LZN
01-11-2003, 00:24
“De joden regeren de wereld en laten anderen voor hun vechten en sterven.” aldus Mahathir Mohamad in een toespraak op een topconferentie van de islamitische landen in de nieuwe Maleisische hoofdstad Putrajaya. De woorden van de Maleisische premier, kort voor het einde van een 22 jarig bewind waarin zijn land tot een van de tijgers van Azië uitgroeide, werden in het westen meteen als antisemitisch veroordeeld. Gastheer Mahathir ontving in eigen land echter een daverend aplaus en beklaagde zich er later over dat zijn toespraak door de westerse media uit zijn verband was gerukt. Dat bewees andermaal zijn gelijk- ook de media word door joden beheerst. Mahathir had inderdaad veel meer te vertellen, en het zou jammer zijn als zijn boodschap louter als tirade tegen de joden in herinnering bleef. Niet dat de woorden van de premier niet haatdragend zouden zijn. Dat waren ze wel degelijk. Hij putte uit een antisemitisch repertoire dat maar al te bekend is uit de vooroorlogse Europa en in de huidige moslimwereld brede instemming geniet. Hij sprak over ‘de vijand”, waarmee hij op de joden doelde en ook op het Westen in het algemeen. Weinig bemoedigend, maar anti-globalist Mahathir heeft zich na de financiële crises in Azië van 1997 vaker over de machinatie van Wall Street beklaagd. Veel interessanter was dat mahatthir ook moslim de spiegel voorhield en daarbij eveneens naar de joden verwees als volk dat nadenkt en tweeduizend jaar pogroms heeft overleefd. Dit in contrast met de islamitische wereld, die in vijftig jaar strijd tegen Israel niets heeft bereikt en steeds bozer word. “boze mensen denken niet helder” zei de premier, die alle geweld, ook zelfmoordaanslagen, afwees als een verkeerde uitleg van de koran. Mahathir doceerde dat de moslimwereld in zijn glorietijd toonaangevend in wetenschap en techniek was geweest, een ontwikkeling die tot stilstand kwam toen islamitische schriftgeleerden praktische kennis naar de achtergrond schoven en zich in religieuze geschillen gingen verdiepen die tot op heden voortduren. Volgens de Maleisische premier moest de moslimwereld veranderen, niet door zijn religie los te laten, maar door haar leerstukken aan te passen aan de context van de wereld die radicaal verschild van de eerste eeuw van Mohammed. Dat moslims vandaag arm, achterlijk en zwak zijn, was niet de wil van Allah, maar hun eigen fout. Door niet te moderniseren was de moslimwereld afhankelijk geworden en moesten er zelf wapens bij de vijand worden gekocht. En dat terwijl de moslims sterk staan- zes miljoen joden kunnen nooit 1,3 miljard moslim verslaan. Zo dat kunnen de leiders van de boze moslimwereld in hun zak steken, al vrees ik dat de antisemitische passages het meest in de smaak vielen. Toch getuigt het van lef om de slimheid van joden ten voorbeeld te stellen. Ongetwijfeld is het een diepe vernedering dat het kleine Israel de complete moslimwereld de baas is, en dat bied het enige troost als die joden ook het volledige westen naar hun hand zetten. Dat de VS in Kosovo en Bosnie moslims te hulp zijn geschoten (evenals in Afghanistan en Irak), zei Mahathir niet, zoals het ook te pijnlijk is dat de islamitische wereld zijn dekolonisatie na 1945 mede aan Washington te danken heeft. Mahathir behoort tot het slag hervormers dat niet blind is voor het tekortschieten van de eigen cultuur, al gaat hij niet zo ver als Ataturk en de sjah van Iran, die de islam de wacht aanzegden. Dat de moslim premier hierbij inspiratie ontleent aan japan en nazi-Duitsland, hoeft niet te verbazen. Ander Aziatisch nationalisten gingen hem voor; zelfs de gevierde Egyptische president Sadat, die in 1978 vrede met Israel sloot, was tijdens de tweede wereldoorlog pro-Hitler. Het antisemitisme van Mahathti, waarin ook bewondering dooklinkt voor de joden, sluit een vreedzame coëxistentie met het westen niet uit. Dat verklaart de gedempte kritiek van George Bush, die in Mahathir een tegenstander heeft in de “oorlog tegen het terrorisme”. Iedereen heeft zijn eigen agenda, en het is opmerkelijk dat de premier va Maleisie zich opwindt over Israel, een ministaatje dat een half continent verderop ligt. Dat de leider van een perifeer Aziatisch land, dat zijn succes aan nijvere Chinezen te danken heeft, 1,3 miljard moslims de les leest, laat ook zien hoezeer de ooit trotse Arabieren zijn overvleugeld. Misschien is het vooruitgang als de moslimwereld zich laat voorttrekken door de broeders in het dynamische Azie. Maar het ressentiment in de vergane cultuurcentra als Cairo en Damascus zal er niet door verminderen. Mahathirs cultuurkritiek biedt de moslims een constructieve uitweg voor hun frastraties. Maar de premier is geen democraat. Volgens hem schrijft het westen democratie voor om de moslims verdeeld en zwak te houden. Die complottheorie doet niets onder voor de stelling dat joden de wereld regeren. Zolang 1,3 miljard moslims dat geloven, mag Israel op westerse steun rekenen..