Advertentie: bereik met Marokko.nl vrijwel alle Marokkaanse jongeren


PDA

Bekijk originele versie : wie kent het?



oem_roekaya
16-12-2003, 17:04


Salaam eleykoem rachmatoellah wabarakatoe wie kent het gevoel dat je het even niet meer aan kunt dat je je erg deprie voeld dat er dingen zijn gebeurd waardoor je het allemaal even niet meer ziet zitten? en ik weet Alhemdoelilah dat ik altijd bij Allah swt terecht kan en Alhemdoelilah is dat ook echt zo!! maar toch zijn er van die momenten dat je zomaar in tranen uit kan barsten dat je geen zin meer hebt om naar buiten te gaan....dat je ook al weet je dat Allah bij je is je toch alleen kan voelen wie heeft dit ook wel eens

misstomaatje
18-12-2003, 09:35
Origineel gepost door oem_roekaya Salaam eleykoem rachmatoellah wabarakatoe wie kent het gevoel dat je het even niet meer aan kunt dat je je erg deprie voeld dat er dingen zijn gebeurd waardoor je het allemaal even niet meer ziet zitten? en ik weet Alhemdoelilah dat ik altijd bij Allah swt terecht kan en Alhemdoelilah is dat ook echt zo!! maar toch zijn er van die momenten dat je zomaar in tranen uit kan barsten dat je geen zin meer hebt om naar buiten te gaan....dat je ook al weet je dat Allah bij je is je toch alleen kan voelen wie heeft dit ook wel eens ik heb dat ook wel eens , je het het gevoel dat je er helemaaal alleen voor staat en dat het nooit goed komt met je . je voelt je zo leeg van binnen nergens zin in , geen zin om naar buiten te gaan , het liefst sluit ik op in me kamer en barst in huilen uit. :(

maro
18-12-2003, 09:54
Ik heb dat ook wel eens , dat ik ik alleen wil zijn maar bij mij doet heel erg lang voor dat helemaal weg is maar wat kan je aan doen om deze gevoel om weg te krijgen ??????????????? gr maro

khaldia
18-12-2003, 10:21
hier heb je er nog een sinds de zomervakantie lijkt alles mis te gaan. daarvoor ging alles goed ik voel me echt steeds meer depri maar ja sbar ma andek mat amal.

maghrebgirl20
18-12-2003, 13:42


heb ik ook wel eens, huilen om niks deprie voelen. het gaat wel weer over. aan de andere kant heb ik ook dagen dat ik me zo gelukkig voel en zo, en dan heb ik er ook niet echt een aanleiding voor.

mardiya
18-12-2003, 15:49
Origineel gepost door oem_roekaya Salaam eleykoem rachmatoellah wabarakatoe wie kent het gevoel dat je het even niet meer aan kunt dat je je erg deprie voeld dat er dingen zijn gebeurd waardoor je het allemaal even niet meer ziet zitten? en ik weet Alhemdoelilah dat ik altijd bij Allah swt terecht kan en Alhemdoelilah is dat ook echt zo!! maar toch zijn er van die momenten dat je zomaar in tranen uit kan barsten dat je geen zin meer hebt om naar buiten te gaan....dat je ook al weet je dat Allah bij je is je toch alleen kan voelen wie heeft dit ook wel eens Ik heb het zo vaak :verdriet: , dat ik het normaal vind in mijn leven.

HaagseHafida
18-12-2003, 15:58
Is precies hoe ik me nu voel

Lampjuh
18-12-2003, 20:06
Ik heb het een tijdje gehad, nu gelukkig niet meer. Maar toen was het zo erg dat ik wilde altijd alleen zijn geen mensen om me heen, want alleen zo vond ik me rust en ik hield van de eenzaamheid, maar je moet afleiding zoeken, hoe erg dingen ook tegen kunnen zitten er is altijd een uitweg als je imaan in allah maar groot is.

oem_roekaya
20-12-2003, 01:30
salaam eleykoem ja dat klopt!! maar soms kan je met zoveeeeeeeel dingen zitten dat je jezelf echt deprie voeld en het ergste is dan blijf je ook nog een week binnen om dat je denkt dat het help om rust te hebben maar dat is nog erger want je gaat maar denken en denken...

Kaatje
20-12-2003, 15:35
Ik ken het gevoel :( Ik heb er nu bijna een jaar steeds vaker last van. Dan begin ik gewoon te huilen in mijn kamer en vraag me dan af waarom ik nog op deze wereld rondren. Mensen verwijten me dat ik niet wil praten en proberen dan uit me te trekken wat er aan de hand is (iets wat je echt NIET moet doen bij mij) terwijl ik dat zelf niet eens weet. Maar gelukkig heb ik ook weer die goeie momenten waarop ik kan lachen en plezier maken.

oem_roekaya
20-12-2003, 16:01
ja inderdaad

ZiLaaL
20-12-2003, 16:29
Salaam, Iedereen heeft weleens pieken en dalen in zijn leven. Nu weet ik niet hoe oud jij bent, maar mocht je tussen de 12 en 20 zitten dan kan ik alleen zeggen: Sbar. :) De pubertijd is een donkere periode met een meerderheid aan Downs. Je moet het zien als een Lichamelijke ontregeling van je hormonen-balans. Je bent niet ziek of psychisch in mindere welzijn... nee, het is de natuur maar. De kunst is om dit niet te zien als een Last, maar als het Leven op zich. So Be it! zijn de key-words. Straf jezelf niet af als je weer eens een slecht gevoel hebt; accepteer het zodat je het voor jezelf opzij kan zetten. Zie het dag per dag en ga niet zitten tobben over de toekomst. Nu denk je bij jezelf: God, alsof dat gaat helpen.. :rolleyes: Maar zie hier: Je moet het zien als een self-therapy. Het gaat immers om jouw gezondheid. Het begin zal moeilijk zijn, omdat je er weinig vertrouwen in hebt. Praat jezelf goed aan. Zie de positieve zaken, bv. hoe lekker de thee is, of hoe leuk het is dat je tijd hebt om ff je serie te zien. Happy Thoughts! Ja i know.. Happy thoughts is net waar je geen behoefte aan hebt, maar zo lijkt het! Juist door deze "gezondmakende gedachten" ga je je beter kunnen voelen. Pak het dag voor dag aan en zoals ik al zei: zie het niet als een last. Problemen die op te lossen zijn, moet je zien op te ruimen. Heb niet de attitude van: Het komt wel... Nee, daardoor stapelen deze zaken zich op in je leven. Pak het aan, Pak je leven aan :) Een kleine tip naderhand is een kleine medicatievorm die alleen in ernstige of bij langdurige depressieve buien gebruikt kan worden. Lees wel goed de voorschriften en Vergeet AUB niet om eerst ff op internet meer op te zoeken over deze kruid. Zelf gebruik ik het ook en ik heb er wel wat positieve effecten door ondergaan. Het is verkrijgbaar bij de drogisterij onder de naam: St. Janskruid. Nogmaals een waarschuwing: zie dit niet als HET oplosmiddel voor je problemen, maar als kleine steun, want de werkelijke werking schijnt nog niet volkomen wetenschappelijk te zijn aangetoond. Hoop jullie allen hiermee geholpen te hebben en inshallah veel Sterkte!