het moeilijkse: EEN BESLUIT NEMEN

[mimia]

Merjam trok zich los van haar broer. Hij was twee jaar ouder dan haar, maar zij wist dat zij meer wist van het leven dan hem. Ze had principes die ze niet zomaar losliet. Ze was door haar ouders netjes Islamitisch opgevoed en daar probeerde ze zich zo goed mogelijk aan te houden. Karim, haar broer had toch een ander leven. Hij had nooit zijn diploma gehaald en op zijn twintigste was hij na veel problemen thuis, alleen gaan wonen. Behalve de coffeeshop kwam hij niet vaak op straat en hij hield ook van niets anders dan de coffeeshop. 'Ik zei toch man, ik heb geen geld!!' riep ze 'Waarom, waarom moet je zo faja doen? sjetie, als jij het was, dan had je allang van mij....' ' Nee Karim, nee...dat is het hem juist, ik ben het nooit, ik heb nooit geld problemen en ik heb nooit geld nodig'. Nu was ze gefrustreerd en hield ze haar armen hopeloos in de lucht. Karim keek gefrustreerd om zich heen.. 'oeagga, geen probleem, we zien wel. Oellah! als jij ooit geld nodig hebt, oellah ma je krijgt!' Terwijl haar broer wegliep keek ze hem aan. Wat lulde hij nou. Hij had zowiezo nooit geld en zij zou nooit bij hem aankloppen voor geld. Meteen had ze meelij met hem. Hij was eigenlijk wel zielig, leefde alleen op zo'n jonge leeftijd en was verslaafd aan de jonts die hij elke dag wel moest halen. Merjam liep de gang door en liep naar haar moeder die in de zitkamer zat. 'Malloe haddak? vroeg ze. 'Niks zei Merjam, gewoon net als altijd wat kleingeld bietsen.' Waarom was haar broer niet zoals de Nederlandse jongens die zij kende? die waren in ieder geval allemaal op zich zelf aan het bouwen. 'Shit!' riep ze toen ze op de klok keek. Het was al 5uur en ze moest zich nog omkleden om naar haar bijbaan te gaan. Ze haatte het baantje, maar werkte er la bijna 3 jaar. Het was een grote zaak waar vanalles en nog wat werd verkocht waar zij werkte en het verevelendste vond ze, dat er te veel oude nederlandse mensen komen en bijna geen marokkanen. Ach ja. Nadat ze zich had omgekleed vertrok ze. Niet wetend dat ze een vreselijk moeilijke avond zou hebben waarbij ze de moeilijkste besluiten moet nemen en al haar principes opzij moet leggen..... de volgende keer dan maar....

[mimosa1988]

hee ik voel me stoer dat ik de eerste mag zijn die een reactie plaatst :D!! maareeh chick ga verder Killerqueen

[tangia19]

ga verder is een mooi begin

[zeenepje]

gaaaaaaaaaaaa doooooooooooooooooooooor hij is echt goed en ik hou van zulke verhalen. ik heb ook een neef die zo is als die karim echt erg maar ja het leven is hard!!! ga door meid hij is echt goed. xx zeenepje

[mimia]

Marjam wreef haar handen tegen haar koude wangen die verlamd waren van de kou buiten. Ze keek in de winkel om zich heen, ze was namelijk 15 minuten te laat en haar manager was niet de aardigste. Gelukkig was er niemand te bekennen alleen wat klanten en een collega. 'Zo, meid je bent te laat!' zei deze. Marjam haalde haar schouders op en lachte. ' Nou, jij gaat maar de klanten bellen en vertellen dat hun bestellingen binnen zijn en dan neem ik de kassa. Marjam was erg blij dat zij niet achter die kassa hoefde te zitten. Snel ging ze achter een balie staan en nam het bestellingsboek in haar handen....'Eh Marjam?' ze keek op naar de persoon van zie die akelige stem was. de chef stond voor haar en zwaaide rond met een stuk papier.... 'Je bent voor de zoveelste keer te laat en ik blijf verdomme niet aan de gang. Heb je thuis geen principes geleerd?' Marjam keek de vrouw aan en ondanks dat ze wist dat ze gelijk had vond ze het niet normaal dat de chef over thuis begon. Wat had dat er mee te maken? maar ze kon geen woord over haar lippen brengen. De vrouw ratelde door, maar Marjam hoorde haar niet zo goed, haar stem leek van heel ver te komen. 'Je schriftelijke waarschuwing! alsjeblieft ..en probeer de volgende keer er wat fatsoenlijker uit ze zien...' De vrouw liep met grote passen weg en Merjam voelde haar hoofd nog steeds tollen. Haar gezicht leek in lichterlaaie te staan en terwijl haar handen nog steeds koud waren.

[mimia]

Wat lulde ze nou? zie ik er niet goed uit? Marjam keek in de spiegel tegenover haar. Haar lange haren hingen over haar los over haar schouders en haar kleren zagen er ook zoals gewwonlijk uit. Ze controleerde haar ogen en wangen, maar ze was wat rood, verder zag ze er wel goed uit...ach k.u.t.wijf, dacht ze en liep snel terug naar haar balie, maar een hand hield haar schouder vast...'Sorry, mag ik je wat vragen?' Marjam draaide zich om naar de Hollandse jongen die haar aansprak. Hij liet haar los en keek haar indringend aan. Hij was mooi zag ze, zijn ogen waren blauw en nog nooit had ze mooiere ogen gezien dan die. Hij lachte en zj leek wakker te worden.Ze was aan het werk en deze jongeman vroeg haar iets. 'Sorry, hoor. Ik weet dat ik je misschien van je werk afhoud, maar...gaat het?' Ze wist niet wat ze moest zeggen. Ach duidelijke flirt, dacht ze. Zo'n jongen die even alleen op stap is en even een meisjes' hoofd op hol wil laten slaan...nou nee, dacht ze. 'Ja het gaat, lachte ze en wou wegdraaien van de jongen. Een warme hand pakte haar hand beet. Even was ze van haar stuk gebracht door de aanraking, maar ze wist dat dit niet kon, maar toch trok ze zich niet weg...'Ik za hoe die heks tegen je tekeer ging, maar volgens mij ziet ze je niet op de manier waarop ik je zie.' Marjam werg wat draaierig van de woorden. Meende hij dat nou? wie was hij eigenlijk? kende hij haar? 'Ja, zei ze en deed een stap achteruit. 'Goh, wat moet ik hierop antwoorden? Ik weet eigenlijk niet wie je bent en waarom zeg je dit eigenlijk?' ze had hem nog veel meer vragen willen stellen, maar ze voelde te veel dingen tegelijk. Ook durfde ze hem niet aan te kijken,misschien was ze bang dat ze te snel voor hem zou vallen, maar die ogen... ' Weet je, lachte hij. Misschien bergijp ik wel wat er aan de hand is?

[hasna_the_best]

ga verder meid

[mimia]

Ze begreep hem nietHij ging tegen de balie aanleunen, terwijl Marjam snel terugkroop op haar werkplaats. 'Nou, ik ben Michael. Ik zag je net staan en ik moet toegeven dat ik nog nooit zo'n mooi meisje heb gezien als jij.' Marjam keek naar zijn gezicht, hoe mooi dat was gevormd. Hij keek haar aan. Marjam wendde haar blik af. 'Schoonheid is niet alleen het uiterlijk...' ' Ja, maar het is toch de eerste stap toch?' Weer keek Marjam op..tering wat was hij mooi! Maar er klopte iets niet. Hij was Nederlands en geen MOSLIM!! marjam gritste wat papieren van de balie en gooide deze in de papierbak. 'He, ik weet niet wat je van me wilt hoor maar ik moet echt aan het werk...!' ze probeerde zo nors mogelijk te klinken, maar hij bleef haar aanstaren. Ook toen ze weg liep van de balie. Wat moest ze nou. Ze hoorde dat hij achter haar aan liep, maar dit kon niet. Ze kon hem niet aankijken, ze mocht hem niet willen. Damn, wat een lekkere gast!! ' 'He.....Mag ik niet je naam horen?' Marjam draaide zich om en sloot haar ogen (waarom wist ze niet) 'Nee!' zei ze. ' Waarom durf je mij niet aan te kijken?' vroeg hij Snel keek ze hem aan. Hij keek serieus en hij leek zelfs bang te zijn. Nog nooit had ze zoiets bij een Marokkaanse jongen gezien. 'Nou weet je..Ik ga wel weg, maar echt. Alles wat ik zei was gemeend. Jij hebt echt iets speciaals en...nou ja...mijn nummer lich op de balie en kijk maar ofje mij wilt bellen oke?' Moest ze nu reageren? Moest ze nu ja zeggen of nee zeggen. Kon ze ook zeggen: ' Jongen wat ben jij lekker zeg, maar nee, aangezien ik dus WEL principes heb geleerd thuis en weet wat een MOSLIMA is, bel ik je maar niet Daaaaaag!' Hij keek haar afwachtend aan en knielde even neer om in haar ogen te kijken, die zij op de grond had gericht. 'He, zijn mijn schoenen echt zo interessant?' Even moest ze lachen en keek hem recht aan. 'Ik zie wel....' antwoordde ze zo neutraal mogelijk. Terwijl hij wegliep kroop ze acter de balie en bekeek haar trillende vingers. Haar benen leken verlamd en na een half uur had ze nog geen klant gebeld. Ze begroef haar gezich in haar handen en meteen zag ze de mooie lach voor zich. De stralende ogen, het blonde ongekamde haar. Hij was mooi, maar...ze keek weer op. Was ze gek geworden? hij was anders!!! had ze dat niet door? estagferallah, fluisterde ze een aantal keer. Dit kon niet. Hij was een 'kafer' en en daarmee moest je niet in een bootje stappen... 'Ehm...Marjam! ik weet dat je het druk hebt, maar zou je mij kunnen vertellen waarom je nog geen enkele klant hebt gebeld??' Marjam keek op naar de manager die bood tegenover haar stond en het bestellingsboek doornam.......Marjam kon wel door de grond zakken (de volgende keer! I'll continue my story. You'll love it)

[zeenepje]

heey waar blijft die gevolg nou als ik vragen het lijkt me echt een hele mooie verhaal vervolg aub xx zeenepje