Mijn Vriend Gaat DOOD

[hoceimiariffia]

Beste mensen, ze zeggen wel eens dat schrijven het makkelijkste is wanneer het uit je hart komt. bij mij is het juist het onmogelijkste. Mijn verhaal begon toen k op vakantie ging naar marokko op mijn 17 de en vervolgens een jonge leerde kennnen.. ik was gelijk verliefd, gelukkig was het uit zijn kant ook toegewenst Eenmaal in Nl kwam ik erachte dat hij uit het zelfde stad kwam als ik. ik vond het minder maar geen genoeg reden om en punt erachte te zitten en ben dus verder gegaaan met hem. Het is allemaal fantastisch gegaan tot en over 2 jaar want dan werd ik 19 jaar en toen begon het al... mijn ouders wilden heel graag dat ik met mijn neef ging trouwen.. ik heb er alles aan gedaan om het wat te vertragen en om eerlijk te zijn was ik er ook niet klaar voor... Mijn vriend hoorde het en besloot er iets aan te doen en dus stelde hij voor om mijn hand te vragen ook al wisten wij even goed dat mijn ouders in eerst instantie niet ermee akkoord zouden gaan maar tog vond ik het de poging waard. het was Juni en hij zou op vakantie gaan. dus dat we alles beter na de vakantie konden doen omdat mijn ouders ookal op vakantie gingen. Op dat moent is het voor mij begonnen en sindsdien heb ik nooit meer de dglicht met een mens oog gezien We hebbben vandaag onze 3 jarige relatie gevierd en mijn vriend verterekt morgen op vakantie naar marokko die nacht daarvoor heb ik geen oog dicht gedaan ik voelde me douwn en raar. de volgens ochtend namen we afscheid en hij ging er van door, het leek net of iemand mijn hart uit mijn lijf rukte het voelde raar maar dat kwam ook door het feit dat we nooit uit elkaar zijn geweest. de dag is bijna om en khalid heeft nog steeds niks van zich laten horen, ik kan hem niet bereiken en word een beetje nerveus maar ja hij zou later wel bellen of zo... de volgende dag hoorde ik steeds niks en besloot zijn klein broetje van 9jaar op straat aan te spreken en te vragen of hij iets van Khalid heeft gehoord en toen kwam het er uit ( Khalid heeft een ongeluk gehad en hij ligt waarschijnlijk in het ziekenhuis in frankrijk ) ik ging dood ik wist niet wat ik moest doen en wat ik juist kon doen... dagen lang lag ik te huilen en te sterven van de pijn ik wou alleen maar weten wat er met hem aan de hand was en of die leeft of niet. Via vrienden van hem kreeg ik het adres wat hij zou zitten in een ziekenhuis in frankrijk en ik besloot er naar toe te gaan... Met de trein vanaf a'dam station reisde ik richting parijs ik wist niet waar ik aan toe was ik was in de war en ik kon niet ophouden met janken de enige wat ik kon bedenken i sdat ik khalid vast wou houden... Eenmaal aangekomen en na een lange zoektocht kwam ik in een ziekenhuis terecht het was al 18:00 mijn ouders maken me af maar dat deed me op dat moment helemaal niks... na weer een lange zoektocht in het ziekenhuis stond ik ineens voor een bed.. de persoon die erin in lag kon ik nauwelijks herkennen maar mijn hart zei dat het mijn khalid was.. ik verloor alles en ik voelde dat ik niet mer op mijn benen kon staan ik zakte steeds lager en lager en daar lag ik op de grond met een gescheeurde hart en geen verstand... woelah mensen tot de dag van heden hoop ik dat ik het maar niet overleeft had want vanaf dat dag begon de echte ellende... Die avond was voor mij emotioneel een real dood en thuis een grote hel mijn vader heft me kapot geslagen en mijn broer heeft me voor alles uit gemaakt ik wilde dood maar wilde khalid niet alleen latn en zeker niet zo Na 5.5 maand mocht Khalid weer naar huis ik was blij ookal is ie absoluut niet herstelt of zo... Hij heeft zwaar medecijnen nodig zijn rug is gebroken, zijn neren functioneren niet en hij praat niet en het ergste van alles is dat ie nou thuis is en dat houdt voor mij in dat ik niet mag bezoeken en ook niet zien anders zouden mijn ouders erachter komen... Langer als een half jaar leef ik en hel dag in dag uit maar dat is nog lang niet alles want het duurde niet lang en Khalid werd weer naar het ziekenhuis vervoerd hij kreeg geen adem meer en krijgt zware nacht merries... dit keer was het ziekenhuis in belgie ik ging er 2 a 3 keer per week mar steeds ging het met mij ookal het verkeeerde kant op ik ben veels te zwak praat met niemand en krijg overal problemen Op een dag na dat mijn afstudeer opdracht werd afgekeurd besloot ik met mijn studie te stoppen mijn ouders werden gek maar ik trok er niks meer van aan ik ging in een winkel werken zodat ik mijn trein kaartjes naar belgie kon betalen. Vandaag en na 2 jaar dat Khalid een auto ongeluk heeft gemaakt ligt hij nog steeds in het ziekenhuis, hij praat niet eet via een buis en het gat steeds achteruit met hem... met mij is het helemaal gedaan... Ik ben psychisch niet helemaal ok denk ik... ik ga met niemand om... heb geen toekomst, geen vrienden en ook geen leven... Mijn ouders zijn al maanden lang aan het voorbereiden voor mijn bruiloft met mijn neef deze zomer... ik weet geen kant op... Ik wil niet weg van huis alleen maar om mijn broer en de rest van de familie gan slecht naam te geven want het liefste zou ik in het zienkenhuis willen leven naast khalid... de onderzoek rapporten van Khalid geven aan dat ie niet aan het herstellen is en dat ie waarschijnlijk ook niet lang zal vol houden.... mijn zus vind het genoeg reden om het te laten staan en een ander leven te zoeken maar voor mij is zijn einde de mijne en als hij gaat ga ik ook.... Ik ben wallah zo moe en in de war en ik weet niet wat ik moet?... ik sta er helemaal alleen voor..... HELP ME AUB ALS JE KAN ik weet ook niet hoe maar woorden doen me veel............

[CrazyInLove]

salaam, ik heb net je verhaal gelezen en ik vind het zo zielig voor je lieve meid. ik merk zo dat je zot bent op je vriend. Kijk jij kan er niets aan veranderen, dat is nu eenmaal mektab... IK weet niet wat ik moet zeggen. Ik wil je wel persoonlijk spreken. ALs je wilt pm me maar en ik zal je bij raad en daad helpen InchAllah veel groetjes van een belgje

[xxhananexx]

hey meid....het is goed van je dat je het hier hebt geplaats...zo kun je je gevoelens kwijt...ik hoop dat het een beetje heeft geholpen....Ik leef met je mee....

[Amane]

Salaam :( jouw verhaalt breekt mn hart... Ik vind het verschrikkelijk erg voor en kan me inbeelden in wat voor misere je zit.. Allah ishaf je vriend! Bidt voor genezing! het is niet omdat dokters hem opgeven dat het dan ook zo is? Hoeveel keer vergissen ze zich niet?? Bidt tot Allah en vraag hem je sterkte te geven. Bidt tot Allah Bidt tot Allah!!! Meer kan je niet doen! Wie kan je beter helpen dan Allah die jou heeft gezet op deze aarde? Moge Allah je hieruit helpen. Veel sterkte!!!!!!

[185353]

oh lieverd, wat naar om te horen. ik heb zo en naar gevoel na het lezen van jou stukkie. Het lijkt me vreselijk om op zo een manier je geliefde te verliezen.Maar liefje je moet sterk zijn en alles accepteren wat we van allah krijgen, ik weet dat het moeilijk is maar ooit komt het goed met je.Ik denk dat hij ook wilt dat je gelukkig bent,ik zou zeggen blijf bij hem tot hij overlijd, ze zeggen dat pas op het moment dat iemand overlijd en in ze graf word begraven, allah sbar geeft en rust in de hart van mensen. Ik weet dat het zo moeilijk is en ik zou allang doorgedraaid zijn maar kijk om je heen, mensen hebben hun moeder, vader, man verloren en zijn er toch boven op gekomen. ik wens je heel veel sterkt en sbar lieve schat,als je wilt mag je me een mail sturen dan kunnen we nummer uitwisselen ,ik woon in amsterdam we kunnen ook afspreken als je dat wilt. je zult zien dat je niet de enige bent op deze soms oneerlijke wereld

[hayete]

Hey Ik vind het egt erg voor je :(.....Zoals hanane al zei het is goed van je dat je het hier geplaats hebt, Anders zaten die gevoelens zo in je opgepropt dat is egt niet goed voor je. Succes verder nog he

[greeneyezlady]

meid ik vind t ontzettend erg voor je! Veel sterkte en inshaallah komt het goed met je vriend, je moet altijd hoop blijven hebben meid! Dokters zijn niet degene die over het leven kunnen beslissen alleen allah!

[blikje]

Hoi lieve schat, Wat een afschuwelijk drama! Ik heb je verhaal gelezen en ik krijg er echt rillingen van. Ik weet eigenlijk ook niet of ik iets zinnigs erover kan zeggen. Ik vind het erg jammer dat je er niet met iemand kan praten. Enerzijds kun je Khalid niet opgeven, dat noem ik nu echte liefde. Je hebt veel opgegeven voor hem, maar er zal een dag aanbreken dat je echt aan jezelf moet denken. De druk van je familie vind ik pure eigenbelang en egoisme. Maar goed, zij hebben een naam die ze in ere moeten houden en dat gaat vaak ten koste van de mooiste dingen die in het leven belangrijk zijn. Van huis weg lopen is meestal geen oplossing. Ik begrijp dat je hoofd nu helemaal niet bij trouwen stil staat, laat staan met een neef waar je niet eens mee wilt trouwen. Als je weet dat het met Khalid niet goed gaat komen (voor zover je dat kunt, want alleen Allah swt, weet wat er gaat komen) werk dan voor je voorzelf aan een afscheid. Niet zozeer een definitieve afscheid, maar wel een afscheid dat je niet met hem verder gaat leven. Je kunt dan wel voor hem klaar blijven staan, maar probeer dan naast hem te leven en niet met hem. Neem de tijd en Khalid eerst een plek in je hart en in je leven. Ga daarna nadenken hoe je leven verder wil indelen. Zet het op een rij, want je bent er al onder door gegaan! Met een neef trouwen om je familie een plezier te doen is niemand mee gebaat! Vooral jij niet!! Praat met je familie en maak ze duidelijk, hoe pijnlijk het ook voor ze is, dat je niet wilt trouwen. Blijf op je strepen staan. Als ik je een advies mag geven, zou ik echt professionele hulp gaan zoeken. Om je emoties en gevoelens de tijd te geven en je gedachten te ordenen. Veel sterkte, ik moet snel aan het werk weer. Ik mail je later nog een keer!

[Mesgoot]

Sterkte meid Inshallah komt alles goed

[zoubida]

:( ik vind het erg triest voor je dat je in zo een soort situatie belandt bent. Ik vind naar voor je vriend dat hij in het ziekenhuis ligt :(. Maar lieve meid geef de moed niet op. Richt je tot ALLAH swt en HIJ zal je helpen insha-ALLAH. Moge ALLAH je vriend genezen lieve meid..... Ik leef met je mee :traan1:

[missarmani]

hi liefje, ik vind het heel goed van je dat je je hart lucht. weet niemand van zijn familie dat je met hem gaat? het zal je heel goed doen om met iemand te praten die ook heel veel om khalid geeft probeer met z'n zus of broer of zelfs zijn moeder te praten. zij en jij kunnen alle steun gebruiken. en wat je neef betreft: weet hij dat je niet van hem houdt? en weten je familie dat ook? ik ben er altijd voor je als je me nodig hebt, woon ook in amsterdam en als je wilt breng ik je persoonlijk naar belgie toe om hem te bezoeken. nou ik hoor het wel en een dikke knuffel!

[salwa23]

het is moeilijk wat jij meemaakt maar als hij dood gaat is het mektab doe geen gekke dingen meid alleen allah bepaald wanneer iemand dood gaat je mag mij mailen ik stuur je wel een pm allah ma sabirien bid en doe veel duas voor hem

[OneTouch]

Vreselijk....Allah i shafiq voor je Khalid.... Je moet het zeker niet opkroppen anders ga je er psychisch aan onderdoor, dat geef je zelf ook aan. Probeer contact te maken met de meiden die het hebben aangegeven. Praat erover zodat je je opgelucht voelt. Wat je toekomst met Khalid betreft. Het klinkt misschien heel hard maar ik denk niet dat, zolang hij zo leeft, je echt verder met hem kunt. Je zou je ouders er veel verdriet mee doen omdat ik haast zeker weet dat ze het niet zullen accepteren. Voor Khalid is het belangrijk dat hij zich op een dag inchallah kan concentreren op zijn herstel. Natuurlijk kun je hem steunen en al, daar zal hij veel aan hebben. Maar als het zo slecht blijft gaan moet je op een dag besluiten om verder te gaan met je leven. Het is mektab en je kan er niets aan doen. Natuurlijk moet je niet meteen met een ander gaan trouwen, geef jezelf de tijd...maar denk ook aan je eigen toekomst later. Het klinkt misschien hard maar het is helaas wel de waarheid..

[smartie4]

geloof er geen bal van!!!

[sneakynawal]

Origineel gepost door smartie4 geloof er geen bal van!!! :rolleyes: