Ik voel me zo Down

[LZN]

Salaam ou alikoum broeders en zusters, Ik heb lang getwijfeld of ik hier uberhaupt wel een topic zou openen. Dit om twee redenen om het vooral niet te doen. De eerste reden: de kinderachtige en meest achterlijke reacties van gelukkig een klein aantal leden. en de tweede reden, ik weet niet of het wel zal helpen.Maar goed ik doe hte toch, zo kan ik het tenminste kwijt. Misschien dat dat oplucht. Ik voel me de laatste niet zo goed. Ik denk steeds meer over het leven en het doel ervan. Ik pieker uren, tijdens mijn stage en werk, heb ik er geen tijd voor want dan ben ik lekker bezig. Maar wanneer ik effe tijd heb voor mezelf en s'' nachts als ik wil slapen dan blijf ik piekeren. Als ik om me heen kijk zie ik steeds meer mensen die trouwen en kinderen krijgen, een huis krijgen etc. Maar bij mij en mijn familie wil dat niet lukken. ik heb twee oudere broers en een zus, we zijn allen nog ongetrouwd. Mijn broers zijn 31 en 29 en mijn zus is 26, ik zelf ben 22. Dus de klok tikt door. Als ik naar mijn ouders kijk voelen zij zich er ook ongelukkig onder. twee, drie jaar geleden dacht ik er nog vrij nuchter over mijn zus en broers ook. Wij wilden nog niet trouwen. Mijn zus werd meerdere malen gevraagd, maar ze weigerde. Puur om het feit omdat het steeds jongens waren die ze niet kenden. In de ogen van mijn ouders en die van onszelf was er niks mis met die jongens, ze waren allen goede jongens, maar ze kende hun gewoon niet en haar hart stemde niet in. Mijn ouders zagen ook veel potentiele kandidaten voor mijn broers, maar die weigerden ook. Om dezelfde redenen als bij mijn zus. Nu is het zo, dat wij van die degelijke brugers zijn(vind ik zelf). Ons hele leven zijn we bezig geweest met studeren, werken etc. We hadden wel aandacht voor jongens en mijn broers voor meiden. Maar we gingen nooit uit, weleens naar de stad of naar de Bios of zo. Maar we gignen nooit naar doelloze plekken. Mijn broers hadden dan ook weleens af en toe een relatie, maar zij kapten er vrij snel mee. Omdat ze vrij serieus van aard zijn en op dat moment waren ze nog niet klaar voor een stabiele relatie met een toekomst. Mijn oudste broer had dan ook een vrij serieuze relatie, ze hadden afgesproken dat hij haar na vijf jaar haar hand zou komen vragn. Op zijn 28ste, dan zou hij klaar zijn met zijn studie, en kon hij haar financieren etc. Maar zij is vrij gauw na drie getrouwd met een neef uit Marokko, een gearageerd huwlijk. Hij is daar nog steeds kapot onder. vandaar de hoge drempel om te trouwen. Mijn broers wonen nu samen, we missen ze allemaal. En de harten van mijn ouders zijn gebroken. Ze willen ons allemaal het liefts getrouwd met kinderen zien. Maar waarom lukt ons dat niet? Waarom kunnen we de grote stap niet zetten wanneer er een goede jongeman of jongevrouw in het verschiet is? Wie herkent zich hierin? Wie wil er ook graag trouwen maar is bang om de grote stap te nemen? Graag wil hier met jullie over van gedachtes verwisselen. Puur om het feit we elkaar niet kennen en dus objectief zijn, Hoop serieuze reacties te ontvangen, En ik wens iedereen die in het huwelijksbootje stapt al het geluk van de wereld en moge Allah swt jullie huwelijk zegenen. Oumama, een hart gebroken, hulpeloze zuster.

[Lady_moi]

Iwa kijk das allemaal mektoub En iemand weigeren omda ge die nie kent Ge kunt die toch ook een kans geven Mekaar leren kennen tijdens het verloven Daar dient het toch voor??Want das toch nie defenitief eh verloven?? En u broers ja das wel erg voor die ene waarvan ze vriendin is gaan trouwen. Maar ook hij zal inshallah wel de ware tegenkomen Als Allah het zo wil..Trouwens deze leven is maar gewoon een wereld en we leven kweenie De echte dounia moe nog komen. Maar kijk als Allah wil dan gaan jullie trouwen vroeg of laat. Inshallah vinden jullie wel een man of vrouw naar jullie hart. Gewoon sbar geduld Want ze zeggen dat Allah bezig is met de geduldigen Allah ma'a a sabirien

[SSJchabab]

het is moeilijk en ja het is best begrijpelijk dat je ouders het ook willen, maar je kan jezelf moeilijk dwingen met iemand te trouwen die je niet kent zeker in deze tijd, met al die zieke mensen. Trouwen hoef je niets voor te vrezen als je iemand 100% kan vertrouwen en die persoon ook kent toch? Je merkt het wel wanneer er een juiste persoon voor je staat bij sommige later dan andere, maar je moet er wel open voor staan :) Veel Geluk :zwaai:

[Mysticalia]

Ik herken je verhaal deels... heb het van dichtbij meegemaakt maar er was iets anders in het spel, nl si7r. Ik wil je niet bangmaken of zo maar kan even goed een reden zijn zuster. We zijn er heelhuids afgekomen alhamdouilah dankzij een goede imam die ons enkel met koran behandelde. Alles is een beproeving in dit leven. Sbar!! Sbar!! Sbar!! Moge Allah jullie bijstaan inshallah. :belgie:

[Mysticalia]

zuster, zoek dan hulp! Vraag rond achter betrouwbare imams. Beter dat je nakijkt of het 'normaal' is of door iets wordt veroorzaakt. Echt. Blijf hier niet lang mee zitten! Moge Allah jullie hieruit helpen!! sterkte! :belgie:

[Thug_Sebnia]

lang verhaal!