LZN
27-09-2003, 20:42
5 jaar geleden zag ik af en toe wel eens een jongen onze school opkomen bezoeken, hij kwam daar voor zijn vriend die in mijn klas zat. Een hele leuke jongen. Nadat ik hem een paar keer had gezien en wat oogcontact met hem heb gehad besloot ik maar aan zijn vriend dus de jongen die in mijn klas zat zijn nummer te vragen.Zelf kwam hij niet op mij af, dus nam ik voor om de eerste stap te zetten. Eenmaal in de klas vroeg ik aan mijn klasgenootje de nummer van die leuke jongen en ik kreeg zijn nummer. Later op die avond belde ik die nr op en ik kreeg een ander jongen aan de lijn, ik was heel erg teleurgesteld!! Daarna zag ik die jongen ook niet meer. EN tegen mijn klasgenootje heb ik er voor de rest ook niets meer over gezegd. Ze konden allebei stikken!!!!!Later besloot ik om die nummer nog eens te bellen en dat het werd een heel lang leuk gesprek, elke dag weer, ik kon zo ontzettend goed met hem praten en lachen, ik had hem ook gewoon verteld dat ik eigenlijk op zoek was naar iemand anders, dat ik een verkeerd nummer had gekregen.Goed! 2 jaar lang belde we met elkaar zonder elkaar maar ooit gezien te hebben. Op een dag besloten we maar eens af tespreken, zo gezegd zo gedaan, ik vond hem niks op het eerste gezicht. Hij vroeg mij in te stappen in zijn auto om ergens wat te gaan drinken en ik weigerde, daarna is hij teleurgesteld weggegaan.Daarna heeft hij mij niet meer gebeld, ik hem ook niet, na een lange tijd besloot ik hem weer eens te bellen en het was weer zo gezellig en zo leuk om met hem te kletsen, geweldig gewoon, weer bleven we elkaar heel lang bellen. Toen besloten we weer af te spreken, onze 2 de afspraakje, hij wilde weer dat ik zijn auto instappte wat ik echt niet durfde, na een half uur daar ruzie over te hebben gemaakt, zei hij stap in ik eet je niet op of anders ga ik weg, want als we hier blijven worden we dalijk gezien. Even twijfelde ik, maar ik keek in zijn ogen en ik wist dat ik nergens bang voor hoefde te zijn. ik stapte in en we reden weg, we gingen ergens in het natuur wandelen daarna bracht hij me netjes naar de plek waar we hadden afgesproken en vroeg of hij mij een kus mocht geven. Ik zei nee en stapte uit. Het duurde weer een hele tijd voordat we elkaar voor de 3 keer zagen maar we belde elkaar wel, daarna had ik nog 3 keer met hem afgesproken zonder dat er iets tussen ons is gebeurd. Daarna zomaar verwaterde het contact, ik was ook niet verliefd op hem maar hij had iets, zijn karakter zijn innerlijk , zo leuk! Na een hele lange tijd niet geizen of gesproken gingen we elkaar weer zo met feestdagen zoals el3hied of onze verjaardagen smsen. en daar bleef het bij. ondertussen waren er al weer 4 jaar voorbij. Daarna belde ik hem weer eens op omdat ik hem zo miste hoe hij praatte en lachtte, zijn humor was zo leuk!!! Weer besloten we afte spreken en dat deden we, ik liet hem toe mij te kussen en op dat moment kreeg ik gevoelens voor hem, ik dacht heel de dag door aan hem, we spraken toen vaker af maar alleen hij belde mij niet meer. alleen als ik er om vraag, 2 jaar lang hadden we zeg maar iets met elkaar, op moment dat we samen waren had ik het gevoel dat hij gekker op mij was dan ik op hem , ik ben zoveel van hem gaan houden, we hebben het zo leuk samen hij is zo lief voor mij. Echt, wanneer we samen zijn gaf hij mij het gevoel alsof ik de hele wereld voor hem was, een kus op mijn voorhoofd een traan, zoveel dingen, zoveel kleine dingen teveel om op te noemen. Maar hij belt nooit, hij heeft het altijd druk. hij weet dat ik gek op hem ben, ik heb zoveel gedaan om aan een echte relatie te werken maar hij werkt niet mee. ik begrijp hem niet, hij weet dat hij de eerste is voor mij, maar ik heb het gevoel alsof hij ergens bang voor is en ik weet niet wat het is. Sinds het seriues tussen ons begon te worden, is hij zich een beetje terug gaan trekken. Wat houd hem tegen? Wat??? IK begrijp hem niet, ik weet wel dat hij ergens diep in zijn hart om mij geeft, mischien is het voor hem in die 2 jaar geen houden van geworden maar ik weet wel dat hij om mij geeft, en ik weet ook dat hij ergens bang voor is maar ik wil zo graag weten wat het is en ik durf het hem niet te vragen, ik heb geen zin meer om constant achter hem aan te zitten terwijl hij geen enkel moeite doet om iets met mij op te bouwen. Mijn hele leven draait op hem ik ben zo gek op die jongen, soms wou ik dat ik nooit die nummer aan mijn klasgenootje had gevraagd dan had ik hem ook nooit ontmoet, of als ik nou de juiste nr had gekregen dan had ik deze jongen ook nooit gekend. Ik wil hem zo graag in mijn leven maar hij laat mij niet toe. Van de 6 jaar ben ik de laatse 2 jaar hartsikke gek op hem geworden het waren niet al te veel momenten die we samen waren maar het waren er best veel, en als ze er waren dan waren dat de mooiste momenten van mijn leven. hij deed mij de wereld om mij heen vergeten, mijn problemen, alles wat mij dwarszat. Hij is de enige. Wat moet ik toch doen, wat kan ik nog doen???????.