Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


PDA

Bekijk originele versie : Verdriet De Stille Tranen Van Een Man



Pagina's : [1] 2

Cina
29-09-2002, 20:11


Ik heb vele vrouwen zien huilen De tranen stroomden naar benee Tranen die mij steeds weer raakten En ik huilde met ze mee Maar er is niets zo mooi En zo puur als het maar kan Niets dat mij zo kan verwarmen Als de tranen van een man Het gevecht tussen gevoel en trots Emotie wint het deze keer Hij kan zijn tranen niet bedwingen En hij slaat zijn ogen neer Het intens verdriet op zijn gezicht Een traan die stil zijn oog uit sluipt Even aarzelt bij zijn wimpers En dan over zijn wangen kruipt Hij brengt zijn hand naar zijn gezicht Veegt beschaamd zijn tranen weg Langzaam draait hij zich dan om Een nieuwe traan is onderweg...

Hooda
29-09-2002, 20:14
Echt heel mooi meid! liefs hooda,

Cina
29-09-2002, 20:17
Origineel gepost door Hooda Echt heel mooi meid! liefs hooda, Dank je wel Hooda, ik ben een stille bewonderaar van JOU! ;) Kusje, Cina

Hooda
29-09-2002, 20:19
Ik ook van jou meid! Je kan echt heel mooi dichten en heel apart! Ga zo door. liefs hooda,

Harlem69
30-09-2002, 00:56


Helaas, ook ik heb dat ervaren weet precies wat jij bedoelt kon ook mijn gevoelens niet bedaren werd door emoties overspoeld zag de pijn reeds in haar ogen wist me met dat leed geen raad na twee dagen moest ik reeds gedogen dat ze weg zou gaan, vroeg of laat genoot van elke seconde, die ik had met haar tijden van intense liefde en geluk en na ons plotse afscheidt, viel me dat heel zwaar was onze droom, uiteindelijk, toch stuk... XXXX :verdriet:

Cina
30-09-2002, 10:28
Kijkend naar de huilende man Die niet wil dat iemand zijn tranen ziet Besef ik de onbeschrijfelijke warmte De schoonheid van het verdriet Het hoofd dat naar beneden is gericht De tranen die rollen over zijn wangen Waar verdriet Maar ook warmte in is gevangen Zijn tanden drukken zachtjes In z’n onderlip Z’n ogen zijn nu dichtgeknepen Je hoort een ingehouden snik Het verdriet, de pijn Is op zijn gezicht af te lezen Een ontroerend moment Dat me raakt in heel mijn wezen

Ezain
30-09-2002, 12:26
HOI ALLEMAAL! dat is echt prachtig wat jullie schrijven, maar pas op dar kunnen ook krodillen tranen zijn. veel liefs

Cina
30-09-2002, 12:29
Origineel gepost door Ezain HOI ALLEMAAL! dat is echt prachtig wat jullie schrijven, maar pas op dar kunnen ook krodillen tranen zijn. veel liefs Dank je wel..... Het verschil tussen 'echte' tranen en krokodillentranen is heel goed te merken hoor, vooral bij mannen...die huilen niet zo snel :) Liefs, Cina

Ezain
30-09-2002, 14:35
HOI!!!!!!!!! geloof me maar cina, soms kun je echt erin trappen sommige gasten kunnen goed acteren, ik trap daar in iedergeval nooit meer in!! NEVER EVER :traan2:

Cina
30-09-2002, 16:59
Origineel gepost door Ezain HOI!!!!!!!!! geloof me maar cina, soms kun je echt erin trappen sommige gasten kunnen goed acteren, ik trap daar in iedergeval nooit meer in!! NEVER EVER :traan2: Dus jij hebt het al een keer meegemaakt? Natuurlijk zijn er mensen die goed kunnen acteren, dat zeg ik niet hoor. Maar meestal heb ik mensen wel snel door en zie ik of het serieus gemeend is of niet... Nou, sterkte! Kus, Cina

vraagteken1
30-09-2002, 17:18
Origineel gepost door Cina Ik heb vele vrouwen zien huilen De tranen stroomden naar benee Tranen die mij steeds weer raakten En ik huilde met ze mee Maar er is niets zo mooi En zo puur als het maar kan Niets dat mij zo kan verwarmen Als de tranen van een man Het gevecht tussen gevoel en trots Emotie wint het deze keer Hij kan zijn tranen niet bedwingen En hij slaat zijn ogen neer Het intens verdriet op zijn gezicht Een traan die stil zijn oog uit sluipt Even aarzelt bij zijn wimpers En dan over zijn wangen kruipt Hij brengt zijn hand naar zijn gezicht Veegt beschaamd zijn tranen weg Langzaam draait hij zich dan om Een nieuwe traan is onderweg... Het volgende gedicht heb ik een hele tijd geleden eens geplaatst, maar het sluit nog steeds aan. Onze laatste avond Van mijn kant geen tranen, geen rooddoorbloede ogen geen haperende stem Slechts kille woorden, die de hoop doorklieven als de bliksem een boom Vertwijfeld kijk je me aan, een laatste zonnestraal doet zijn best de schaduw rond je ogen weg te nemen Niets raakt me op dit ogenblik Van mijn kant geen gevoel, geen troostbrengende woorden Steeds maar weer vuur je de vragen op me af Vragen over waarom, sinds wanneer, hoe het mogelijk is, of ik ooit wel om je gaf Niets raakt me op dit ogenblik Als knarsende snaren van een viool, schreeuw je tegen mij, smeekbedes maken plaats voor verwijten, afgewisseld met vruchteloze vragen, waarom, waarom, is er een zij ? Niets raakt me op dit ogenblik Kijk je slechts aan, doe niets, voel niets. Stilte volgt, nog erger dan voor een opkomende storm tranen als buien woorden als windvlagen Handen die me tevergeefs omarmen, me vast willen houden, als wortels van een boom Niets raakt me op dit moment Kijk je slechts aan en geef je de laatste kus, op je, door tranen, ziltsmakende lippen Nog een blik in je ogen, draai me om en ga heen Geen omdraaien meer, geen luisteren naar je steeds verder weg klinkende stem, naar je vragen, je laatste adem die zijn best doet met te raken, me te laten terugkeren Niets raakt me op dit moment Dagen volgen, nachten volgen, maanden gaan voorbij, vergeefse telefoontjes door jou gericht aan mij Loop rond, langs de grauwe zee, Gedachten verzonken in het mulle zand waarop ik loop Niets raakt me op dit moment Niets raakt me op dit moment Niets, hoor je me, niets Tenminste niets dat jij mag zien.

Cina
30-09-2002, 17:22
Origineel gepost door vraagteken1 Het volgende gedicht heb ik een hele tijd geleden eens geplaatst, maar het sluit nog steeds aan. Onze laatste avond Van mijn kant geen tranen, geen rooddoorbloede ogen geen haperende stem Slechts kille woorden, die de hoop doorklieven als de bliksem een boom Vertwijfeld kijk je me aan, een laatste zonnestraal doet zijn best de schaduw rond je ogen weg te nemen Niets raakt me op dit ogenblik Van mijn kant geen gevoel, geen troostbrengende woorden Steeds maar weer vuur je de vragen op me af Vragen over waarom, sinds wanneer, hoe het mogelijk is, of ik ooit wel om je gaf Niets raakt me op dit ogenblik Als knarsende snaren van een viool, schreeuw je tegen mij, smeekbedes maken plaats voor verwijten, afgewisseld met vruchteloze vragen, waarom, waarom, is er een zij ? Niets raakt me op dit ogenblik Kijk je slechts aan, doe niets, voel niets. Stilte volgt, nog erger dan voor een opkomende storm tranen als buien woorden als windvlagen Handen die me tevergeefs omarmen, me vast willen houden, als wortels van een boom Niets raakt me op dit moment Kijk je slechts aan en geef je de laatste kus, op je, door tranen, ziltsmakende lippen Nog een blik in je ogen, draai me om en ga heen Geen omdraaien meer, geen luisteren naar je steeds verder weg klinkende stem, naar je vragen, je laatste adem die zijn best doet met te raken, me te laten terugkeren Niets raakt me op dit moment Dagen volgen, nachten volgen, maanden gaan voorbij, vergeefse telefoontjes door jou gericht aan mij Loop rond, langs de grauwe zee, Gedachten verzonken in het mulle zand waarop ik loop Niets raakt me op dit moment Niets raakt me op dit moment Niets, hoor je me, niets Tenminste niets dat jij mag zien. Wauw! Ben er echt sprakeloos van geworden....klasse!!! Xje, Cina

vraagteken1
30-09-2002, 19:13
Origineel gepost door Cina Wauw! Ben er echt sprakeloos van geworden....klasse!!! Xje, Cina dank je wel, jij ook, ?

Cina
30-09-2002, 19:16
Origineel gepost door vraagteken1 dank je wel, jij ook, ? Dank je :) Boeeee, :D Cina

yasmine85
01-10-2002, 19:21


het verdriet van een man wordt altijd zo goed verborgen maar soms laten hij zich toch gaan hij laat zijn tranen lopen zonder zorgen maar hoopt toch dat niemand het heeft gezien met betraande ogen kijkt hij stilletjes om zich heen vraagt zich af of hij het goed heeft verborgen het verdriet heeft hem dus toch diep van binnen geraakt maar om zijn imago te behouden veegt hij snel zijn tranen weg denkt dat het niet te zien is maar hij blijft zijn betraande ogen houden... kiss


Pagina's : [1] 2