jihad12
08-11-2003, 22:21
De afgelopen jaren is er heel wat aandacht van uit de media gegeven aan “de dreiging” van het “Islaamitisch Fundamentalisme”. Ongelukkigerwijs is het woord Islaam bijna synoniem geworden met “terrorisme”. Dit is te danken aan een in elkaar gewrongen mix van bevooroordeelde berichtgeving in de Westerse media te samen met de handelingen van sommige onwetende moslims. Echter, als men de situatie zou analyseren, dan zou de volgende vraag in onze hoofden moeten opkomen: “moedigen de leerstellingen van de Islaam terrorisme aan?” Het antwoord: Zeer zeker niet! Islaam verbiedt in zijn totaliteit alle terroristische handelingen die uitgevoerd worden door sommige dwalende mensen. Men zou zich moeten herinneren dat alle religies culten en dwalende volgelingen hebben. Daarom moet men naar de leerstellingen van een religie kijken en niet naar de handelingen van een paar individuen. Maar telkens wanneer een moslim een afschuwelijke handeling pleegt wordt hij, jammer genoeg, door de media bestempeld als een “moslim terrorist”. Echter, als Serviërs onschuldige vrouwen verkrachten en vermoorden in Bosnië, dan worden zij niet bestempeld als “christen terroristen”. Ook worden de activiteiten in Noord Ierland niet bestempeld als “christelijk terrorisme”. Bovendien, toen de rechtse christenen in de Verenigde Staten bomaanslagen uitvoerden op abortus klinieken werden zij ook niet bestempeld als “christen terroristen”. Als men deze feiten overpeinst, dan kan men met zekerheid concluderen dat de media er een dubbele standaard op nahoudt. Ofschoon religieuze gevoelens een veelbetekende rol spelen bij de hiervoor genoemde “christelijke” conflicten, legt de media hier geen religieuze etiketten op omdat zij veronderstellen dat deze barbaarse handelingen niets uitstaande hebben met de leerstellingen van het Christendom. Echter, als er iets gebeurt waarbij een moslim betrokken is, dan proberen zij vaak de schuld te leggen bij de Islaam zelf en niet bij het dwalend individu. Zeer zeker, de Islaamitische Wetgeving staat oorlog toe. Iedere religie of beschaving die dit niet toestaat zal niet overleven. Maar de Islaam gedoogt zeer zeker niet aanvallen op onschuldige mensen, vrouwen en kinderen. Het Arabische woord “djihaad”, wat vaak vertaald wordt met “heilige oorlog”, betekent simpelweg “strijden/worstelen met/streven naar”.[1] Het woord voor “oorlog” in de Arabische taal is “harb” en niet “djihaad”. “Strijden”, i.e. djihaad voeren, om de Islaam en de moslims te verdedigen, of voor de aanval tegen diegenen die het verspreiden van de Islaam belemmeren, of een land te bevrijden waarin moslims worden onderdrukt is zeer zeker toegestaan in de Islaam (en wordt zelfs aangemoedigd). Echter, zulks soort activiteiten moeten wel worden gedaan in overeenstemming met de leerstellingen van de Islaam. Islaam verbiedt ook duidelijk om “het recht in eigen hand te nemen” wat betekent dat individuele moslims niet zomaar kunnen beslissen wie ze willen doden, straffen of martelen. Rechterlijk onderzoek en bestraffing moet uitgevoerd worden door een wettige autoriteit en een kundige rechter die kennis van zaken heeft. Bovendien, als men kijkt naar gebeurtenissen die plaatsvinden in de Islaamitische wereld, moet men zich in het achterhoofd houden dat een lange periode van kolonialisme pas werkelijk recentelijk is geëindigd in de meeste Islaamitische landen. Gedurende deze tijd (van kolonialisme) zijn de inwoners van deze landen cultureel, materieel en religieus geëxploiteerd. Voornamelijk door de zogenaamde “Christelijke” naties van het Westen. Deze pijnlijke periode is eigenlijk in vele Islaamitische landen nog niet afgelopen. Landen waar de mensen nog steeds onder controle staan van buitenlandse machten of vazalstaten zijn. Echter, door misleidende, valse berichtgeving (hetzij opzettelijk of uit onwetendheid) laat de media mensen geloven dat dictators zoals Saddam Hoessein in Irak en Moamar Qaddafi in Libië Islaamitische leiders zijn terwijl juist het tegenovergestelde waar is. Niet één van deze beide heersers belijdt zelfs de Islaam als ideologie. Nee, zij gebruiken alleen maar Islaamitische leuzen om hun machteloze bevolking te manipuleren. Zij hebben ongeveer net zoveel op met de Islaam als Hitler had met het Christendom. In realiteit zijn vele regimes in het Midden Oosten, waarvan de mensen denken dat zij Islaamitisch zijn, onderdrukkers van het praktiseren van de Islaam in hun landen. Dus mogen wij volstaan met het zeggen dat “terrorisme” en het vermoorden van onschuldige mensen een rechtstreekse contradictie is van de leerstellingen van de Islaam.