NEDERLANDER slachtoffer westerse stijl EERWRAAK !

[mokromike]

Nederlandse chatter doodgeschoten in Canada Uitgegeven: 22 oktober 2003 09:59 PORT MORIEN - In de Canadese provincie Nova Scotia is een Nederlander om het leven gekomen. Dat heeft het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken woensdag bevestigd. Volgens een regionaal dagblad gaat het om een man en is hij zondag in het plaatsje Port Morien samen met een Canadese vriendin doodgeschoten. In verband met de dubbele moord is zondagavond (plaatselijke tijd) de 37-jarige ex-man van de Canadese vrouw gearresteerd. Volgens The Halifax Herald hebben de Nederlander en de 29-jarige vrouw elkaar leren kennen via het internet. De internetrelatie zou ook de reden van hun echtscheiding zijn. De verdachte is sindsdien in therapie, aldus zijn advocaat in de krant. nu.nl

[mokromike]

heheheh....ik zou eerder spreken van broedermoord :D

[babyvanbelisma]

Dat is geen eerwraak dat is crime passionelle

[mokromike]

Origineel gepost door babyvanbelisma Dat is geen eerwraak dat is crime passionelle Ja he.....dat klinkt gelijk een stuk romantischer. maar bij een turk of marokkaan heet het eerwraak.....klinkt gelijk een stuk barbaarser.......maar het is gewoon hetzelfde

[Peej]

Een crime passionelle wordt uit jaloezie gepleegd. Niet zozeer omdat de eer van de familie gered moet worden. Een crime passionelle heeft niets met de familie te maken.

[babyvanbelisma]

een crime passionel wordt gepleegd als er liefde in het spel is, dus een overspelige partner of iemand die in de steek gelaten is. Eerwraak heeft niets met liefde te maken maar met de naam van de familie.

[mokromike]

Origineel gepost door babyvanbelisma een crime passionel wordt gepleegd als er liefde in het spel is, dus een overspelige partner of iemand die in de steek gelaten is. Eerwraak heeft niets met liefde te maken maar met de naam van de familie. dat maak je jezelf wijs....

[babyvanbelisma]

crime passionel n. 'crime of passion', i.e. due to love or jealousy. WAT IS EERWRAAK 'voor je één stap zet moet je duizend keer nadenken' Een broer van een Turks meisje tegen zijn zusje 'Door bloed gezuiverd'. Een onderzoek naar eerwraak onder Turken in Nederland. Een proefschrift van Clementine van Eck Eerwraak is een fenomeen dat afkomstig is van het platteland en uit traditionele samenlevingen, die patriarchaal en hiërarchisch zijn. In deze samenlevingen speelt familie en eer een zeer belangrijke rol. In Turkije wordt die eer "namus" genoemd. Man én vrouw hebben namus. Voor vrouwen betekent dit kuisheid, voor mannen en jongens het hebben van kuise vrouwelijke familieleden. Namus kun je alleen maar verliezen. Een potentieel huwbaar meisje is een doorlopend gevaar voor haar vader en broers, vroeg uithuwelijken en snel trouwen heeft het voordeel dat de verantwoordelijkheid voor de namus bij haar echtgenoot komt te liggen. Clementine van Eck: 'een bruid komt bij voorkeur uit de eigen familie, dan weet je dat het met de eer goed zit. Eer heb je of heb je niet. Het is niet zo dat een meisje haar namus gedeeltelijk verliest als ze met een vriendje zoent en helemaal kwijt is als ze met hem naar bed gaat. Wat telt is of er over haar geroddeld wordt. Zo ja, dan is zij haar namus kwijt, en met haar de hele familie. Dat is een regelrechte ramp en in extreme gevallen kan dat leiden tot eerwraak.' Behalve namus heeft de man seref, wat staat voor aanzien, status, prestige. Van Eck: 'In tegenstelling tot namus is seref wel variabel. Als je je eer kwijtraakt, daalt je aanzien maar die is niet per sé direct nul . Aanzien ontleent de man behalve aan namus ook aan onafhankelijkheid, vandaar het grote aantal kleine zelfstandigen onder Turken: kruideniers, eigenaars van een shoarmazaakje of een videowinkel. Of aan moed, eerlijkheid, rijkdom- mits getoond- en aan zonen die respect tonen. Het gaat steeds om het beeld naar buiten. Veel Turken begrijpen niets van Nederlanders die, gecomplimenteerd met een nieuwe jas, reageren met: ´voor een prikje op de markt gekocht´. Het is juist de truc om iets goedkoops zo duur mogelijk te laten lijken. Iemand met veel aanzien zal bij verlies van zijn eer minder snel tot eerwraak overgaan dan iemand die haast geen prestige geniet.´ Eer speelt een hoofdrol in homogene gemeenschappen waar iedereen elkaar kent, waar iedereen van elkaar afhankelijk is en waaruit ontsnappen onmogelijk is. Men is tegelijk buren, collega´s op het werk en familie. Gecombineerd met een traditie van gastvrijheid en veelvuldig onverwacht bezoek leidt dit tot roddel als eerste mechanisme om sociale controle uit te oefenen. Wie dan zijn dochter of vrouw niet in de hand heeft, in het koffiehuis geridiculiseerd wordt en zich nergens meer kan vertonen, die zal alles in het werk stellen om de schade te beperken, in het besef dat het verkeerde gedrag van één persoon de hele familie te schande zet. Vroeger speelde namus vooral op het Turkse platteland. Sinds de jaren zestig, toen de migratie naar de grote steden, inclusief die in Europa, een vlucht nam, doet het zich daar ook gelden. In een stedelijke omgeving is de kans op erekwesties groter. Van Eck: 'in Turkije sprak ik vrouwen die vanuit een dorp naar de grote stad waren verhuisd. "In ons dorp speelt eerwraak nauwelijks" zeiden ze. "De sociale controle is er zo sterk dat het nooit zover komt. " Zelf heb ik dat ook gemerkt. Als je in zo'n dorp logeert en je gaat de deur ook maar even uit, hangt iedereen direct uit het raam: nereye? Of als je terugkomt: nereden? Waar ga je heen? Waar kom je vandaan? Het bestaat niet dat je zomaar ergens heen kan. In de stad kun je veel makkelijker ontsnappen, ook al zitten in Nederland de Turken uit één streek in dezelfde wijk bij elkaar. Meisjes gaan naar hun werk, naar school en in een grote flat is minder sociale controle. Maar de normen en waarden zijn dezelfde gebleven, dus als ongeoorloofd contact uitkomt, dan is het goed mis. ' De regel bij (Turkse) eerwraak is dat de veroorzaker van het eerverlies wordt gedood. Is een meisje verkracht, dan is dus niet zij het slachtoffer maar de dader. Gedraagt een vrouw zich als een ****, wordt zij gedood. In geval van overspel hebben beiden de dood verdiend. De man wordt omgebracht door de familie van de vrouw wier eer hij schond. De vrouw wordt gedood door eigen familieleden. Maar in de praktijk houdt de familie de dochter vaak de hand boven het hoofd. De man die haar minnaar is, heet ineens verkrachter. Of dat waar is doet er niet toe, het gaat om de reputatie naar buiten, die blijft op die manier intact. Ook een pasgeboren buitenechtelijk kind is soms het slachtoffer van eerwraak. Alternatief is de baby te vondeling te leggen. Een bijkomende straf kan zijn dat het slachtoffer van eerwraak niet de normale eervolle begrafenis in het land van herkomst krijgt, maar buiten de aanwezigheid van de familie in Nederland ter aarde wordt besteld. Eerwraak is een zuiveringsritueel. Idealiter vindt hij plaats op een openbare plek, bij daglicht en met vele omstanders. Er is sprake van vele messteken, of van een serie pistoolschoten van heel dichtbij. Verwonden is niet genoeg, het slachtoffer moet dood. De dader wil door het slachtoffer gezien worden, handelt koel en rustig en pleegt zijn daad niet op grond van roddel maar op basis van bewijzen. Na afloop geeft hij zich direct aan bij de politie, onder het uitspreken van de woorden: 'ik heb mijn eer gezuiverd'. De eerwraakpleger heeft geen spijt. Van Eck: 'het is vaak allemaal zeer gepland. Vooraf wordt tijdens een familieberaad vastgesteld waar en wanneer de eerwraak gepleegd gaat worden en wie het zal doen. Omdat voorkomen moet worden dat de kostwinner in het gevang belandt en na het uitzitten van zijn straf Nederland wordt uitgezet, komt het regelmatig voor dat een minderjarige zoon ervoor opdraait. Die krijgt immers minder straf. Dat is niet extra slecht van de vader, zo gaat dat. Maar er zijn ook ongeplande eerwraken, met als klassiek voorbeeld de man die zijn vrouw op heterdaad met een minnaar betrapt en haar of hem of beiden terstond ter dood brengt.' Om te voorkomen dat andere familieleden medeplichtigheid wordt aangewreven, behoort de dader alle schuld op zich te nemen. Met het oog op de strafmaat stellen de dader en zijn raadsman de eerwraak achteraf voor als een daad die in een opwelling is gepleegd. Schaking heeft binnen een systeem waarin meisjes op jonge leeftijd worden uitgehuwelijkt een ventielfunctie. Vooral in West-Turkije komt het veel voor. De jongen, in regel van eenvoudige komaf, ontvoert het meisje met als doel haar te trouwen. In de praktijk is het meisje vaak geen willoos slachtoffer maar degene die het initiatief neemt. Soms vinden de wederzijdse ouders schaking prima omdat ze zo onder de kosten van een dure bruiloft uitkomen. Omdat bij een schaking de eer van het meisje- en daarmee van de familie- is aangetast, draait het er meestal op uit dat ze met de schaker mag trouwen. Van Eck: 'Ook al is het meisje vrijwillig meegegaan, de jongen krijgt de schuld. Een schaking wordt hem aangerekend. Een meisje heeft minder te vrezen, ze kan altijd nog een verkrachting voorwenden. Maar haar eer is ze wel kwijt en trouwen kan alleen nog maar met een mindere partij dan de vader graag had gewild.' Eerwraak is een uiterst middel. Het gaat om extreme gevallen, de regel is dat erekwesties niet in bloedvergieten eindigen. Daartoe bestaan diverse mogelijkheden. Als het even kan wordt een ongehuwd meisje dat haar namus kwijt is meteen uitgehuwelijkt, aan de jongen die haar heeft geschaakt of aan een andere man. In het laatste geval fungeert een oudere of gehandicapte man, of een weduwenaar, als 'schanddekker'. Voor een Turks meisje in Nederland geldt dat er altijd wel jonge mannen in Turkije te vinden zijn die graag met haar trouwen om zo aan een felbegeerde verblijfsvergunning te komen. Voor een vader is dat natuurlijk geen troost, hij wil een goede partij: een familielid of een zoon van een kennis. Soms wordt een Turks meisje dat zich in Nederland te vrij gedraagt naar familie in Turkije gestuurd. Een echtscheiding kan een erekwestie oplossen, waarbij de man zijn vrouw overigens in veel gevallen wel als zijn namus blijft zien, wat betekent dat zij er geen vriend op mag nahouden. Drastischer is een verstoting. Andere manieren zijn: als gezin wegtrekken, doen alsof er niets aan de hand is, de schande accepteren, volstaan met excuses, alleen een flinke scène schoppen, de vrouw fysiek mishandelen, een externe bemiddelaar inschakelen of een rechtzaak beginnen. Van Eck: 'De schande met geld uitwissen kan niet. Toch kwam ik een geval tegen waarin de familie van een pasgetrouwd meisje dat door een vriend zwanger was gemaakt 10.000 gulden eiste. Maar dat was vooral omdat er geld voor een abortus moest komen.' Als alle alternatieven falen, en er spelen speciale factoren een rol die de zaak doen escaleren, komt eerwraak alsnog in beeld. Van Eck beschrijft aan de hand van de twintig casussen in haar proefschrift een aantal factoren die de kans op het plegen van eerwraak verhogen. Allereerst is dat de druk van de Turkse gemeenschap. Door alle geroddel kan men in een isolement raken, of er zijn economische consequenties. Provocaties van de eerschender brengen een vreedzame oplossing niet dichterbij. De politie inschakelen is soms olie op het vuur. Een eerwraak op een gewezen echtgenote kan tot doel hebben zeggenschap over de kinderen te krijgen. Ook kan eerwraak dienen om het meisje weer uit te kunnen huwelijken aan een eersteklas partij. Opvallend is hoeveel daders werkeloos zijn. Van Eck: 'in Turkije leef je als werkeloze altijd nog in de Turkse context, hier ben je direct afgesneden van de maatschappij, met alleen nog de Turkse tv en het koffiehuis. Als je eer dan geschonden wordt omdat je vrouw vreemd gaat, is het weinig aan prestige dat je nog bezat weg en zal de man dit verlies snel willen herstellen, desnoods met inzet van zware middelen. Te meer omdat de roddels zijn geboortedorp in Turkije snel zullen bereiken en een gastarbeider van de eerste generatie graag terug wil. Maar het plegen van eerwraak geeft geen extra aanzien. Je eer mag gezuiverd zijn, voor de rest veranderd er niets. Het plegen van eerwraak maakt je niet tot een held.' [bron: Clementine van Eck: Door bloed gezuiverd (2001) Eerwraak bij Turken in Nederland Uitg. Bert Bakker ISBN 90 351 22836 uit de nieuwsselectie van NRC Handelsblad, 25 november 2001]

[tonk]

Als ik dat zo lees, kan ik maar 1 ding bedenken: snel afschaffen die namus!!!

[babyvanbelisma]

De crime passionel heeft altijd zowel fascinatie als sympathie voor de dader opgeroepen. Dit zou te maken hebben met de traditionele rechten die de man heeft om zijn familie-eer te verdedigen en om beledigingen te vergelden. De 18e eeuwse Engelse jurist Blackstone vond dat doden in een situatie waarbij de echtgenote aangetroffen wordt tijdens ‘de daad’ van overspel "is of the lowest degree of manslaughter. . . for there could not be a greater provocation.’ Moorden begaan uit hoofd van liefde was in de 19e eeuw eerder een daad die bewonderd werd, dan die werd afgekeurd. Of het nu vrouwen of mannen betrof. Illustratief is de zaak van de française Marie Bière, die haar onfortuinlijke geliefde neerschoot. Ze gaf zichzelf meteen aan bij de politie en bekende onder tranen haar daad en snikte dat ze door emoties overmand zichzelf niet meer onder controle had, die ze nu betreurde. Het hof had slechts enkele minuten nodig om haar vrij te spreken. Volgens Nancy Friday zijn de tolerantie en vergevingsgezindheid waarmee een ‘crime passionel’ tegemoetgetreden wordt wellicht geworteld in de Heilige Schrift. ‘Gij zult niet doodslaan’ mag dan wel een van de Tien Geboden zijn, maar als God zichzelf naijverig noemt, dan we zouden toch moeten begrijpen dat die emotie zo pijnlijk is, dat een normale sterveling erdoor tot kan worden gedreven. Dr. A.P. de Boer, promoveerde op het onderwerp partnerdoding. Hij was als forensisch psychiater verbonden aan het Pieter Baan Centrum te Utrecht en werkt nu in het Gemini Ziekenhuis in Den Helder. Bij zijn onderzoeksgroep (N=41) waarbij sprake was van passionele partnerdoding waren de motieven: De partner kondigt plotseling aan de ander definitief te verlaten, zonder dat er een rivaal in het spel is. (19 gevallen); De verloving wordt plots verbroken of het huwelijksaanzoek abrupt afgewezen. (12 gevallen); De dader wordt plotseling met een rivaal geconfronteerd, bijvoorbeeld vlak nadat hij uit de gevangenis of inrichting is ontslagen (10 gevallen). Het gaat hierbij dus om impulsieve geweldsdaden, ‘er kwam een waas voor mijn ogen’. Er kan van een doding ‘à chaud’ worden gesproken. De interpretatie van de wet kan zeer rekbaar worden in gevallen waar jaloezie en ontrouw in het spel is. In Engeland was er na de Tweede Wereldoorlog een golf van moorden op vrouwen die niet geduldig genoeg waren geweest bij het wachten op de terugkeer van hun ‘strijder’. De rechtbanken werden zo gemakkelijk in het omgaan met deze gevallen, dat het House of Lords het noodzakelijk vond om de traditionele definitie van moord te herzien. In België en Frankrijk wordt de moord begaan uit jaloezie beduidend minder hoog bestraft dan in Nederland. Karin Junger maakte voor de Humanistische Omroep in 1990 "Het Oordeel".Uitgezonden op 08-04-1990, lengte 35’. J.B. bracht met zes messteken de minnaar van zijn vriendin om het leven en werd wegens doodslag veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf. Hij vertelt wat er aan deze crime passionel voorafging en hoe de gebeurtenissen daarna ervaren heeft. Zijn vriend en een aantal juristen die met de zaak te maken hebben gehad spreken zich uit over het vervolg, de rechtvaardigheid van de rechtsgang en hoe tot het uiteindelijke vonnis is gekomen. Een bijna indirecte vorm van de crime passionel, is het – op basis van jaloezie – aangeven of verraden van je geliefde en/of de rivaal. Dit kwam o.a. tijdens de Tweede Wereldoorlog veelvuldig voor. Koos Groen heeft er tal van voorbeelden van. Specifiek is het geval van Antoinette Jaake, een jonge verkoopster uit Amsterdam die de geliefde is van een Duitse onderofficier. Ze woont met hem in hetzelfde huis als een Duitse officier, op wie ze heimelijk verliefd is. Deze had echter al een onstuimige liefde met de 23-jarige Esmée van Eeghen, koerierster van de verzetsbeweging in Friesland. Beide meisjes waren desondanks erg bevriend. Esmée werd gezocht door de de SD. Uit jaloezie verraadde Antoinette haar letterlijk met een judaskus. Het verraad dat Esmée van Eeghen met de dood moest bekopen, leverde Antoinette Jaake twaalf jaar straf op.