platje
09-10-2003, 12:30
AMSTERDAM - Christenen doen aan uithuwelijken, ook in Nederland. Onder Pakistaanse christenen is het regelen van een huwelijkspartner zelfs heel gewoon. Sawar Eric is ruim twintig jaar geleden in de Rotterdamse Laurenskerk getrouwd met een vrouw die zijn ouders voor hem hadden uitgezocht. De predikant van de Urdu-sprekende christenen in Nederland heeft ook voor zijn zoon van twintig in Pakistan rondgekeken en in een goeie familie een meisje uitgezocht. Elk jaar sluit Sawar Eric in zijn kerk een paar huwelijken die dankzij vader en moeder tot stand zijn gekomen. ,,Het is een prima systeem'', zegt dr. J. Slomp. ,,Er is geen aanleiding tot ingrijpen, want het zijn goeie arrangementen.'' Slomp werkte jaren als zendeling in Pakistan en is nu namens de Samen-op-wegkerken adviseur voor de kleine christelijke gemeenschappen van Pakistanen in Amsterdam en Rotterdam. Het gaat volgens Slomp om zo'n tweehonderd Pakistanen. ,,Eenvoudige mensen die moeite hebben om brood op de plank te krijgen, zeker als ze nog geld overmaken naar familie in Pakistan én de kerk steunen.'' In Pakistan is het gearrangeerde huwelijk gebruik, onder moslims en christenen, zegt Slomp. Het liefdeshuwelijk wordt afgewezen, met één verschil: de christenen kennen geen eerwraak. ,,Ik was aanwezig bij het huwelijk van de bisschop van Lahore: zijn bruid was uitgezocht door z'n moeder.'' Die selecteerde ook partners voor haar andere dochters en zonen; een van de jongens was inmiddels hoogleraar in Canada, maar accepteerde moeders keus. ,,Dat deed ze heel goed'', zegt Slomp. Volgens hem is er geen sprake van dwanghuwelijken; de kandidaten mogen 'nee' zeggen tegen het ouderlijk voorstel. Ook meisjes 'laten niet over zich lopen'. Slomp weerspreekt berichten dat meisjes niets in te brengen hebben bij een gearrangeerd huwelijk. Ook dominee Sawar Eric wil van geen dwang weten. Niet alle huwelijken binnen zijn gemeenschap zijn gearrangeerd; sommigen hebben zelf een partner gevonden. ,,Maar het is beter dat vader en moeder uitkiezen. Als een meisje het geen goede keus vindt, zoeken de ouders verder.'' Huwelijkskandidaten worden uit het moederland gehaald, met de daarbijbehorende integratieproblemen, bekend uit de Turkse en Marokkaanse gemeenschap. Neef-nichthuwelijken lopen bovendien een grotere kans op het krijgen van kinderen met genetische afwijkingen. Om die reden pleitte gisteren de Amsterdamse beleidsadviseur Jan Beerenhout voor herinvoering van het in 1970 opgeheven verbod op een huwelijk tussen neef en nicht. Vandaagt houdt de Nederlandse Gezinsraad een symposium over het huwelijk in de multiculturele samenleving, waar deze onderwerpen op de agenda staan. Slomp erkent de integratieproblemen, maar bekritiseert het bedisselde huwelijk niet. ,,Ik ben adviseur, geen vader of moeder die verantwoordelijk is voor de partnerkeuze.'' Sawar Eric weet dat er taalproblemen zijn, maar zit er niet mee. ,,Jongens kunnen Nederlands leren, en meisjes hoeven niet te werken. En iedereen spreekt hier toch Engels?'' De dominee kent maar één migratieprobleem bij uithuwelijken: het verkrijgen van een verblijfsvergunning. bron: (http://www.trouw.nl/religieenfilosofie/artikelen/1065677152822.html)