Bekijk originele versie : Verloren liefde
Pagina's :
[
1]
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
Angel_fatima
26-10-2002, 17:23
Ik zit alleen op mijn kamer mijn ouders zijn op vakantie, ik ben met mijn verloofde aan de telefoon tot ik de deur bel hoorde. Ik hing op en liep naar de deur.....toen ik open maakte zag ik dat het mijn buurjongen was.... hij kwam wat spullen van zijn moeder ophalen die ze vergeten was op mijn verloving.....ik liet hem binnen.... hij ging in de woonkamer zitten en ik liep richting keuken om een pot thee te zetten........toen ik klaar was en naar de woonkamer liep zag ik hem huilen......en ineens voelde in ook een traan bij mij naar beneden komen.....ik ging naast hem zitten.......... en begon me te vragen waarom..... waarom doe je me dit aan..... Ik werd boos en zei: nu is het ineens allemaal mijn schuld...........waar was jij al die jaren toen ik op je wachte ......al die jaren heb ik gewacht en gehoopt......maar meneer dacht zeker ach ik geniet nog wel een aantal jaren van me leven, en wanneer ik toe ben aan trouwen klop ik wel aan bij haar. Lena wacht wel op me, ze trouwd toch niet he..........dat is wat je dacht........en nu ik verloofd ben met de man die mij niet heeft laten wachten.....vraag jij je af waarom ik je dit aan doe........Waar haal jij het lef vandaan.......Ineens stond hij op en liep richting de balkon en greep naar een sigaret... ik liet hem afkoelen.....ik moest zelf ook evve bij komen..... en na een aantal min ging ik naar hem toe......Ik zag dat hij nog steeds tranen in zijn ogen had ik kon het niet geloven die stoere jongen waar van ik dacht dat hij stevig in zijn schoenen stond......Die jongen die het lef had om te laten gaan..........heeft spijt en laat zijn tranen spreken......
CaPs_LoCK
26-10-2002, 17:51
beautifull, please go on
Angel_fatima
26-10-2002, 18:06
Ik vroeg hem naar binne te komen..... hij volgde me naar de woonkamer we gingen zitten en hij begon te vertellen hoeveel hij van me hield, hij zei dat het onmogelijk was dat ik van mijn verloofde hield.....omdat ik van hem hield.....eigenlijk had hij ook wel gelijk...maar ik gaf het niet toe....hij zei dat ik de verloving moest verbreken en dat hij mijn hand zou komen vragen...hij wilde zelfs de bruidschat terug betalen.....ik wist niet wat ik zeggen moest....ik zou niets liever willen...maar ik kon het mijn verloofde niet maken...hij hield van me...
Ik vertelde mijn buurjongen dat ik er over na zou denken....en hij vertrok. Ik wilde net op mijn bed liggen toen ik de bel hoorde...ik liep naar de deur en zag dat het mijnbuurjongen was(salih)...ik vroeg of hij wat vergeten was...hij zei niks.....maar deed de deur achter zich dicht....toen kwam hij steeds dichter bij...tot zijn lippen de mijne reikte...en we begonnen te zoenen...
Angel_fatima
26-10-2002, 22:06
Ik duwde hem van me af en zei dat hij beter kon gaan...hij draaide zich om zonder iets te zeggen en vertrok...ik ben toen gelijk op mijn bed gaan liggen... wat er vandaag gebeurde was me allemaal te veel geworden...Toen dacht ik terug aan de tijd toen ik hem had leren kennen......
4jaar geleden toen mijn ouders en ik naar amsterdam verhuisde...Toen we onze spullen uit de verhuiswagen haalde kwam Salih naar buiten....hij stelde zich netjes voor en bood mijn ouders aan te helpen met uitladen...ik was meteen verkocht toen ik hem zag...later die dag nodigde zijn ouders ons uit om bij hun te gaan eten...omdat we zelf niks in huis hadden besloten we te gaan....mijn ouders waren eerder dan mij gegaan....toen ik iets later aan belde..deed hij de deur open....en vroeg me binne te komen...Ik heb me netjes voorgesteld aan zijn ouders...en vroeg zijn moeder of ik haar ergens mee kon helpen...ik liep haar achterna richting de keuken en bereide samen met haar de maaltijd voor...mijn buurvrouw had alleen maar 4 zoons waarvan 3 al getrouwd waren...Salih was de enige die nog thuis woonde....verder hadden zijn ouders geen dochters...
Na dat we klaar waren in de keuken gingen we gezellig met zijn alle aan tafel....na het eten hielp ik zijn moeder met afruimen en afwassen....mijn ouders waren moe en zijn daarna gelijk naar huis gegaan om te slapen...De buurvrouw vroeg me nog te blijven....ik was ook moe en wilde ook naar huis...maar toen salih zag dat ik wilde vertrekken zei hij dat ik moest blijven en dat we samen anders een film zouden huren om te kijken..met moeite stemde ik toe....hij had al een film thuis liggen die hij eerder die dag had gehuurd...dus hoefde we niet naar de videotheek....zijn ouders waren in de woonkamer naar de marokaanse net aan het kijken...dus besloten we in zijn kamer die film te kijken...de tijd was zo snel gegaan dat ik niet eens in de gaten had dat het afgelopen was...hij vroeg me wat ik van de film vond...ik wist niet eens waar die film over ging want ik zat de heletijd naar hem te staren...flug zei ik dat het wel leuk was...en dat ik maar eens moest gaan....hij liep mee naar de deur... we stonden voor de deur en hij vroeg me of ik zin had om morgen iets leuks te gaan doen met hem.....ik zei dat het niet kon...want ik was bang dat iemand me zou zien....Dus dan mag ik je ook niet bellen zei hij gelijk.....ik schoot in de lach en zei tuurlijk mag je me wel bellen....gauw wisselde we onze nummer....en ik vertrok
Angel_fatima
26-10-2002, 23:03
De volgende dag stond ik vroeg op en heb snel ontbeten en ben toen samen met mijn ouders de spullen gaan uitpakken...terwijl we bezig waren ging mijn telefoon ineens over ik racede naar mijn kamer maar miste hem net..ik keek op mijn tel en zag dat het Salih was...teleur gesteld liep ik terug naar mijn ouders en ging verder...later in de middag besloot ik evve de stad in tegaan om wat kleine spulletjes te kopen voor in mijn kamer.....Ik liep net de deur uit en ik zag salih staan..hij vroeg me waar ik naar toe ging...ik zei dat ik evve de stad in ging....hij vroeg of ik een lift wilde...ik zei dat ik liever met de bus ga....''dan ga ik ook met je mee in de bus...moet toch die kant op'' zei hij....we liepen naar de bushalte..en zagen dat de bus al aankwam...toen we instapte ging zijn tel over....ik hoorde hem zeggen dat hij toch geen zin meer had om mee te gaan...en dat hij wel iets anders ging doen en hing op...''Nu kan ik dus gewoon mee met jou tenminste als ik je niet tot last ben'' zei hij.......ehhhh nee je bent me niet tot last...vind het wel leuk....kan je me gelijk een beetje rond leiden in de stad zei ik.......hij keek me verbaasd aan en zei ''dat andwoord had ik niet verwacht....gisteren zei je nog dat je bang was dat iemand ons zou zien en nu wil je zelfs dat ik je rond leid''.....Ik lachte en zei ja sorry was evve vergeten dat ik niet meer in Leiden woon waar iedereen me kent...en aangezien ik hier nog niemand ken...maakt het niet zoveel uit.... hij lachte en zei we moeten er zo uit..eenmaal in de stad had ik een mooie sierlamp gekocht en een paar kleine dingentjes voor mijn kamer. We besloten om ergens wat te gaan drinken...daarna zijn we naar huis gegaan....ben verder gegaan met mijn kamer en zag dat het al 11uur was...ik besloot te gaan slapen...ik kon niet slapen maar alleen denken aan hem....plots werdt ik uit men gedachte gehaald door mijn tel....ik keek op mijn scherm en zag dat ik een smsje heb gehad.....het was van Salih...
Angel_fatima
27-10-2002, 21:03
wie weet hoe ik mijn titel kan veranderen?
liefs fatima
Angel_fatima
27-10-2002, 22:00
het was van Salih...hij schreef...Just thinking of you...hope you don't mind..xxxSalih....Ik was helemaal in de wolken toen ik dat bericht las...en dacht zal hij me ook leuk vinden...Ik type een berichtje terug met I do mind cuz i was dreaming of you and you waked me up! xxxLena...ik drukte op verzenden....en ging slapen!
De volgende dag stond ik vroeg op ik moest naar school...na dat ik uit was ging ik snel naar huis...Toen ik binne kwam zag ik de buurvrouw bij ons thuis...ik groette haar en mijn moeder...en liep richting mijn kamer...ik besloot Salih te bellen...na 3 keer over te gaan nam hij op....hij zei:''Salaam Lena....hoe is het met je? ik zei dat het goed ging...hij vroeg me of ik zin had om te gaan wandelen met hem.....ik zei dat ik dat goed vond en sprak af dat ik hem wel in de straat zo zie. Ik hing op en haalde gelijk mijn kleding kast overhoop..ik pakte een spijkerbroek en een lange vest..ik liep naar buiten en zag hem al staan...samen liepen we naar een parkje...we gingen op en bankje zitten en begonnen te praten...en ineens zei hij....wat ben je mooi...ik keek verlegen naar de grond...ik voelde dat hij dichterbij kwam zitten....hij keek me diep aan en begon me te zoenen...ik wist niet wat me over kwam...ik had nog nooit gezoend met een jongen....maar het voelde goed aan dus zoende ik terug....daarna was ik de hele tijd stil....hij vroeg of ik het erg vond...ik schudde mijn hoofd...''gelukkig maar zei hij''...Lena zei hij...ik keek hem aan...en toen zei hij...''Is het goed als ik je als mijn vriendin zie''....Ik andwoorde hem niet maar omhelsde hem...en zei dat het oke was.....
2maanden lang hadden we stieken een relatie en niemand die het in de gaten had.....we spraken vaak af tot ik op een dag iets moest brengen van mijn moeder naar de buurvrouw....ik trok een strakken broek aan en een kort truitje...toen ik aanbelde vroeg zijn moeder mij binne... ik liep naar de woonkamer en zag dat ze bezoek hadden....ik groette iedereen en ging zitten....ik zag Salih raar kijken naar me....ik voelde me niet op me gemak en zei tegen de buurvrouw dat maar eens naar huis moest omdat ik nog wat huiswerk moest maken...ik zei iedereen gedag en ging weg...Later die avond ging mijn tel over..ik zag dat hij het was ,nam op en zei hallo....''Wat waren dat voor kleren'' zei hij...
Angel_fatima
27-10-2002, 22:04
wat vinden jullie van mijn verhaal moet ik verder gaan of is het niet interresant?
liefs fatima
loubna_tetuania
27-10-2002, 22:18
Ga verder!!!! Niet interressant, who r u kidding?!!
xxx
loubna
Angel_fatima
28-10-2002, 21:59
waar heb je het over schreeuwde ik terug…’’Ik heb het over die strakke kleding die je net aan had toen je bij mij thuis kwam zei hij’’’’ wat zullen die mensen wel niet denken’’ schreeuwde hij…ik werd stil en zei dat het me speet was niet mijn bedoeling kwaad te maken…zal me voortaan beter kleden…..ik hoorde dat hij rustiger werd…’’Het spijt me ook ‘’zei hij..’’ik had niet tegen je mogen uit vallen….je weet bij ons wordt er altijd raar gekeken naar meiden die zich kort en strak kleden en ik wil niet dat men een slechte indruk krijgt van jou’’.vertelde hij me…Ik zei dat ik het wel begreep en zei dat ik ging slapen…we wenste elkaar welterusten en hing op.
Van af die dag probeerde ik mijn kleding altijd aan te passen…want ik wilde hem niet verliezen vanwege mijn kleding…het was dat hij van mijn iets verwachte wat volgens de islam hoorde en niet iets waar voor ik me moest schamen.
missriffia2002
28-10-2002, 22:25
het is een goed verhaal schrijf snel verder!
Nog iemand met talent! Wil je snel een vervolg schrijven hij begint mooi!
Fatima verwacht niet dat ik je nu ga ophemelen want je weet heel goed dat zonder ik wat tegen je hoef te zeggen dat iik je de beste vindt in alles wat je doet . wilde je even zeggen dat ik je nooit kwijt wil vooral nu ik nog meer kanten van je leer kennen. Na al die jaren dat wij al elkaar al kennen ken ik je nog niet door en door al valt zoveel van je te leren. ik heb 3 zussen maar voor mijn gevoel heb ik er 4
Ik kan niet in woorden omschrijven hoeveel ik van je hou vertrouw me maar :traan1:
iewa ga verder ik wil WETEN!!!!
Pagina's :
[
1]
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.