Doukalia_1983
03-10-2002, 22:07
De vorige keer dat ik een verhaal heb geschreven was het de bedoeling om een boodschap door te geven. Omdat ik niet wil overkomen als een meid die alles beter weet en iedereen de les wil lezen, zal ik nu een verhaal schrijven over 3 meiden die goede vriendinnen zijn. Ik zal laten zien wat er in hun leven gebeurd en misschien als ik het niet kan laten.....zal ik er een wijze raad uit geven :D (ik kan het niet laten). Nou veel leesplezier!!! Owja ik zal een ik-vorm gebruiken, maar het gaat niet over mezelf... Nadia, 18 jaar. Studeerd sociaal Juridische dienst, 2 jaars Samira, 19 jaar. Studeerd vrijetijdskunde, 2 jaars Malika, 18 jaar. Studeerd ook Sociaal Juridische dienst, 2 jaars "eey joh kun je niet uitkijken ofzo,"riep Samira tegen een voorbijganger. "Voor jou zeker, rot op!", riep hij. Samira keek me met grote ogen aan; "hoorde je dat, wat een aso's tegenwoordig tfoo". "Sam, windt je niet zo op, je keek zelf ook niet uit. kan toch gebeuren", zei ik. "Wat nou kan toch gebeuren, dat kan helemaal niet gebeuren. Samira had vandaag haar tentamencijfers terug gekregen, en die waren niet zo best. Vandaar dat ze zo geprikkeld was. We stapten de metro in en zochten een plekje. Toen we zaten, zat Samira nog steeds door te zeuren over die voorbijganger en haar gezicht was ook niet echt vrolijk. Een jongenman liep langs en keek haar aan en zei:"zo hey wat kijk je boos, zou bijna bang voor je zijn", en liep glimlachend door. "Malika wat heb ik nou vandaag?", en ze keek me vragend aan. Ik haalde me schouders op. "het volgende station in Wieboutstraat". We stapten uit gaven elkaar 3 kussen en ik beloofde haar vanavond nog eff te bellen. We gingen ieder een kant op. Boven aan de trap kwam ik Nadia tegen. Ik groette haar en vroeg waar ze heen ging. Met rollende ogen keek ze me aan en liep weg. "Nadia, kom op hey wat ga je doen, met je snikkie blik op je gezicht." "Okay okay, luister dan ik bel je straks om het je te vertellen, ben nu veelste laat en me metro gaat zo weg...ik bel je echt zodadelijk". Ik keek haar vragend aan en liet haar gaan. "Owee, als je niet belt, want ik ken jou wel". Ze knikte en liep snel de trap af. Ik vroeg me af wat ze allemaal uitspookte. Ze deed de laatste tijd zo raar en geheimzinnig. Als we haar wat vroegen dan deed ze heel afwijzend en wilde ze niks zeggen. Ach laat ook maar, dacht ik. Als het iets belangrijks is dan kom ik het toch wel te weten. Snel liep ik door naar huis. Ik opende de deur en zag een heleboel schoenen in de hal staan, Onee he, dacht ik. Weer visite, kan ik weer de hele avond in de keuken staan en komt er weer niks van leren. In de huiskamer zaten 3 oudere vrouwen, met man en kinderen. Ik groette ze beleefd en me moeder stelde me aan hun voor. Het waren verre familieleden, aangetrouwd. Ze waren uit Marokko gekomen en wilden ons even zien. Maar je weet wel hoe dat gaat, dat even betekend blijven eten. Ik liep naar boven. "Malika, schatje, zusje van me....hoe is ie?", zei me broer Rachid. "Wat moet je nu weer van me?", vroeg ik hem spottend. "Nou ja mag ik niet eens meer vragen hoe het met me zusje gaat...maar ja als je wil weten wat er is...heb je asjblieft €20,- voor me te leen, ik zweer het morgen is me salaris getort en krijg je het terug." Ik keek hem ongelovig aan en pakte €20,-. "Je mag het houden, net als die andere €50,-", en ik liep me kamer in. "Thanx sis, je bent echt de beste", horde ik hem nog zeggen. Ik liet me op me bed vallen en vroeg me af waarom Rachid me elke keer geld kwam vragen terwijl hij zelf een baantje heeft en nog studiefinaciering krijgt...wat doet hij allemaal met dat geld. Me telefoon ging over en ik nam op, het was Nadia. Ze vertelde me dat ze een hele leuke jongen had ontmoet in Marokko. En daar had ze mee afgesproken. "Ja ja, geloof er niks van, je vertelt normaal altijd direct dat je met een jongen af heb gesproken, waarom doe je de laatste tijd zo geheimzinnig. En ga niet zeggen dat dit alles is, want ik ken je langer dan vandaag." Ze gaf toe dat er meer was, maar dat was nog niet helemaal geregeld dus wou ze het er daar niet over hebben. Ik kreeg er geen hoogte van en zei dat ik werd geroepen. Ik vond het helemaal niet erg als een meisje een vriend heeft, maar ze moet hem niet om de haverklap inruilen voor een ander en al helemaal niet snikkie doen tegen je vriendinnen. In de ogen van de jongens is Nadia echt een SUPERBABE, en ja ze ziet er ook heel goed uit. En dat weet ze zelf ook wel, dat irriteert me weleens van haar. Ik ken Nadia via Samira, en Nadia is ook wel een hele lieve meid hoor. Maar zo nu en dan baal ik echt van haar. Ik ondekte een tikkie jaloezie van mijn kant, tfoo Malika doe ff normaal, waarom moet je jaloers op Nadia zijn...dacht ik bij mezelf. Moet ik doorgaan?