Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


PDA

Bekijk originele versie : Gemengde relaties; Adnan en Sasja vertellen hier hun verhaal.



Pagina's : [1] 2

SoleCuoreAmore
12-04-2004, 22:33


Uit de Cosmopolitan van Maart 2002. Gemengde relaties, gemengde gevoelens? Wat hebben Marco Borsato, Ruud Gullit en Willem-Alexander met elkaar gemeen? Ze overschreden net als Sasja en Adnan, de grenzen van hun kerkelijke of hun etnische partner. Hiermee stelden ze min of meer de tolerantie van wederzijdse families en vrienden en zichzelf op de proef. Van buitenstaan naar familie. Adnan el Kaka (30, floormanager bij V&D) is Palestijnse moslim, Sasja Gruyters (31, accountmanager bij Libertel) heeft een katholieke achtergrond. Ze wonen vijfenhalf jaar samen. Adnan: “Mijn ouders komen uit Palestina en wonen al ruim dertig jaar in Nederland. Ik ben hier geboren en getogen. Mijn ouders, jongere broer en zusje leven consequent volgens de islamitische regels: ze bidden, eten koosjer en ze vasten tijdens de ramadan. Zelf hecht ik hier minder waarde aan. Ik eet geen varkensvlees, maar ik woon wel samen en dat past niet in het islamitische plaatje.” Sasja: “Ik viel op Adnan’s persoonlijkheid, maar zijn Arabische achtergrond heeft wel iets speciaals. Ik vond het wel spannend, het is iets wat mijn nieuwsgierigheid wekt. Als hij een andere culturele achtergrond had, zou ik dezelfde nieuwsgierigheid hebben. Ik heb achttien jaar in Spanje gewoond en ben altijd al geïnteresseerd geweest in andere talen en culturen. Arabisch is een prachtige taal om te horen, zelfs zonder dat ik het begrijp. Bij Adnan’s ouders thuis wordt altijd Arabisch gesproken. Tegen mij spreken ze Nederlands, geen probleem. In de toekomst wil ik het wel graag leren en mochten we kinderen krijgen, dan is het belangrijk dat ook zij Arabisch leren. Het is een deel van hun oorsprong en je eigen cultuur is een rijkdom voor het leven.” Vriendschappen verwaterden. Sasja: “Vriendinnen vroegen in het begin wel naar zijn achtergrond en in hoeverre hij praktiserend moslim is. Het leefde zeker, want je hoort ook negatieve verhalen over vrouwen die een relatie aangaan met een moslimman. Daarnaast merkten ze dat ik rustiger werd. Ik ging bijvoorbeeld minder uit, maar dat komt wel vaker voor als iemand een relatie krijgt. Mijn moeder reageerde heel spontaan toen ik Adnan voorstelde. Ook zij heeft geen moeite met zijn Arabische achtergrond. Als ik gelukkig ben, is het voor haar oké. Zelf was ik overtuigd dat zijn andere cultuur geen probleem voor me zou worden. Zolang Adnan me kan uitleggen waarom hij ergens achter staat, kan ik proberen het te begrijpen. Onze relatie heeft wel een grote rol gespeeld voor wat betreft mijn mannelijke vriendschappen. Adnan kon hier moeilijk mee omgaan, dus dat veroorzaakte de nodige discussies. Ik had het gevoel dat hij het niet vertrouwde, terwijl het voor mij puur vriendschappelijk was. Ik zag het probleem niet. In de loop der tijd zijn deze vriendschappen dan ook allemaal verwaterd. Ik heb de eerste jaren geprobeerd om hier samen uit te komen, maar uiteindelijk heb ik het opgegeven. Jammer, maar ik kon er weinig aan doen, en uiteindelijk heb ik het er ook voor over.” Adnan: “ Ik weet niet of ik vanuit mijn cultuur zo denk of dat het puur mijn karakter is, maar de manier waarop Sasja met jongens omging, vond ik moeilijk. Als ze met klanten gaat lunchen heb ik er geen problemen mee, maar als ze in haar vrije tijd asfspreekt, wil graag weten met wie. Als ik het gevoel heb dat die persoon ons respecteert, heb ik er vertrouwen in. Ik heb er bijvoorbeeld geen moeite mee als ze met iemand afspreekt uit onze vriendenkring of als ze met vriendinnen gaat stappen, maar met die vrienden van vroeger klikte het gewoon niet. Liefde of familie? Sasja: “Adnan vertelt weinig over zijn privé-leven aan zijn ouders, dus ze wisten in het begin niets van mijn bestaan af. Ik had ze wel een keer op foto’s gezien. Op een avond, nadat Adnan me op het station had afgezet, zag ik zijn ouders zitten in de trein. Ik herkende ze van de foto en voelde me schuldig als ik zonder iets te zeggen voorbij zou lopen. Ik heb me voorgesteld met: ‘ Zijn jullie de ouders van Adnan? Ik ben Sasja, zijn nieuwe vriendin!’ Ze keken erg verbaasd, maar waren meteen heel hartelijk. Inmiddels voel ik me helemaal thuis bij zijn ouders. Ik hoef me ook niet anders voor te doen. Ik ben meer een familiemens dan Adnan en voorstellen om mijn of zijn familie op te zoeken, komen meestal van mijn kant. Ik vind het heerlijk om bij zijn familie te zijn. Zijn moeder kookt verrukkelijke Arabische gerechten. Ik wist wel dat zijn ouders liever een moslimmeisje zagen, maar dat hebben ze nooit laten merken.” Adnan: “ Ik denk dat de meeste ouders liever zien dat hun kind iemand ontmoet met dezelfde achtergrond, maar wie kan het tegenhouden? Als ik zou moeten kiezen tussen mijn familie of Sasja, kies ik voor haar. Mijn ouders hebben Sasja van het begin af aan gerespecteerd en vriendelijk ontvangen, maar het was nog wel een beetje afstandelijk. Ze was voor hen toch een soort buitenstaander. Inmiddels is ze een deel van de familie. In het begin werd ze uit beleefdheid omhelsd, nu komt het gevoel echt uit het hart.” Palestijnse bruiloft. Adnan: “Tijdens mijn jeugd bezochten we om de twee jaar de rest van onze familie in Palestina. Een prachtig land, maar ik heb geen behoefte om daar te wonen. Mijn zusje is in Palestina getrouwd, met een Palestijnse man en volgens de traditionele regels. Ze hebben er een paar jaar gewoond. Mijn ouders zouden denk ik ook graag terug willen, maar de situatie laat het niet toe. Wekelijks wordt er over en weer gebeld om te horen of iedereen het nog goed maakt.” Sasja: “Ik zou graag met Adnan naar Palestina willen, maar ik heb een voorwaarde: ik ga er alleen met hem naartoe als zijn vrouw. Wat Adnan betreft, kunnen we gewoon als vriend-vriendinnetje bij zijn familie aankomen, maar we doen toch iets wat niet hoort en worden dan ook niet als volwaardig stel gezien. Zijn ouders zouden ons liever ook getrouwd zien, maar ze bemoeien zich er niet mee.” Adnan: “Wat mij betreft wordt het dan een bruiloft met Palestijns eten en muziek, maar niet volgens de aloude Palestijnse tradities. Maar als we kinderen krijgen, zal ik ze zeker mijn eigen cultuur bijbrengen, net zoals mijn vader heeft geprobeerd ons de Koran uit te leggen. Ze horen de kennis van onze familiegeschiedenis en het geloof mee te krijgen, maar het blijft hun eigen keuze wat ze daarmee doen.” Sasja: “Mijn moeder is katholiek, maar ze heeft me opgevoed met het idee dat er verschillende geloven op de wereld zijn. Als je de nodige levenservaring hebt opgedaan, kun je zelf beslissen welk geloof je eventueel wilt aanhangen. Er is een God en of hij Allah of anders heet, doet er niet toe. Ik ben niet van plan me tot de Islam te bekeren, maar als we kinderen krijgen en ze willen moslim zijn, vind ik het prima.”

SoleCuoreAmore
12-04-2004, 22:55
En, wat vinden de dames en heren van Marokko.nl van dit stuk? Niemand reageert. Kom op. Weten we niks meer te zeggen. Normaal word er zo hatelijk gesproken over dit soort onderwerpen..;) Terwijl IK van mening ben, dat het moet kunnen. We leven in 2004, we leven in een land met veen nationaliteiten. Volk bij volk..nee. Als je gelukkig met elkaar bent, en je bent van een andere volk, so what. Het gaat om het nu en de toekomst. Om het samenzijn.

Elhoub_girl
12-04-2004, 23:51
En dan komt De happy end Allemaal samen gezzelig leven :stomp: vind je het gek dat niemand het leest :jammer: word al duizelig van die lettertjes just a waste of time :zwaai:

Perez
13-04-2004, 01:14
Mijn huwelijk zegt genoeg over hoe ik hierover denk. Ik ben een nederlandse christin en mijn man is een marokkaanse moslim. Samen hebben we 2 lieve meisjes. Toch wil ik zeggen. Cultuurverschil is leerzaam. Maar let bij geloofsverschil heel goed op en ga niet te snel, maar maak eerst heel goede afspraken (vooral wat betreft opvoeding van kinderen) samen waarvan je beiden ook zeker weet dat je ze na kan komen. En als dit niet lukt, probeer dan sterker te zijn dan je hart. Wat betreft cultuurverschil; vraag altijd naar de reden van gedrag of woorden die je niet begrijpt. Dat voorkomt veel onnodige ruzies. Voorbeeldje: Eens zei ik tegen mijn man dat hij zich niet moest aanstellen als een dolle hond. En ik begreep eerst niet waarom hij zo ontzettend boos werd. (raadseltje voor nederlander en marokkaan)

Miss_Arabia
15-04-2004, 13:34


Ik vind dat het ook moet kunnen. Je kan niet van iedereen verwachten dat zij met een moslimmeisje of jongen een toekomst gaat bouwen. Vooral hier in Nederland, je heb zoveel culturen en rassen hier. Ik vind dat het moet kunnen voor de man, als de vrouw zich maar aanpast. Liefs

sar23ah
22-04-2004, 17:03
Ik vind dat het wel moet kunnen, liefde kan je niet tegenhouden.. Mijn moeder is ook met een marokkaan getrouwd al 12 jaar, ze is geen moslim en het gaat al 12 jr perfect... Het is van 2 kanten aanpassen..

SweetxAngel
22-04-2004, 17:15
natuurlijk moet het kunnen...why Not? :confused: als het desbetreffende paar het goed met elkaar heeft moet er toch geen probleem zijn..en dan kan je wel zeggen mischien krijgen ze het later niet goed..nou ik ken ook zat marokanen bv die met elkaar getrouwd zijn en toch weer gescheiden zijn..dus dat is niet DE hindernis.. :)

naoual1985
22-04-2004, 17:23
Origineel gepost door Perez Mijn huwelijk zegt genoeg over hoe ik hierover denk. Ik ben een nederlandse christin en mijn man is een marokkaanse moslim. Samen hebben we 2 lieve meisjes. Toch wil ik zeggen. Cultuurverschil is leerzaam. Maar let bij geloofsverschil heel goed op en ga niet te snel, maar maak eerst heel goede afspraken (vooral wat betreft opvoeding van kinderen) samen waarvan je beiden ook zeker weet dat je ze na kan komen. En als dit niet lukt, probeer dan sterker te zijn dan je hart. Wat betreft cultuurverschil; vraag altijd naar de reden van gedrag of woorden die je niet begrijpt. Dat voorkomt veel onnodige ruzies. Voorbeeldje: Eens zei ik tegen mijn man dat hij zich niet moest aanstellen als een dolle hond. En ik begreep eerst niet waarom hij zo ontzettend boos werd. (raadseltje voor nederlander en marokkaan) Hoe voedt je je kinderen op Moslim of Christen?

sar23ah
26-04-2004, 16:22
je leert ze van allebei de geloven, als het meisje gelovig is tenminste.. en als de kinderen later groot zijn moeten ze zelf beslissen wat ze willen.. Maar als ouder heb je toch van alles meegegeven. sarah

Saartje20
26-04-2004, 16:40
Aan de liefde plakt geen nationaliteit of religie. Je houdt van die persoon, of hij nu blank is of Chinees, of Boeddhist enz.... Dat kan je niet tegenhouden. Ikzelf ben een kind uit een gemengd huwelijk,ik ben met veel liefde opgebracht, en de liefde van mijn ouders voor elkaar groeit nog meer met de dag, zelfs nog vandaag , na 35 jaar huwelijk! Veroordeel niet, en praat niet over Haram, zoiets moois als de liefde kan Allah niet veroordelen. Het gaat in de eerste plaats over twee mensen met een hart, en niet over twee nationaliteiten.

naoual1985
26-04-2004, 20:01
Origineel gepost door Haroen Prachtig stuk! Ben het er helemaal mee eens! Natuurlijk hebben zij ook wel met hun ouders geboft, dat die er open voor stonden, meestal is dat toch anders, en dan moet je een keuze maken die je liever niet maakt. Ja, zo stel ik het mij zelf ook voor. Ik heb ook altijd veel belangstelling voor de Islam en de Arabische cultuur gehad. Ik ben Katholiek opgevoed maar daar heb ik weinig meer mee. Toch vind ik het heel belangrijk om in God te geloven op een manier die bij mij past. Mij bekeren tot de Islam gaat mij te ver, daarom heb ik uiteindelijk voor het Soefisme gekozen, dat is een universele manier van geloven die toch het dichtst bij de Islam staat en waar ik mij thuis in voel. Tja, nu die Arabische dame nog, want ik ben nog steeds alleen, niet dat ik ongelukkig ben hoor, en ik heb in de loop der jaren ook wel een paar vriendinnen gehad, maar ik hoop Inscha Allah toch nog eens iemand tegen te komen om mijn leven mee te delen. Met een dame komt het inshallah wel goed!

lala_fatima
26-04-2004, 22:49
Origineel gepost door MASTERCARD de toekomst begint pas nadat je dood bent. DIE toekomst moet je veilig stellen. NIET de toekomst van morgen! dit leven is slechts een fractie van wat er nog komt NA dat je dood bent. Mooi Gezegd... :)

SoleCuoreAmore
26-04-2004, 23:35
Origineel gepost door Saartje20 Aan de liefde plakt geen nationaliteit of religie. Je houdt van die persoon, of hij nu blank is of Chinees, of Boeddhist enz.... Dat kan je niet tegenhouden. Ikzelf ben een kind uit een gemengd huwelijk,ik ben met veel liefde opgebracht, en de liefde van mijn ouders voor elkaar groeit nog meer met de dag, zelfs nog vandaag , na 35 jaar huwelijk! Veroordeel niet, en praat niet over Haram, zoiets moois als de liefde kan Allah niet veroordelen. Het gaat in de eerste plaats over twee mensen met een hart, en niet over twee nationaliteiten. :goedzo:

tatouzient
26-04-2004, 23:59
ben t mee eens da men ni persé mt dezelfde nationaliteite hoeft te trouwe, mr om de regels van de islaam ni te volge... mr iedereen moet mr doen wa hij/zij in zn/haar ogen goe vindt en wa bij hem/haar het beste aansluit... mr ik zelf zou ni wille trouwe mt een ni moslim... Tatou.

Hanane0
27-04-2004, 11:06


Nationaliteit hoeft niet belangrijk te zijn, maar het geloof wel. In de islam betekent een huwelijk heel veel. Je kunt het gewoon niet maken om met niet moslim te trouwen. Hoe groot is de kans dat de kinderen ook moslims worden? juist ja heel klein.


Pagina's : [1] 2