, maar we legden het altijd bij. We waren dan ook broers, ik was er voor jou en jij voor mij. Maar nu ik eraan denk, het is nu echt voorbij, Jij ligt in die kist daar, en ik sta in de rij, In de rij van familie die hun laatste groet willen brengen, Zelfs de hatelijkste nichten zijn er, ja zelfs die krengen. Maar ik moet er niet aan denken dat jij er niet meer bent. Jij was ten slotte van ons tweeën, tja jij was de echte vent. Ik kan er niet aan denken, een leven zonder jou als mijn broer. Nu is het mijn beurt thuis, nu sta ik aan het roer. Maar ik zal je echt gaan missen, jij was een heus voorbeeld voor mij. Ik ga je zo erg missen, want de beste broer op deze hele wereld is mij afgenomen, en die broer, dat ben jij. Prachtig en tegelijkertijd hartverscheurend.. je kan heel mooi schrijven masha'Allah.. Moge Allah swt hem vergeven, zijn goede daden accepteren en belonen en hem een plekje in het Paradijs schenken... Moge Allah swt jou bijstaan in voor en tegenspoed insha'Allah, Ameen. :(

[berbertjuuh]

:jammer: Dit verhaal ken ik.. Veel sbar toegewenst meid, :sjans: Choekran liieverd:kus:

[berbertjuuh]

Tranen gehuild, dagen lang, elk uur, Het leven was o zo zoet, en nu bitter en zuur, Tranen gehuild vanwege het verlies van iemand van onschatbare waarde, Die ene persoon, die mij uiteindelijk toch heeft verlaten.. Al was er een tijd, dat die mij beloofde keer op keer, Er niet vandoor te gaan, maar nu is deze persoon er niet meer.. De verschijning alleen al, zorgde voor een glimlach op mijn gezicht, Een glimlach die zo sterk was dat deze heel de kamer verlicht, Maar nu begint het gevoel aan me te knagen, Woede en verdriet, omdat deze speciale persoon nooit meer op zal komen dagen, En ik zit ook nog met zoveel vragen die ik niet beantwoorden kan, Zoveel dingen die ik had willen zeggen, terwijl dat nu niet meer kan, Het leven heeft mij deze persoon ontnomen, Waar ik altijd op kan bouwen, die mij nooit heeft bedrogen, Een persoon waar je alleen maar van kunt dromen, Die er altijd voor me was, en nooit tegen me heeft gelogen. En hoe hard ik ook zoek om de persoon terug te vinden, Het lijkt net alsof de persoon meegevoerd is door de winden. Als ik mijn ogen sluit, komt alles weer naar boven, Leuke tijden die we hebben gehad, dingen die we elkaar hebben lopen beloven. Maar nu is het niet meer wat het is geweest, want alles is verdwenen, Het fonkelende licht is gedoofd terwijl het eerst zo mooi heeft geschenen Het lot heeft besloten dat het niet zo had mogen zijn, Ook al ging dit met veel verdriet en pijn, Maar ik denk dat ik me er maar bij neer moet leggen, Al probeer ik zoveel dingen te verklaren, zoveel uit te leggen, Want er zijn veel dingen die ik niet snap, dingen die ik nog steeds niet begrijp. Maar de antwoorden zullen vanzelf naar me toe komen, nu is de tijd nog niet rijp. Dus ik sluit mijn ogen, op zoek naar jou. Denkend aan alle mooie momenten die ik samen heb beleefd met jou. Denkend aan de glimlachen die je mij hebt bezorgd binnen een korte tijd. Hopend op een nieuwe kans, maar voor nu koester ik de verleden tijd. .....