Nierdonor...ja of nee?

[LZN]

Mijn zus heeft haar nier afgestaan aan haar man, hij had 2 slecht werkende nieren en zou zonder een goed werkende nier niet lang meer leven. Door de afgestane nier kan hij in ieder geval het nog een paar jaartjes uitzingen, Insha Allah. Brengt me op de vraag: mogen moslims hun nieren of andere organen afstaan? Zou jij als je sterft je organen willen afstaan? Zelf zit ik in dubio, ik zie aan mijn zus en zwager dat het kan en dat zij weer een redelijk leven hebben, mijn zus kan niet meer zoveel als voorheen, zwaar werk etc. is uit den boze. Maar ze hebben elkaar en kunnen nog een hele tijd samen blijven als alles mee zit. Bovendien kunnen ze nu voor hun dochter zorgen zoals ze dat zelf willen, voorheen waren ze druk in de weer met de ziekte van hem. Je kan het leven van een ander redden, dat besef ik. Triest als ik zie hoelang mensen moeten wachten op een donor, als die überhaupt voor handen is. En als de nier geaccepteerd word door de patient. Ik vind het een moeilijk onderwerp en zou graag van jullie willen weten hoe jullie er over denken. thanks! :) ps: mijn zus is geen moslima, ik wel..:).

[Peej]

GEWOON DOEN!!! Als je er een leven mee kunt redden moet je het niet laten. Neem net als mij ook een donorcodicil. Zeker als je dood bent kun jij niets meer doen met je organen. Wat is er mooier dan door te leven in een ander mens die met jou onderdelen weer verder kan.

[A_Haselhoef]

Origineel gepost door shahinda35 [B]Mijn zus heeft haar nier afgestaan aan haar man, hij had 2 slecht werkende nieren en zou zonder een goed werkende nier niet lang meer leven. Door de afgestane nier kan hij in ieder geval het nog een paar jaartjes uitzingen, Insha Allah. Brengt me op de vraag: mogen moslims hun nieren of andere organen afstaan? Zou jij als je sterft je organen willen afstaan? De algemene Fatwa is dat het toegestaan is om organen te doneren MITS dit niet voor geld gebeurt en het orgaan niet gebruikt mag worden om het leven van een Tiran te redden. Wat betreft Nier Donaties is het geen probleem omdat de donor in leven blijft en goed verder kan functioneren. Andere organen zijn toegestaan ECHTER...daar ben ik het niet helemaal mee eens. Mijn probleem hiermee is niet het doneren, want als je iemand kunt helpen dan ben je daar als moslim bijna toe verplicht. Maar het grote probleem voor mij ligt in de beeindiging van het leven. Voor het kunnen transplanteren van organen is het van belang dat de donor 'kunstmatig' in leven wordt gehouden. Men neemt afscheid van een ademend(kunstmatig eventueel), warm aanvoelend persoon en men krijgt na de operatie een dood familielid terug, die koud, kleurloos (bloed is weg) is geworden. Het afscheid nemen van een dierbare en het influisteren van de Sjahada(geloofsbelijdenis) wordt hierdoor een moeilijke en soms een traumatische zaak in het verwerken van het verdriet voor achterblijvers. Mijn respect en bewondering voor jouw zus en moge God haar zegenen en haar en haar man sterkte geven in hun gezondheid en wederzijdse liefde.

[Sberdila]

ik ga het denk ik ook doen. zo red je misschien nog het leven van iemand anders. misschien is het een goed mens en dat zou dan mooi zijn. zolang het maar geen kut zionist is uit de bezette gebieden die mijn nier krijgt want die wens ik allemaal de dood.

[AlHoceima_Leila]

ik wens jouw en je familie veel sterkte en ik weet egt niet wat ik in zo"n situatie zou doen thalla

[loverygirl]

ik volg de opleiding doketrsassistente en we hadden het in de klas over donor van een nier! Ze zeiden dus tegen mij of jij dat zou willen om donor te worden of als je dood gaat je organen aan iemand anders te geven die het nodig heeft. Ik heb als antwoord nee gezegt, omdat je volgens mij in de islaam voor dat je ddod gaat al je organen bij je moet hebben. Maar ik weet het niet zeker. Misschien is er iemand die mij daar een antwoord op kan geven Insahallah. Moge allah jullie helpen.....

[MoDeMan]

Het Goddelijke Oordeel Over Orgaantransplantatie Orgaantransplantatie betekent hier “het overbrengen van organen van een mens naar een ander” zoals de transplantatie van een hand, nier of hart. Het overbrengen van een orgaan of meerdere organen van een persoon naar een ander, tijdens zijn leven of na zijn dood hebben de volgende Goddelijk oordelen: A: TRANSPLANTATIE VAN ORGANEN TIJDENS HET LEVEN VAN DE DONOR Het is toegestaan voor een ieder om zijn orgaan of organen op vrijwillige basis te doneren aan iemand die deze nodig heeft, zoals de donatie van een hand of/en nier. Dit is toegestaan omdat de persoon, de wettelijke (Shar'ie) zeggenschap heeft over zijn eigen organen. Bijvoorbeeld, als iemand zijn hand blesseert en zijn ogen verliest door het toedoen van een ander, kan hij de diya (bloedgeld) eisen of hij kan diegene die zijn hand geblesseerd heeft en hem van zijn ogen ontnomen heeft vergeven. Het feit dat hij mag vergeven, betekent dat hij het bloedgeld kan doneren. Dit betekent dat de persoon in bezit is van de diya en hierdoor in bezit is van zijn organen als hij de diya doneert. Het feit dat hij zijn organen bezit betekent hier, dat hij recht heeft op het gebruik ervan. Dit is de reden dat iemand zijn organen kan doneren aan iemand die het nodig heeft. Allah (swt) heeft vergiffenis voor Qisas en diya toegestaan. Hij (swt) zei: “...indien iemand kwijtschelding is verleend door zijn broeder, dan moet de eis billijk zijn, en betaling moet hem worden gedaan met goedheid. Dit is verzachting en barmhartigheid van uw Heer. Wie daarna overtreedt, hem wacht een pijnlijke straf” (zie de vertaling v.d. betekenissen van Soerat Al-Bakara;178) CONDITIES VOOR HET DONEREN VAN ORGANEN TIJDENS HET LEVEN VAN EEN PERSOON: Een vereiste bij het doneren van een orgaan tijdens zijn leven is dat de orgaan niet van levensbelang moet zijn. Zijn leven moet er niet van afhangen, zoals bij een hart, lever of long. De reden hiervan is dat als deze gedoneerd zou worden, de persoon zelf zou komen te overlijden en hij dan in feite zelfmoord zou hebben gepleegd. Het is niet toegestaan dat iemand zichzelf van het leven rooft of dat hij iemand de toestemming daavoor geeft. Allah (swt) zei: "Pleeg geen zelfmoord." (zie de vertaling v.d. betekenissen van Soerat An-Nisa: 29) Ook zei Hij (swt): "En dood niemand die Allah verboden heeft, tenzij het met recht geschiedt." (zie de vertaling v.d. betekenissen van Soerat al-Isra;33) Dit houdt niet alleen in dat het vermoorden van jezelf verboden is maar ook het vermoorden van een ander. Imam Moslim heeft overgeleverd dat Thabit ibn al-Dabhak heeft gezegd dat de Profeet van Allah (vzmh) gezegd heeft dat: "...en wie zichzelf met een hulpmiddel vermoord, zal in het hiernamaals met diezelfde hulpmiddel door Allah in het hellevuur gestraft worden" De Imams Boecharie en Moslim hebben overgeleverd van de betrouwbare Aboe Hoerairah dat de Profeet van Allah (vzmh) gezegd heeft dat “Wie zichzelf van een berg afgooit dus zichzelf vermoord, belandt in het hellevuur.” Het is niet toegestaan dat iemand zijn testikels doneert hoewel de donatie ervan niet tot de dood leidt. Dit is omdat de Profeet (vzmh) castratie verbood wat een persoon impotent maakt. Volgens de overlevering van Imam Boecharie heeft Abdoellah ibn Mesoed gezegd, "wij gingen met de Profeet op expeditie zonder onze vrouwen dus vroegen wij Hem (vzmh) mogen wij onszelf castreren? Hij (vzmh) verbad ons dit." Dit zelfde geldt uiteraard voor het doneren van één testikel, zelfs als dit een persoon niet impotent maakt. Dit is omdat de geslachtscellen afkomstig van de testikels van de man, en de eicellen afkomstig van de vrouw, cellen zijn van de voortplantingsorganen, die kinderen voortbrengen. De nageslachten komen voort uit deze geslachtscellen. In de testikels zijn er cellen die sperma produceren. De testikels zelf, zijn opbergplaatsen die sperma produceren uit hun eigen cellen, ongeacht of de testikels zich bevinden in de originele persoon of in een persoon waar het in is overgebracht. Dit resulteert in het volgende; kinderen die verwekt worden door een persoon wiens testikels getransplanteerd zijn, dezelfde genetische eigenschappen erven als de donor die zijn testikels heeft afgestaan. Dit omdat de testikels sperma zouden produceren waar er kinderen uit voortkomen. Hierdoor zullen de kinderen de genetische eigenschappen erven van diegene die zijn testikels doneerde en de kinderen zullen geen genetische eigenschappen erven van degene die de testikels heeft laten transplanteren. Echter degene die zijn testikels heeft afgestaan wordt beschouwd als de biologische vader. Hierdoor is het niet toegestaan om zelfs één testikel te doneren. De donatie van twee testikels leidt tot impotentie van de donor en de donatie van één of twee testikels leidt tot verwarring en verlies van verwantschap. Islam heeft dit verboden en beveelt dat verwantschap beschermt moet worden. Het is evenals Haraam (verboden) voor een persoon om een vaderschap te zoeken buiten zijn eigen vader. Volgens de overlevering van Ibn Majah door Ibn Abbas; zei de Profeet van Allah (vzmh), "wie een relatieverband, door geboorte, buiten zijn eigen vader beweert of zegt dat hij behoort tot anderen waar hij niet toe behoort, dan zal de vloek van Allah (swt), de engelen en van alle mensen op hem zijn." Evenals zei Abi Othman an-Nahri dat hij sa'd en Abu Bakr elk hoorde zeggen, dat ze van Mohammed’s (vzmh) vertellingen hoorden en begrepen hadden dat: "Als iemand beweert dat een persoon zijn vader is, met de kennis wetende dat het niet zijn vader is, zal het paradijs voor hem verboden zijn." (overgeleverd door Ibn Majah). De Islam heeft evenals de vrouwen verboden om mensen een nakomeling toe te kennen die niet tot hen behoort, of de ontkenning van een man jegens zijn zoon. Volgens de overlevering van Al- Darimi door Aboe Hoerairah (r.a.) heeft hij de Profeet van Allah (vzmh) horen zeggen (toen de vers van vervloeking werd geopenbaard) “Elke vrouw die aan een aantal mensen een nakomeling toekent als behorende tot hen, die niet tot hen behoort, dan heeft zij niets te maken met Allah en zal zij het Paradijs niet betreden; en elke man die zijn zoon ontkent terwijl hij hem aankijkt, zal Allah zich zelf niet aan hem openbaren, en Allah zal hem vernederen voor de eerste en laatste generaties.” B: DONATIE VAN ORGANEN NA DE DOOD De regel omtrent de orgaandonatie van een overleden persoon naar een ander persoon verschilt van de regelgeving van orgaandonatie tijdens het leven van de donor. Om tot een regelgeving te komen over het doneren van organen na het overlijden van een persoon moeten we eerst de regels weten betreffende de eigendom van het dode lichaam, de schendbaarheid van de overleden persoon en de noodzaak ervan. Over de regel betreffende het bezit van een lichaam na het overlijden van een persoon, zeggen we dat niemand de eigendomsrecht heeft over het dode lichaam. Dus wanneer de persoon komt te overlijden vallen al zijn bezittingen en rechtmatigheden niet meer onder zijn gezag, zoals zijn rijkdom, lichaam en echtgenoot. Hierdoor bezit de dode persoon geen macht over zijn lichaam. Dus kan hij geen enkele donatie geven en mag hij dit ook niet specificeren in zijn testament. Hierdoor mogen er geen organen gedoneerd worden en mag er ook geen specificatie gemaakt worden in de testament omtrent het doneren van organen. De regel betreffende het doneren van een deel van het geld van een persoon's na zijn overlijden luidt als volgt; desondanks het feit dat het geld van hem wordt afgenomen mag een persoon van de Wetgever (swt), een derde van zijn rijkdom doneren zonder dat zijn erfgenamen daar toestemming voor geven. Hij mag ook een derde van zijn rijkdom weggeven met de toestemming van de erfgenamen. Deze Goddelijke wetgeving betreft alleen de bezittingen en kan niet worden toegepast op het lichaam. Het is daarom niet toegestaan dat iemand na zijn dood zijn organen doneert. De erfgenamen hebben alleen zijn rijkdommen en niet zijn lichaam van Allah gekregen en mogen dus geen een van zijn organen doneren. Zij bezitten zijn lichaam niet en hebben er dus geen zeggenschap over. Een conditie bij het doneren van een orgaan is dat zowel de donor als degene die de orgaan weghaalt, de bezittingrecht en de zeggenschap hebben over wat zij wegnemen, dit is bij beide niet het geval. Als de mensen die de dode persoon erven geen autoriteit hebben over het afdoen van het lichaam( in termen van doneren), dan mag deze recht ook niet aan anderen worden verleent ongeacht hun positie. Dus noch de dokter noch de erfgenamen mogen de zeggenschap geven om een of meerdere organen te doneren van een overleden persoon naar een persoon die ze nodig heeft. zie vervolg

[MoDeMan]

De regel over de schendbaarheid van een dode lichaam en het verwonden ervan luidt als volgt: Allah (swt) heeft de onschendbaarheid van de overledene gelijk gemaakt met de levende. Hij verbiedt het overtreden van de onschendbaarheid van een dode lichaam en het aanbrengen van letsel zoals in het geval wanneer hij leeft. Aisha, de moeder van de gelovigen, moge Allah haar zegenen, heeft overgeleverd dat de Profeet (vzmh) heeft gezegd: "Het breken van de botten van een overleden persoon is hetzelfde als het breken ervan als hij zou leven." (overgeleverd door imam Ahmad, Aboe Dawoed, en Ibn Habban). Imam Ahmad heeft overgeleverd dat Amir ibn Hazm al-Ansari zei: "de Profeet van Allah zag dat ik leunde tegen een graf en zei": "Doe geen kwaad tegen de eigenaar van deze graf" ook volgens een overlevering van Imam Moslim en Ahmad door de betrouwbare Aboe Hoerairah dat de Profeet (vzmh) zei: "Het is beter voor iemand om op een brandend stukje houtskool te zitten dan op een graf te zitten". Deze ahadith laten duidelijk zien dat de dode de onschendbaarheid hebben die het zelfde is als die van een levend lichaam. Zij laten ook zien dat het overtreden van deze onschendbaarheid en het toebrengen van letsel aan een dode lichaam hetzelfde is als bij een levende lichaam. Dus zoals het verboden is voor iemand om een ander hem in zijn rechten te schenden door hem in zijn buik te snijden, in zijn nek snijden, het verwijderen van zijn ogen, het breken van zijn botten is dit op gelijkerwijze ook verboden om dit bij een dode te doen. En zoals het verboden is om een levend iemand hem in zijn recht te schenden door hem uit te schelden, slaan of verwonden is het ook niet toegestaan bij een overleden iemand. Het verschil tussen het schenden van de rechten van een dode door hem te breken, snijden of verwonden is dat deze niet gecompenseerd hoeven te worden, als in het geval bij een levend iemand. Dit is omdat de Profeet van Allah (vzmh) de persoon die de botten van een dode brak bij het graven van de graf niet als financieel aansprakelijk zag. Hij (vzmh) beval alleen dat hij de bot zou begraven. Hij (vzmh) vertelde hem dat het breken van een bot van een dode gelijk is aan het breken van een bot van een levende in termen van dat het een zonde is. Het verwijderen van de oog van een dode persoon, of hem open te snijden om zijn hart, nieren, lever of longen te verwijderen en deze over te brengen naar een persoon die deze nodig heeft wordt gezien als het verminken van het dode lichaam en de Islam heeft het verminken verboden. Boecharie heeft overgeleverd dat Abdoellah ibn Zaid al Ansari zei: "De profeet van Allah vrede zij met hem, verbood plunderen en misvorming." Imam Ahmad, Ibn Majah, en Nasaí hebben overgeleverd van Safwan b. Assal dat hij zei: de profeet (vzmh) stuurde ons op een expeditie en zei: "Ga in de naam van Allah, en omwille van Allah. Vecht tegen degenen die niet in Allah geloven. Vermink niet, verraad niet of dood geen kinderen." Door het uitleggen van de regelgeving omtrent het schenden van de onschendbaarheid van de dode en het te verwonden, wordt het duidelijk dat het verboden is om een dode persoon open te snijden en zijn organen te verwijderen, met als doel deze vervolgens te doneren aan iemand die ze nodig heeft. Dit wordt beschouwt als het overtreden van de heiligheid van de dode persoon. Dit wordt gezien als het verwonden en het misvormen van de dode. Het schenden en verminken van de dode lichaam wordt zonder twijfel verboden door de Shari'ah. Een Geval van nood: Een geval van nood is wanneer Allah de toestemming geeft aan een persoon die in een levensbedreigend situatie zit, om te eten van elk voedsel wat hij vindt. Ook voedsel dat normaal verboden is zoals kadaver, bloed, varkensvlees of andere dingen, omdat hij geen voedsel heeft en hierdoor zijn leven wordt bedreigd. Is het dan ook toegestaan in gevallen van nood om een orgaan over te brengen van een dode persoon naar een levend iemand om zo zijn leven te redden? Om antwoord te kunnen geven op deze vraag moeten we eerst de regelgeving weten omtrent zulke noodgevallen zodat we de regel weten omtrent het transplanteren van een orgaan van een overleden persoon naar een persoon die deze noodzakelijkerwijs nodig heeft. De regel over deze noodgevallen luidt als volgt, Allah (swt) heeft toegestaan dat de persoon die in droeve noodzaak zit en geen voedsel heeft en zijn leven bedreigd wordt, te eten van het voedsel dat hij, vindt welke Allah (swt) normaal gesproken verboden heeft, zodat hij zijn eigen leven kan redden. Hij krijgt toestemming om dood vlees, bloed, varkensvlees en andere dingen die door Allah (swt) zijn verboden te eten. Allah (swt) zei: “Hij heeft u slechts het gestorvene, het bloed, het varkensvlees en datgene, waarover een andere naam, dan die van Allah is uitgeroepen, verboden. Maar hij, die gedwongen is en dit niet wenst en geen overtreder is, op hem rust geen zonde…" (zie de vertaling v.d. betekenissen van Soerat al-Bakara; 173) Dus de persoon wiens leven bedreigt wordt, mag van het gevonden voedsel, dat normaal verboden is, eten om hem zelf in leven te houden. Als hij niet eet van het "eerder" verboden voedsel en hij komt te overlijden dan is hij een zondaar en heeft hij zichzelf vermoord. "…En pleeg geen zelfmoord…" (zie de vertaling v.d. betekenissen van Soerat An- Nisa: 29) Kijkend naar de regel omtrent deze noodgevallen kunnen we dan dezelfde regel toepassen op het transplanteren van organen van een overleden persoon naar een persoon die deze nodig heeft om zo zijn leven te redden, een geval van evenredigheid? De antwoord hierop moet onderzocht worden. De noodzakelijke conditie waaronder deze analogie kan worden toegepast is dat de illah (wettelijke reden) van het onderwerp, in dit geval het transplanteren van organen overeenkomst toont met de illah van het onderwerp waar de analogie van wordt afgeleid ( Maqis 'Alayhi)', in dit geval over iemand die zich in een levensbedreigende situatie bevindt, zonder eten. De analogie moet of overeenkomst tonen met de essentie ('Ayn) of met de soort (jins). Dit is omdat bij analogie de regelgeving wordt uitgebreid van een originele geval tot een aftakking van het geval, met het gebruik van de originele 'illah. Als de illah van de aftakking niet overeenkomt met de originele illah, dan is deze illah niet bestaand in de vertakking en kan de regelgeving niet toegepast worden op deze vertakking. Bij orgaantransplantaties kunnen we een tweedeling maken, deze zijn of vitale organen waardoor de leven gered kan worden zoals de hart, lever, nieren of longen, of het zijn non-vitale organen zoals de ogen, een nier voor iemand die een werkende nier heeft, de hand, de been en andere gelijke. Bij de non-vitale organen, dus die niet van levensbelang zijn , geldt de illah van het originele geval, wat het redden van een leven inhield, hier niet. Dus kan de regel van een levensbedreigende situatie niet worden toegepast. Het is dus niet toegestaan om de oog te transplanteren, een tweede nier voor iemand die al een werkende heeft, een hand, of een been van een overleden persoon aan een levend iemand die deze nodig heeft. Betreffende de vitale organen waarmee levens gered kunnen worden, vallen uiteen in twee gevallen. Ten eerste, de illah, wat het redden van leven impliceert, bestaat hier niet met zekerheid zoals bij het eten van wat verboden is bij levensbedreiging. Het eten van voedsel wat niet toegestaan is redt met zekerheid het leven van de desbetreffende persoon. In tegenstelling tot de hierboven beschreven situatie kan bij het transplanteren van een hart, lever, long of nier niet met zekerheid het leven van de persoon gered worden. Het leven kan wel of niet gered worden. Talrijke incidenten hebben zich voorgedaan bij het transplanteren van organen die dit kunnen beamen. Dus de illah in dit geval is niet compleet. Het tweede geval hangt af van een andere voorwaarde van Qiyas (analogie): de gewenste geval moet alle bezwaren vermijden die in tegenstelling zijn tot de illah van de Qiyas. In dit geval van orgaantransplantatie is er een duidelijke zwaarwegende bezwaar die in tegenspraak is met de illah van de Qiyas. Het bezwaar is: het verbod op schending van de onschendbaarheid van het dode lichaam, het beschadigen en/ of verminken ervan. Deze zwaarwegende tekst is in tegenspraak met de illah die de orgaantransplantatie toelaat. Conclusie Afgeleid van de hierboven beschreven gevallen wordt de transplantatie van vitale organen, die levens kunnen redden, zoals het hart, lever, nieren of longen van een overleden persoon wiens bloed beschermt wordt, naar een ander persoon wiens leven ervan afhangt niet toegestaan Dit geldt zowel voor een moslim, een Dhimmi (burger van een Islamitische staat), een Mu'ahid (mensen die een verdrag hebben met een Islamitische staat) of een Musta'min (elk individu die de staat met toestemming binnenkomt)

[tonk]

Als ik dood ben (onder de juiste omstandigheden dwz hersendood in een ziekenhuis, anders hebben ze er niks aan, dus erg waarschijnlijk is het niet) dan mogen ze alle organen hebben die ze nodig hebben. Dus ook de beide nieren. Ik ben dan toch dood en heb niks meer nodig. Maar een nier afstaan terwijl ik nog leef, dat zou ik niet zo makkelijk doen. Het is een zware operatie, nadien heb je zelf nog maar 1 nier, wat nadelig kan zijn voor je eigen gezondheid en de transplantatie slaagt niet altijd. Als het mijn zusje betreft doe ik het zeker wel! Die staat me erg na en is bovendien moeder van een jong kindje en zwanger van de 2e. Dan doe ik het niet alleen voor haar, maar ook voor haar kindjes en haar man. Als bijvoorbeeld mijn vader een nier nodig zou hebben dan wordt het een ander verhaal. Ik heb niet zoveel met mijn vader en bovendien laat hij geen bloedjes van kindjes achter. Wij zijn alledrie al lang en breed volwassen.