Bekijk originele versie : ik voel me
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 21:44
incompleet
in mijn hele puzzelstuk genaamd leven
ontbreekt dat ene stukje
die ik zo erg mis
:(
...:( It's gonna be allright..
Remember: There's no joy without sadness..
Wil je dat ene stukje dat je mist, aan ons mededelen (wat het is)..
-is het geld
-is het Liefde
-is het Geluk ........whetever
Misschien dat wij je kunnen helpen..
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 21:50
Origineel gepost door Cina
...:( It's gonna be allright..
Remember: There's no joy without sadness..
voor
op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
maak jij em verder af cientje :D
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 21:53
Origineel gepost door Salaama
Wil je dat ene stukje dat je mist, aan ons mededelen (wat het is)..
-is het geld
-is het Liefde
-is het Geluk ........whetever
Misschien dat wij je kunnen helpen..
het is figuurlijk bedoeld over een letterlijk persoon:maf:
Origineel gepost door ZonderzonlevenD
het is figuurlijk bedoeld over een letterlijk persoon:maf:
SuKKEL
Maar goed..---->Waarom vraag je haar niet ten huwlijk, kan je je ................
Origineel gepost door ZonderzonlevenD
voor
op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
maak jij em verder af cientje :D
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
Go on A! :D
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 21:59
Origineel gepost door Salaama
SuKKEL
Maar goed..---->Waarom vraag je haar niet ten huwlijk, kan je je ................
denk je dat ik niet zou willen trouwen?
heel graag zelfs
maktab 3and allah
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 22:10
Origineel gepost door Cina
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
Go on A! :D
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
verborgen onder de deken van de duister
lag ik doodstil te luisteren naar de wind
huilde mijn tranen en legde mijn oren te luister
naar mijn hart en gevoel ze waren eensgezind
als ik jou niet kan zien, dan maar het donker
zonder je liefde leven is niks meer dan straf
ik veroordeel mezelf tot het verblijf in deze kerker
geef onze liefde het paradijs en niet deze donkere graf
Origineel gepost door ZonderzonlevenD
denk je dat ik niet zou willen trouwen?
heel graag zelfs
maktab 3and allah
Oké Sorryyy
InschAllah zal het met je droomvrouw zijn ;)
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 22:17
Origineel gepost door Salaama
Oké Sorryyy
InschAllah zal het met je droomvrouw zijn ;)
inshallah salama
ik weet wie mijn droomvrouw is
doe doe3a voor me :o
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
verborgen onder de deken van de duister
lag ik doodstil te luisteren naar de wind
huilde mijn tranen en legde mijn oren te luister
naar mijn hart en gevoel ze waren eensgezind
als ik jou niet kan zien, dan maar het donker
zonder je liefde leven is niks meer dan straf
ik veroordeel mezelf tot het verblijf in deze kerker
geef onze liefde het paradijs en niet deze donkere graf
Ik weet nog de dag dat ik je zag,
Er straalde een licht vanuit je gezicht.
Het was alsof Engelen rondom jou zweefden
En mijn hart leek vleugels te hebben, zo licht.
Die nacht zag ik jouw ogen wel duizend keer opnieuw
Ik kon niet slapen van wakkerhoudend geluk,
Ik voelde me gelukkig, zo veilig in jouw armen
Maar dat gevoel is nu verdwenen, alles is stuk
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 22:31
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
verborgen onder de deken van de duister
lag ik doodstil te luisteren naar de wind
huilde mijn tranen en legde mijn oren te luister
naar mijn hart en gevoel ze waren eensgezind
als ik jou niet kan zien, dan maar het donker
zonder je liefde leven is niks meer dan straf
ik veroordeel mezelf tot het verblijf in deze kerker
geef onze liefde het paradijs en niet deze donkere graf
Ik weet nog de dag dat ik je zag,
Er straalde een licht vanuit je gezicht.
Het was alsof Engelen rondom jou zweefden
En mijn hart leek vleugels te hebben, zo licht.
Die nacht zag ik jouw ogen wel duizend keer opnieuw
Ik kon niet slapen van wakkerhoudend geluk,
Ik voelde me gelukkig, zo veilig in jouw armen
Maar dat gevoel is nu verdwenen, alles is stuk
stuk en alles in scherven, die liggen op de grond
ik wil ze op pakken en vast aan elkaar plakken
wil niet dat het verloren gaat ons verbond
bij het pakken heb ik mij in mijn vingers gesneden
dan realiseer ik me, dat de kleur hetzelfde is als die van mijn tranen
als iemand kon verdrinken in tranen, dan was ik de eerste
laat me terug in je hart, waarom toch dat bannen
je bent mijn hart en mijn liefste
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
[B]Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
verborgen onder de deken van de duister
lag ik doodstil te luisteren naar de wind
huilde mijn tranen en legde mijn oren te luister
naar mijn hart en gevoel ze waren eensgezind
als ik jou niet kan zien, dan maar het donker
zonder je liefde leven is niks meer dan straf
ik veroordeel mezelf tot het verblijf in deze kerker
geef onze liefde het paradijs en niet deze donkere graf
Ik weet nog de dag dat ik je zag,
Er straalde een licht vanuit je gezicht.
Het was alsof Engelen rondom jou zweefden
En mijn hart leek vleugels te hebben, zo licht.
Die nacht zag ik jouw ogen wel duizend keer opnieuw
Ik kon niet slapen van wakkerhoudend geluk,
Ik voelde me gelukkig, zo veilig in jouw armen
Maar dat gevoel is nu verdwenen, alles is stuk
stuk en alles in scherven, die liggen op de grond
ik wil ze op pakken en vast aan elkaar plakken
wil niet dat het verloren gaat ons verbond
bij het pakken heb ik mij in mijn vingers gesneden
dan realiseer ik me, dat de kleur hetzelfde is als die van mijn tranen
als iemand kon verdrinken in tranen, dan was ik de eerste
laat me terug in je hart, waarom toch dat bannen
je bent mijn hart en mijn liefste
Jouw afscheid heeft een gat achtergelaten in mijn hart
Een gat gevuld door leegte van eindeloze herinneringen
die boven komen drijven, juist wanneer ik het niet wil
Ik zie weer hoe je lachtte, en duizend andere dingen
Die me laten slikken, beven, huilen, stampen totdat ik ril
En dan komt weer dat duistere, zwarte in me naar boven
Ik probeer het tegen te houden, maar het is sterker dan ik
Ik voel haat jegens jou, ik kan het bijna niet geloven
Mijn liefde voor jou is zelfs zo groot dat ik er in stik..
ZonderzonlevenD
27-09-2003, 22:56
Op zoek naar jou
terwijl je al in mijn leven verbleef
Ik hou zoveel van jou
zag je maar hoe vaak ik je naam in mijn hart schreef
Telkens vergat mijn wezen
de magische letters in mijn hart te lezen
En zo bleef ik blind ronddwalen
In de gangen van mijn gesluierde dromen
Zonder het lichtje te zien,
Dat mij de weg zou wijzen
Om uit de duisternis te komen..
verborgen onder de deken van de duister
lag ik doodstil te luisteren naar de wind
huilde mijn tranen en legde mijn oren te luister
naar mijn hart en gevoel ze waren eensgezind
als ik jou niet kan zien, dan maar het donker
zonder je liefde leven is niks meer dan straf
ik veroordeel mezelf tot het verblijf in deze kerker
geef onze liefde het paradijs en niet deze donkere graf
Ik weet nog de dag dat ik je zag,
Er straalde een licht vanuit je gezicht.
Het was alsof Engelen rondom jou zweefden
En mijn hart leek vleugels te hebben, zo licht.
Die nacht zag ik jouw ogen wel duizend keer opnieuw
Ik kon niet slapen van wakkerhoudend geluk,
Ik voelde me gelukkig, zo veilig in jouw armen
Maar dat gevoel is nu verdwenen, alles is stuk
stuk en alles in scherven, die liggen op de grond
ik wil ze op pakken en vast aan elkaar plakken
wil niet dat het verloren gaat ons verbond
bij het pakken heb ik mij in mijn vingers gesneden
dan realiseer ik me, dat de kleur hetzelfde is als die van mijn tranen
als iemand kon verdrinken in tranen, dan was ik de eerste
laat me terug in je hart, waarom toch dat bannen
je bent mijn hart en mijn liefste
Jouw afscheid heeft een gat achtergelaten in mijn hart
Een gat gevuld door leegte van eindeloze herinneringen
die boven komen drijven, juist wanneer ik het niet wil
Ik zie weer hoe je lachtte, en duizend andere dingen
Die me laten slikken, beven, huilen, stampen totdat ik ril
En dan komt weer dat duistere, zwarte in me naar boven
Ik probeer het tegen te houden, maar het is sterker dan ik
Ik voel haat jegens jou, ik kan het bijna niet geloven
Mijn liefde voor jou is zelfs zo groot dat ik er in stik..
het koude gevoel baant zich diep in mijn botten door mijn hele lijf
ik zie mijzelf veranderen, zwijgzaam en stil
ik voel geen warmte meer, ik ben bang dat ik zo blijf
zo ben ik nooit geweest, ik met het gouden hart, zo kil
de mensen zijn mijn vijanden geworden
mooie gedachten en herinneringen doen mij pijn
ze mogen mij gestolen worden, ik wil ze vervangen
wil alleen de gedachten houden, waarin we samen zijn
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.