Waar is mijn topic gebleven???

[rnaj]

Ik ben gister een topic gestart met de titel ''lk heb mij zelf eigenlijk vrijgemaakt. Ik heb geen verwijten.'. Ben begonnen met twee citaten uit "M HEt magazine van de NRC" Nu is dat hele topic weg, kaniemand mij vertellen waarom? Gr Rnaj :confused:

[SabroenDjamiel]

Origineel gepost door rnaj Ik ben gister een topic gestart met de titel ''lk heb mij zelf eigenlijk vrijgemaakt. Ik heb geen verwijten.'. Ben begonnen met twee citaten uit "M HEt magazine van de NRC" Nu is dat hele topic weg, kaniemand mij vertellen waarom? Gr Rnaj :confused: De kaboutertjes vonden het blijkbaar nodig om deze topic te verwijderen, dr zal wel een aanleiding voor zijn geweest nietwaar?....

[rnaj]

Kan gebeuren, maar ik wil graag weten waarom. Dan kan ik er misschien nog wat van leren....

[canelle]

weet wat er gebeurt is met je topic: CENSUUR Belachelijk !!!!! Ben momenteel bang dat mijn avatar ook te aanstoot gevend is en dat ie ook zomaar gebannend wordt heb zo mijn best op gedaan die in te stellen ! Canelle

[tonk]

Die avatar kan vast niet door de beugel, maar dan krijg je wel een vriendelijke PM van een moderator met de vraag of je hem wil weghalen. Heb ik laatst ook gehad. :D

[AlHoceima_Leila]

Je topic is weg :eek:

[Khanoussi]

Ja wat sommige moderators doen , ze hebben zelfs m'n onderschrift weg gehaald ging om dit plaatje http://www.punknet.com.br/wall/img/br2.jpg Als ze nou eerst 's hadden gekeken dan hun neus lang is , hadden ze kunnen zien dat het gewoon om een band gaat kijk maar op www.badreligion.com Mag ik niet eens meer laten zien wat ik leuke muziek vind http://members.home.nl/koenmh/cc/holy.gif

[rnaj]

Origineel gepost door AlHoceima_Leila Je topic is weg :eek: Yep en ik weet nog steeds niet waarom. Kan toch niet aan deze twee citaaten uit het NRC gelegen hebben 'lk heb mij zelf eigenlijk vrijgemaakt. Ik heb geen verwijten. Dat vechten is juist goedgeweest' Fatima Haddouch (32)werkt als lerares maatschappijleer op het Montessori College,een vmbo-school in Amsterdam-Oost. Haddouch kreeg die positie bepaald niet in de schoot geworpen. Haar vader, sinds 1969in Nederland, liet zijn gezin in 1973uit Marokko overkomen, toen Fatima twee jaar oud was. Vader Haddouch was vliegtuigschoonmaker op Schiphol, tot hij vijftienjaar geleden een ongeluk kreeg en in de WAO terecht kwam. Het leeuwendeel van Fatima's leven speelde zich af in de Indische buurt in Amsterdam- Oost. Haar ouders waren traditioneel. School en studie waren voor meisjes niet vanzelfsprekend. 'Het werd niet ronduit gezegd, maar men verwachtte dat je op je achttiende ging trouwen. Veel Marokkaanse meiden worden trouwens al op hun zestiende uitgehuwelijkt.' Haar vader was streng. Fatima mocht bijvoorbeeld niet bij vriendinnetjes logeren. 'Schoolreisje naar Parijs? Noway!Uitgaan? Uitgesloten. Na school ging je meteen naar huis.' Ze kwam nauwelijks de buurt uit. Op haar zestiende had ze nog nooit in een bus of een tram gezeten. 'Ik wist niet hoe dat werkte, voelde me echt gehandicapt.' Na de basisschool ging Fatima naar een lbo in de buurt, een modevakschool. Daarna wilde ze wel doorleren, net als haar beste vriendin Touria, haar grote voorbeeld. 'Zij had een zus die zelfs op het vwo zat.' Op dezelfde modevakschool bleek een mbo te zijn. Haar ouders gaven toestemming, omdat ze dan in de buurt bleef. 'Hetzelfde gebouw, dezelfde buurt, altijd bij elkaar.' Fadma en Touria waren nog de enige Marokkaanse meiden op de mbo van de modevakschool. Alle anderen waren al gaan werken of getrouwd. Na het eindexamen mbo kwam de volgende horde. Fatima wilde lerares worden, ze wilde naar de lerarenopleiding Textiele Vormgeving, de Witte Lelie.Maar die was wel in de stad. 'Hoe moest ik dat brengen thuis? Al die jaren was onduidelijk gebleven, wat er zou gebeuren als ik van school kwam. Ik had koud eindexamen gedaan en hoppa ... stonden er al weer huwelijkskandidaten voor de deur. Opje negentiende benje in onze kringen al bijna een oude vrijster.' Ook in de jaren daarvoor kwamen op gezette tijden familieleden, soms ook wildvreemden, om de hand van Fatima vragen. 'Heel lang zie je dat uithuwelijken als iets vanzelfsprekends. Zoals de zon die opkomt en ondergaat, zoals het dag en weer nacht wordt.' Een dramatische ontwikkeling maakte alles anders. In het gezin Haddouch voltrok zich jarenlang een familietragedie. Haar ouders kregen in totaal veertien kinderen, drie jongetjes en twee meisjes overleden opjonge leeftijd aan een stofwisselingsziekte. Toen er weer een broertje aan de ziekte stierf, hoorde Fatima van tweevroedvrouwen voor het eerst dat de ziekte erfelijk was. Dat zette haar aan het denken. Het was een tweesprong in haar leven: 'Laat ik mijn vader beslissen over met wie ik trouw? Ofga ik mijn eigen weg? Er was geen grijs, alleen zwart of wit. AIle Marokkaanse meiden van mijn leeftijd die ik kende, waren getrouwd en ook uitgehuwelijkt.' Eindeloze discussies Ze moest ook nog die kwestie van dat doorstuderen uitVechten. 'Ik had eindeloze discussies met mijn vader. Hij was boos, zwaar teleurgesteld. Er waren tijden dat we elkaar helemaal niet spraken. Studeren betekende: niet trouwen. Uiteindelijk heb ik zelf de knoop door gehakt.' Aldie jaren had Fatima een innige band met haar ouders en was ze als oudste dochter nauw betrokken bij de opvoeding van haar jongere zieke broertjes en zusjes. Ze was eigenlijk onmisbaar in het grote gezin. 'Als ik was gaan trouwen, had ik niet kunnen helpen. Dat was mijn redding.' Op haar 2sste was ze aan het afstuderen op de lerarenopleiding en kreeg ze een eigen woning aangeboden. Ook toen moest ze opnieuw in de slag met haar ouders om toestemming te krijgen. 'Stapje voor stapje kreeg ik meer vrijheid.' Op 13december vorigjaar trouwde ze met Ismael. 'Toevallig de ideale Marokkaanse man.' Zegingen in Slotermeer wonen. 'Het klinkt belachelijk, maar dat was een wereldreis voor mij.' Weguit de Indische buurt, afstand doen van thuis, ze heeft er moeite mee, maar is ook trots op zichzelf. 'Ik heb mezelf eigenlijk vrijgemaakt. Ik heb geen verwijten. Dat vechten isjuist goed geweest. Maar voor heel veelMarokkaanse meiden is het erg moeilijk om te komen waar ze willen. Veelmeiden sneuvelen voortijdig, vechten tegen de bierkaai. Marokkaansejongens en meiden zouden veel verder komen, als onze achtergrond en gezinssituatie niet zo ingewikkeld was.Voor mijn ouders ben ik nu een voorbeeld. Ze zijn trots op me. Mijn vader zei vroeger:jullie zijn meisjes met een broek aan. Tegen mijn jonge zusjes zegt hij nu: doen jullie wel je best op school?' Mijn broertje van dertien zal het niet makkelijk krijgen, ook als hij geen vlieg kwaad doet.' De probleemgevallen Vrijwel iedereen die ik voor dit verhaal spreek, wordt ook steeds weer aangesproken op de 'probleemgevallen'. 'Ik hou me helemaal niet bezig met het feit dat ik Antilliaan ben', zegt Santine. 'Maar als men merkt datje Antilliaan bent, wordt het al snel persoonlijk. Dan word je al snel ter verantwoording geroepen over die klote Antillianen of Marokkanen. Waarom? Ik bezorg niemand last, ben er helemaal niet verantwoordelijk voor.' 'Na elk incident met een Turk of een Marokkaan', zeg Nazmi Tiirkkol, 'is het steeds weer afwachten ofhet niet gaat escaleren. Daar ben ik wel bang voor,ja.' Ook Fatima Haddouch vreest een escalatie. 'Als er iets gebeurt dat veel ophef veroorzaakt, benje toch opgelucht als er geen allochtonen bij betrokken blijken te zijn.' Maar Haddouch constateert ook dat er in haar eigen kring eigenlijk vooral gezwegen wordt over de 'probleemgevallen'. Op haar vmbo-school in Amsterdam-Oost is 98 procent van de leerlingen allochtoon, grotendeels Marokkaanse jongens. 'Er is gewoon een groot probleem met een deel van die jongeren. Het is een drama. Ik vind het verbijsterend, ik weet ook niet waar het vandaan komt. Maar in eigen kring wordt er niet over gepraat. De buurt weet het, de ouders doen als of hun neus bloedt. Een deel van de ouders zit negen maanden per jaar in Marokko, misschien is dat het. Zelfs als die jongens een duidelijke regel overtreden, krijgje nog een grote bek. Gaan zeje de les lezen. Hoe kan dat? Laten we duidelijk zijn: ook bij ons is het een enorm taboe om iemand dood te schoppen. Dus dan gaje dat maar ontkennen, want dan bestaat het zogenaamd niet. Er heerst een cultuur van ontkennen en liegen. Ze zullen het probleem nooir onder ogen zien.' 'Als Amsterdammer schaam ik me voor die jongens. Als mensen steeds weer zien dat ze op die manier in het nieuws komen, kun je het de Nederlanders niet kwalijk nemen dat ze zich gaan distantieren. Je kunt toch niet zien wie de goeien en de slechten zijn? Waar er vroeger nog contact en vertrouwen was, is dat nu verdwenen. Dat is het drama. Het is enorm jammer dat het zo de boventoon voert. Vooral voor de jongens die nog moeten komen. Mijn broertje van dertien zal het niet makkelijk krijgen, ook als hij geen vlieg kwaad doet.' M

[AlHoceima_Leila]

Origineel gepost door rnaj Yep en ik weet nog steeds niet waarom. Kan toch niet aan deze twee citaaten uit het NRC gelegen hebben [/QUOTE] Ach jah open er dan een nieuwe van .

[a3ir]

rnaj, als je t mij vraagt was die tijd veel makelijker dan nu.hahah daar gaan we

[rnaj]

Origineel gepost door a3ir rnaj, als je t mij vraagt was die tijd veel makelijker dan nu.hahah daar gaan we Volgens mij heb jij het hele artikel gelezen