Stoppen of verdergaan??

[vraagteken1]

Een gevoel bekruipt mij van machteloosheid Alles glipt me uit mijn handen wat is het doel van mijn aanwezigheid? Verbaasd kijk ik om me heen zie stellen lopen hand in hand zie kinderen spelen, niemand alleen, alleen ik ’S avonds eenzaam in bed gelegen vraag ik me af wat de zin van mij leven is Waarom God me tot nu toe heeft verzwegen waarom ik nog zoveel van het leven mis Anderen begin ik langzaam steeds meer te benijden zij zitten thuis of lopen in het park of zitten over allerlei onderwerpen uit te wijden Niemand schijnt nog alleen te zijn zelfs een zwaan heeft een partner voor het leven Een partner, waar ik al mijn bezit voor op zou geven Ik voel me eenzaam, leeg van binnen zie geen hoop meer laat staan een punt om ergens weer aan te beginnen Ik besef me ter degen Dat er genoeg mensen zijn bij wie het slechter is gelegen met honger, verdriet en ondragelijke pijn Maar zoals een ieder van ons weet Sluit je je ogen voor dit alles niet Maar een uur na deze ellende Is het slechts je eigen probleem dat je nog ziet Ik richt mijn hoofd tot God vraag Hem om antwoorden vraag Hem naar de betekenis vraag Hem naar mijn lot Er volgt echter geen teken geen reden voor mijn bestaan wat mijn nu nog rest is stoppen of verder gaan?

[roosje22]

stop nooit met het schrijven van je gedichten ? liefs, m

[Hooda]

Je bent niet alleen Vaak zie ik mensen blijkbaar zonder zorgen Een ieder zo vrolijk en spontaan Maar ik hoor daar meestal niet bij Want bij mij rolt er vaak een traan Ik kan het alleen niet plaatsen En voel me vaak eenzaam en vol verdriet Maar probeer dat altijd te verbergen Zodat niemand het aan mij ziet Van buiten ben ik schijn Mijn pijn krijgt niemand te zien Maar van binnen zit de wanhoop Die er ooit uitkomt misschien Maar wat ik op deze plaats iedere dag weer lees Zo bruikbaar voor iedereen De liefde en steun van velen Nee...hier ben je nooit alleen... liefs hooda,

[vraagteken1]

Alleen voel ik me soms toch maar het zijn gelukkig slechts spaarzame momenten geluk beproef ik dagelijks, doch herken ik het niet gelijk Mijn hart is echter gewoon geopend en ik zie de schoonheid van sommige mensen zonder mijn ogen hoeven te gebruiken vervult dit al veel van mijn wensen

[Hooda]

Ik neem je hand Een hele tijd was het zo donker Geen lichtpunt aan de horizon Ik dacht ik ga ten onder Had pijn al voor de dag begon En als je denkt er is echt niemand Die ook maar helpen kan Wanneer er dan plots iemand zegt Dat het ook anders kan Dan wil je niet meer verdrinken In je ellende en pijn Maar genieten van de mensen Die er plots voor je zijn Soms zijn het onbekende Hebt je ze nooit gezien Vrienden zonder gezichten Maar met een hart en ziel Ze proberen je te steunen Zogoed en kwaad het gaat Je ziet dan plots weer kleuren De lucht die open gaat Dan neem je deze handen Die je zijn aangereikt verdwijnen de scherpe randen en heb je minder pijn...

[Uitgeblust]

Het leven is betrekkelijk Dus geniet iedere dag Het is je gegeven Dus begroet het met een lach Het leven is zeer kostbaar En zo breekbaar als porselein Leef het leven met liefde En zie het als een richtlijn Het leven moet je leven Maak er wat van Stel niet langer uit Doe het! Nu het nog kan! MAAR VERGEET ALLAH NIET

[jamila_nador]

zo mooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooi zeg :zwaai:

[vraagteken1]

Ik zal je voorbeeld volgen mijn hand uitsteken Ik zal luisteren naar je woorden en met het trieste verleden breken Ik zal mijn hart weer tot leven roepen hem weer zijn ritme teruggeven Ik zal naar je luisteren en weer met opgeheven hoofd beginnen te leven Maar mocht het toch even misgaan ben jij er dan voor me of laat je me alleen staan?

[Hooda]

Lieverd Ik ben er voor je In goede en slechte tijden Je weet dat Ik je nooit loslaten zou Of laten staan in de kou Of je zou vermijden Ik Wil je even zeggen Dat ik met je meeleef Dat ik veel om je geef Er Komt een dag waarop Je weer zeggen zal "Ik ben blij dat ik leef" Altijd voor Elkaar zijn we er geweest En dat het zo Ook blijven zal Waardeer ik nog het meest Je zal Er wel komen Gun jezelf de tijd Vraag niet teveel ineens En relativeer de boze dromen Want zij Zijn Slechts beelden van wat was Ja, dat is makkelijk gezegd Maar je bent al zo ver gekomen Dus wees sterk, kijk vóór je Gun jezelf dit nieuwe begin En ik zal je vergezellen Dus sla dat nieuwe pad gewoon in ·~¤~· ·~¤~· ·~¤~· ·~¤~· ·~¤~· ·~¤~· ·~¤~·

[Uitgeblust]

Natuurlijk staan we voor je klaar Wat had jij anders dan verwacht Wij zullen jou eens verwennen Huil jij niet ... en je hart wordt zacht Zoek ook je troost bij HEM HIJ kan dat nog beter dan wij Zal HIJ jou laten zweven Als een vogeltje oh zo vrij Dus wees niet bang te geven Vriendinnen heb je genoeg Die jou op handen dragen Vind het raar dat jij dat vroeg Je had toch moeten weten Jij zit hier in ons hart Delen wij met jou de liefde Maar ook je pijn en smart :Iluvu:

[saltana]

ik wilde even melden dat jullie gedichten mijn hart doen smelten al ken ik jullie niet, mijn zussen, jullie woorden blussen de pijn in mijn hart langzaam maar zacht. blijf vooral verder schrijven want zoals ik laat blijken ik waardeer jullie schrijven... to love others makes us happy to love ourselves makes us lonely, but love at first sight may be allright be wise to take a second look.. liefs sultana

[vraagteken1]

Ik heb veel vertrouwen in Hem Hoe zou ik immers jullie kennen vreemden die met me meevoelen, mijn hart met warme woorden verwennen Ik hoop dat mijn woorden inderdaad verzachting brengen voor pijn en verdriet en dat je de hoop mag koesteren dat het eens over gaat. Ik wens dat anderen ook dit geluk hebben mogen Jullie woorden van ondersteuning te lezen om zo de tranen te wissen, uit de vermoeide ogen

[mrs_jamila]

Uitgeblust, Hooda en Vraagteken......Heel mooi...!!!

[vraagteken1]

Origineel gepost door mrs_jamila Uitgeblust, Hooda en Vraagteken......Heel mooi...!!! Namens allen ;) , dank je, ?