Weg der Leven...

[Analfabeet]

Iedereen heeft zo een moment in zijn leven dat ie zich begint af te vragen waarom ie op deze aarde is gezet. Welk doel moet je als mens voltooien om die zelfvoldoening te mogen ervaren ,die zelfvoldoening die een voorproefje van het Ultieme Geluk met zich meebrengt. Het Ultieme geluk , een droom die ieder weldenkend mens wel eens droomt , een wens die ieder mens wenst ,een wens die vrijel nooit vervult wordt . Na jarenlang peinzen en brainstormen over je pad richting jou doel besef je je dat jou doel niet hier is , jou doel is ver van hier , een bestemming waar velen van dromen , een bestemming waar weinig mensen zullen aankomen. Dit geldt uiteraard ook voor mij. Ik liep zoals zo vaak buiten te wandelen onder het genot van een sigaret , hijsend peinzend over hetgeen me te wachten stond. Per inhalering voelde ik mijn hart steeds meer verknelt raken. En plotseling besefte ik me dat ik in een gevangenis leefde. Weliswaar een gevangenis die geen omheiningen kent , maar toch , mijn doen en laten werd beperkt door hetgeen miste in mijn leven : Mijn doel. Dit alles schoot me te binnen terwijl ik mijn nicotine niveau op peil trachtte te houden. Mijn lichaam geshockeerd door dit plotselinge nieuws resulterend in een verkramping van mijn spieren. Stilstaand bewogen mijn ogen in het rond en voelde het aan alsof ik levenloos de omgeving in me opnam. Een moment van enkele seconde die een pijn bij me teweeg bracht waar geen beschrijving tegen opgewassen is. Alsof men mijn hart filleerde op een Barbecue plaat en er hier en daar brandwonden aan het licht kwamen die voorgoed mijn leven zouden kenmerken.... Het moment der pijniging werd onderbrokken door het brandende gevoel van de sigaret die opgebrand was en die besloot mijn vinger maar op te stoken. Ironisch vindt je niet ? Na mijn vinger enkele malen gekust te hebben in de hoop de brandende pijn te doen verzachten besloot ik datgene te doen waar velen het altijd over hadden. Vandaag was de dag dat ik de weg der leven zou gaan belopen . Een weg lopend door een donker bos , een bos gedomineerd door een onbeschrijfelijke duisternis. Een weg met vele zijpaden wiens doel waren om jou af te leiden en je te lokken naar een bestemming waar verdriet en pijn overheersten. Een weg door velen beschreven als de meest gevaarlijke weg op aarde , een weg gevuld met mysteries , mysteries die vele slachtoffers hadden opgeeist , een weg die je moet belopen om daar te geraken waar je gelukkig zult worden. Ik was vastberaden en had voor mezelf besloten om de poging te doen , wie niet waagt wie niet wint , ik zou gaan wagen , een gok op leven en dood. Alsof ik wat te verliezen had , het dagelijkse leven dat ik tot op heden leidde was geen leven , alsof ik mezelf voortbewoog in een dood lichaam , mijn ziel ver van hier , mijn hart dienend als een kompas , een kompas die me naar het einde van de weg der leven zou leiden , het einde van het myserie het begin van een nieuw leven , het echte leven. Eenmaal aangekomen bij de weg der leven ging ik door mijn knieen om zo door de boomstammen heen te kijken en een blik op te vangen van het gevreesde bos. Er kroop een kippenvel-gevoel over mijn lijf . Een ongekende Duisternis die af en toe werd opgehelderd door de schemering van een fel licht afkomstig uit het einde van het bos. Mijn eindbestemming "de verlichting" een plaats waar ik mijn innerlijke rust zou vinden , een plaats waar ik eindelijk oog in oog zou komen te staan met mijn doel , een plaats waar ik misschien eindelijk iets van het Ultieme geluk zou mogen proeven. Ik sloot mijn ogen en liet mijn hart zijn taak als kompas waarmaken al snel werd ik opgeschrokken door een krijsend geluid. Mijn hersens zonden een prikkel door mijn zenuwstelsel met de mededeling mijn ogen te openen. Maar tevergeefs wat ik ook probeerde mijn ogen bleven gesloten. Al snel werd de hoop die ik had op een goede afloop omgezet in een ongekende hoeveel angst. Door de chaos waarin mijn geestelijke ik mee kampte besloot ik het op een rennen te zetten toen ik plots tegen een muur aanklapte. Ik zat vast. Opgesloten tussen muren . Mijn hart had me voorgelogen , Typisch een Kompas van Marokkaanse makelaardij. De situatie verergde al snel toen mijn doorflipfase werd onderbroken door een enorm krijsend geluid , een geluid dat richting mij kwam. Was ik 1 van de slachtoffers van het Mystery geworden ? Zou ik ook 1 van hen zijn wiens wens niet uit zou komen , zou ik dan tot in de eeuwigheid moeten blijven gissen over hoe het zou zijn om het Ultieme Geluk te mogen ervaren ? Ik zakte door mijn knieen en nam afscheid van deze wereld. Het weg der leven , een weg waar ik al vele jaren over droomde bleek bedrog , een weg die voor mij al snel eindigde door een diepe val , een val die een nog diepere wond in mijn hart teweeg bracht. Een traan rolde vanuit mijn ogen over mijn wang , een traan die een brandend spoor achterliet , een traan die me deed beseffen dat alles voorbij was.Ik bracht mijn handen langzaam naar mijn gezicht en fluisterde de woorden : Eshedoe Annah la Illaha InnaAllah ...Wa Ashadoe Ana Mohammadan Rasoeloelah ... en viel verkrampt van de pijn neer op de grond in afwachting wat mijn lot zou zijn.........

[ChebaB]

Jij moet een gedichtenbundel of zo gaan schrijven!! P.S. Roken is slecht!!!!

[Junkie]

Deze tekst is te lang en niet bondig genoeg om op te reageren. Sorry, misschien morgen.

[Analfabeet]

Verveling heeeeeeeerst...Dan ga je Rare dingen typen...

[TonyM]

Kwam uit jouw verkaasde smoel ashahadda?? Aan wie moest je vragen hoe het ook alweer ging .... :) TM.

[ehlen]

te lang sorry hoor! Het begon leuk, maar ja toen dacht ik laat es effe kieken wat voor reacties er zijn. Misschien een andere keer, wel leuk geprobeerd.

[ZiLaaL]

Hey Analfa! Super mooi verhaal a la Slow motion! Een moment die eeuwig is, omdat daarin de keuze van je weg (van je leven) ligt verscholen. Ik wou zelf ook een stuk back schrijven, maar helaas... mijn fanta is op! Maar mooi verhaal :goedzo:

[Muslimah]

Mooi geschreven hoor!

[SweetRose]

Origineel gepost door Analfabeet Iedereen heeft zo een moment in zijn leven dat ie zich begint af te vragen waarom ie op deze aarde is gezet. Welk doel moet je als mens voltooien om die zelfvoldoening te mogen ervaren ,die zelfvoldoening die een voorproefje van het Ultieme Geluk met zich meebrengt. Het Ultieme geluk , een droom die ieder weldenkend mens wel eens droomt , een wens die ieder mens wenst ,een wens die vrijel nooit vervult wordt . Na jarenlang peinzen en brainstormen over je pad richting jou doel besef je je dat jou doel niet hier is , jou doel is ver van hier , een bestemming waar velen van dromen , een bestemming waar weinig mensen zullen aankomen. Dit geldt uiteraard ook voor mij. Ik liep zoals zo vaak buiten te wandelen onder het genot van een sigaret , hijsend peinzend over hetgeen me te wachten stond. Per inhalering voelde ik mijn hart steeds meer verknelt raken. En plotseling besefte ik me dat ik in een gevangenis leefde. Weliswaar een gevangenis die geen omheiningen kent , maar toch , mijn doen en laten werd beperkt door hetgeen miste in mijn leven : Mijn doel. Dit alles schoot me te binnen terwijl ik mijn nicotine niveau op peil trachtte te houden. Mijn lichaam geshockeerd door dit plotselinge nieuws resulterend in een verkramping van mijn spieren. Stilstaand bewogen mijn ogen in het rond en voelde het aan alsof ik levenloos de omgeving in me opnam. Een moment van enkele seconde die een pijn bij me teweeg bracht waar geen beschrijving tegen opgewassen is. Alsof men mijn hart filleerde op een Barbecue plaat en er hier en daar brandwonden aan het licht kwamen die voorgoed mijn leven zouden kenmerken.... Het moment der pijniging werd onderbrokken door het brandende gevoel van de sigaret die opgebrand was en die besloot mijn vinger maar op te stoken. Ironisch vindt je niet ? Na mijn vinger enkele malen gekust te hebben in de hoop de brandende pijn te doen verzachten besloot ik datgene te doen waar velen het altijd over hadden. Vandaag was de dag dat ik de weg der leven zou gaan belopen . Een weg lopend door een donker bos , een bos gedomineerd door een onbeschrijfelijke duisternis. Een weg met vele zijpaden wiens doel waren om jou af te leiden en je te lokken naar een bestemming waar verdriet en pijn overheersten. Een weg door velen beschreven als de meest gevaarlijke weg op aarde , een weg gevuld met mysteries , mysteries die vele slachtoffers hadden opgeeist , een weg die je moet belopen om daar te geraken waar je gelukkig zult worden. Ik was vastberaden en had voor mezelf besloten om de poging te doen , wie niet waagt wie niet wint , ik zou gaan wagen , een gok op leven en dood. Alsof ik wat te verliezen had , het dagelijkse leven dat ik tot op heden leidde was geen leven , alsof ik mezelf voortbewoog in een dood lichaam , mijn ziel ver van hier , mijn hart dienend als een kompas , een kompas die me naar het einde van de weg der leven zou leiden , het einde van het myserie het begin van een nieuw leven , het echte leven. Eenmaal aangekomen bij de weg der leven ging ik door mijn knieen om zo door de boomstammen heen te kijken en een blik op te vangen van het gevreesde bos. Er kroop een kippenvel-gevoel over mijn lijf . Een ongekende Duisternis die af en toe werd opgehelderd door de schemering van een fel licht afkomstig uit het einde van het bos. Mijn eindbestemming "de verlichting" een plaats waar ik mijn innerlijke rust zou vinden , een plaats waar ik eindelijk oog in oog zou komen te staan met mijn doel , een plaats waar ik misschien eindelijk iets van het Ultieme geluk zou mogen proeven. Ik sloot mijn ogen en liet mijn hart zijn taak als kompas waarmaken al snel werd ik opgeschrokken door een krijsend geluid. Mijn hersens zonden een prikkel door mijn zenuwstelsel met de mededeling mijn ogen te openen. Maar tevergeefs wat ik ook probeerde mijn ogen bleven gesloten. Al snel werd de hoop die ik had op een goede afloop omgezet in een ongekende hoeveel angst. Door de chaos waarin mijn geestelijke ik mee kampte besloot ik het op een rennen te zetten toen ik plots tegen een muur aanklapte. Ik zat vast. Opgesloten tussen muren . Mijn hart had me voorgelogen , Typisch een Kompas van Marokkaanse makelaardij. De situatie verergde al snel toen mijn doorflipfase werd onderbroken door een enorm krijsend geluid , een geluid dat richting mij kwam. Was ik 1 van de slachtoffers van het Mystery geworden ? Zou ik ook 1 van hen zijn wiens wens niet uit zou komen , zou ik dan tot in de eeuwigheid moeten blijven gissen over hoe het zou zijn om het Ultieme Geluk te mogen ervaren ? Ik zakte door mijn knieen en nam afscheid van deze wereld. Het weg der leven , een weg waar ik al vele jaren over droomde bleek bedrog , een weg die voor mij al snel eindigde door een diepe val , een val die een nog diepere wond in mijn hart teweeg bracht. Een traan rolde vanuit mijn ogen over mijn wang , een traan die een brandend spoor achterliet , een traan die me deed beseffen dat alles voorbij was.Ik bracht mijn handen langzaam naar mijn gezicht en fluisterde de woorden : Eshedoe Annah la Illaha InnaAllah ...Wa Ashadoe Ana Mohammadan Rasoeloelah ... en viel verkrampt van de pijn neer op de grond in afwachting wat mijn lot zou zijn......... Echt mooi....khad nooit kunne denken dat jij zoiets zou kunne en willen schrijven...is wel leuk om te lezen...kheb ook effe moeten denken bij jouw woorden... :D is wel leuk van je... :D xx

[Miss_Destino]

Hé Analfabeet,. in tegenstelling tot je nickname schrijf je wel erg mooie teksten moet ik zeggen!!!... Hier moet je wat mee doen, bezoek eens wat poeziepagina's...zoals bijvoorbeeld de poezie startpagina: http://www.poezie.pagina.nl en plaats daar ook eens je teksten!...je hebt talent ~! Succes met verder schrijven,.,enne, ik hoop weer eens wat van je te lezen!

[Analfabeet]

Hehe Thx for The Comps...Me loves you 2... :Iluvu: ...Wat verveling en een Typeverslaving allemaal niet teweeg Kan brengen...Rijp voor het Riagg

[ZiLaaL]

Hahahahaahaha :D Paas me die pillen ook wil je? ;) Kwil ook wel voor een avondje ze3ma mij in hogere sferen begeven en zo gaan schrijven :D

[Analfabeet]

Origineel gepost door Kenitrya Hahahahaahaha :D Paas me die pillen ook wil je? ;) Kwil ook wel voor een avondje ze3ma mij in hogere sferen begeven en zo gaan schrijven :D Hehe een Rit naar de Hogere sferen is een Rit die voorgoed in je Geheugen gegrifd zal staan , de reis naar marokko in een benz 207 bezorgt je Minder kopzorgen dan de reis naar het Mysterische oord ver van hier...Wat ijl ik hehe...