heel erg teleurgesteld

[oemalbanien]

allahoma ini la asaloka rad elqada walikini asaloka ellotfa bina bismilah ira7man ira7iem, mijn zoon (11 jaar) ging naar school met de mededeling dat hij een uur informatica moest inhalen samen met zijn klasgenootjes om bijna twee uur vertrok mijn zoon naar school het was 3 uur ik verwachte toen dat mijn zoon zou komen heb mij en zijn broertjes klaar gemaakt om samen naar een park te gaan een half uurtje later was mijn zoon nog steeds niet thuis ik pakte mijn abaya en ging kijken of hij nog op school zat tot mijn goote verbazing zei de direkteur dat er vandaag geen informatica lessen zijn gegeven ik ging maar wat rond zoeken hopend dat hij met iemand zat te voetballen van de eene straatje naar de ander de adaan voor salat el3asr ging af en ik besloot maar om naar huis te gaan ,omdat mijn man nog naar moskee moest en ik voor mijn twee kleintjes er moest zijn. ik werd woedend en was zeer teleurgesteld in mijn eigen zoon die iedereen zag als een goed opgevoede kind :traan1: na het 3asr gebed ging de bel, ik opgelucht dacht dat mijn zoon was ik opende de deur en zag dat het visite was ik zat te stressen terwijl ik bezoek had en wou het liefst mijn gasten achter laten en mijn zoon zoeken mijn man en zijn vriend (gast) gingen maar zoeken in de buurten het leek wel of we zochten naar een naald in een hoop vuilnis de ergste dingen kwamen in mij op; zou die ene zwerver hem niet ergens hebben meegelokt en vervolgens vermoord? alles kwam in me op pedofielen, drugsdealers, kidnappers van alles (allah i7fed) het was al inmiddels half 7 bezoek ging weg en mijn man had klasgenoten van hem opgezocht waarvan ook een paar rond die tijdstip naar buiten waren gegaan het gekke was dat die ouders het heel normaal vonden dat hun kind vanaf 2 uur niet te zien was, ach hij komt heus wel terug dachten ze :jammer: onze gasten gingen al weg de heele buurt was in rep en roer alle kinderen van de buurt waren aan het zoeken mannen die hun winkels achter lieten en mee zochten om de paar tellen keek ik uit het raam hopend om zijn koppie te zien :traan1: :traan1: huilend vroeg ik allah ta3ala om mijn zoon te beschermen ik voelde me zo alleen heb geen familie naast me waarop ik kan steunen besloot maar om te bidden en proberen rustig te blijven maar tevergeefs de adaan van de magreb gebed ging af het werd wat donkerder het werd me te veel niemand die was te zien op straat iedereen was aan het zoeken men man kwam binnen om de auto sleutels te pakken en naar de politie bureau te stappen nog nooit heb ik me zo hopeloos en wanhopig gevoeld mijn man vertrok opeens hoorde ik de kinderen op straat schreeuwen hier is A.j ik vloog naar de raam en zag mijn zoon in zijn vaders armen ik kon toen wel uit de raam vliegen om hem te omhelsen en een pak slaag te geven:zweep: hij kwam huilend naar boven rennen en omhelste mij ik schrok me nog erger en huilde mee van woede en geluk:traan1: het enige wat ik kon zeggen was alhamodililah alhamdolilah 3ala koli hal wat bleek was dat mijn zoon samen met zijn klasgenootjes lopend naar het strand zijn gegaan zonder enige begelijding van een oud iemand :boos: de strand ligt ongeveer 8 km van huis vandaan:( sorry dames mijn verhaal is wel erg lang geworden ik ben nu nog steeds woedend en teleurgesteld in mijn eigen zoon waarvan ik dacht dat hij nooit zoiets zou doen :jammer: mijn vraag nu aan de dames hoe zouden jullie het aan pakken we hebben natuurlijk wel duidelijk met hem gepraat mijn man zegt dat hij hem van alles wil gaan verbieden dus niet meer buiten spelen enz.. ik weet me egt geen raad meer:jammer:

[imaane911]

wa alhamdoelli-Allah dat hij terecht is! jeetje wat lijkt mij dat een naar gevoel zeg :( ik hoop dat hij hiervan leert en het nooooooooit meer zal doen :hadj:

[oemalbanien]

ja el7amdolilah een heel erg naar gevoel ik wens het niemand toe ik dacht net meskiena aan mijn moeder vroeger een keer was mijn broer (14 jaar) veels te laat buiten gebleven terwijl het stormde men moeder keek in de sloot en zag daar een blauwe plasticzak en schreeuwde daar is zijn jas ze wou meskiena bijna in de sloot springen om hem te redden later kwam hij aanlopen hij zat dus een potje te basketballen in de donker en regen

[imaane911]

ja el7amdolilah een heel erg naar gevoel ik wens het niemand toe ik dacht net meskiena aan mijn moeder vroeger een keer was mijn broer (14 jaar) veels te laat buiten gebleven terwijl het stormde men moeder keek in de sloot en zag daar een blauwe plasticzak en schreeuwde daar is zijn jas ze wou meskiena bijna in de sloot springen om hem te redden later kwam hij aanlopen hij zat dus een potje te basketballen in de donker en regen subhana-Allah... vroeger keek ik mijn moeder altijd verbaast aan en zei altijd dat ze overdrijft als ik een uur of 2 telaat was of dergelijk. als kind besef je het niet, naarmate je ouder bent dan besef je wat je jouw ouders voelen

[aliyaah]

Alhamdoulilah dat hij goed terecht is gekomen, ik hoop dat hij wel hiervan leert en jullie niet meer de schrik van jullie leven bezorgd. Kind van 11 jaar 8 km lopen naar de strand, nee ik vind dat dit niet goed te praten is. Als hij al wilde gaan, kon hij toch vragen of jullie er akkoord mee zouden zijn en dat eventueel zijn vader hem kon brengen? :jammer:

[Akhlaaq]

Salaam aleikoem, Alhamdoeillah is jouw zoon goed terecht gekomen. Vaak is het dat kinderen op die leeftijd vaak worden beinvloed door andere kinderen. Ze gaan proberen hun grenzen verleggen ze onderschatten vaak wat voor gevolgen het zal hebben. Ze hebben dus geen idee wat ze een ander (de ouder in dit geval) aandoen. Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik weet wel, dat als je nu je zoon van alles verbied dat dit averechts gaat werken. Nu is hij geschrokken en zal zich houden aan die regel maar op den duur zal deze regel wel tegenwerken want hij heeft gevoel dat jullie hem dan niet meer vertrouwen. Zorg dat goed uitlegt waarom jullie boos/geschrokken zijn en dat jullie hem wel vertrouwen en laat dat ook blijken. Wees niet te streng maar ook niet te makkelijk. Erg moeilijk allemaal wens jullie veel succes!

[ellae]

hamdoelilah dat ie be3da goed terecht is gekomen. ik zou duidelijk afspraken emt je zoon maken want zijn vriendjes die kunnen nogal misschen een losbandige opvoeding hebben.

[Dolly_Italian]

Ach schat , zo waren we ook toen we jong waren. Nu begrijpen we onze ouders;) maar Alhamdulilah dat er niets ergs met hem gebeurt is , en laten we maar hopen dat hij zo'n streken niet meer gaat uithalen ;) maar weetje , misschien wou hij dolgraag met zijn vrienden naar het strand , maar wist hij dat als hij toestemming aan jou ging vragen , je botweg 'neen' ging zeggen , wat niet goed is want een goede communicatie tussen kind en ouder is belangerijk. denk zelf eens aan je kindertijd , en je zal hem een beetje begrijpen:) XxX

[Moslima22]

Alhamdl is hij weer terecht, ik moest echt :traan1: en daarna :D soubhanallah! Hij moet wel een straf krijgen en er niet zomaar van af komen, hij heeft namelijk tegen jou gelogen!!! Hij moet goed nadenken over wat hij heeft gedaan. Echter niet te lang straffen en hem duidelijk zeggen waarom hem iets verboden wordt. Wij hebben het ook wel eens meegemaakt met mijn zusje. Ze was een jaar of 3-4. Mijn moeder was in veronderstelling dat ze met mijn vader mee was, maar dat was niet zo. En thuis was ze ook niet... we hebben toen ook allemaal tevergeefs gezocht, mijn ma helemaal in paniek (je weet hoe vrouwen kunnen doen :hihi: ) en daarna besloot mijn oudste zus naar de politie te stappen en daar zat ze :maf: chocomelk te drinken en te vegen ze wilde amper mee terug ze had het daar zo leuk, ze werd helemaal vertroeteld, uiteindelijk heeft het zelfs de plaatselijke krantenkoppen gehaald :o .... marokkanen :jammer:

[ellouisa]

erg hoor!! ALs kind besef je dat idd niet. Maar wij hebben altijd van jongs af aan geleerd te zeggen waar we naartoe gaan, ik ken ook kinderen die gewoon weggaan en zeggen tot straks! Die ouders hebben geen idee waar ze zijn en kunnen ze daar ook niet gaan zoeken als er wat gebeurt. Leg hem uit dat je graag wilt weten waar hij is, zodat je hem kan bereiken als er wat gebeurt. En dat hij altijd alles aan je kan vragen, ook al denkt hij dat hij toch niet mag.

[faaatje66]

ik ben blij dat hij veilig thuis is gekomen... jullie moeten heel goed met hem praten en hem de o0ngerustheid en gevaren uitleggen. een weekje straf (niet naar buiten) kan geen kwaad.. maar om hem voor altijd dingen te verbieden is niet goed.. op die manier geef je een kind geen kans om te bewijzen dat hij weer te vertrouwen is.. succes.... en hamdoulilah dat hij veilig is thuisgekomen..!!

[Riema20]

Ik kwam vroeger elke week wel een paar keer te laat. Het irriteerde me dood dat mijn ouders dan 1000000 keer belden en boos werden als ik thuis kwam. Ik had zoiets van: doe ff normaal, wat zou er kunnen gebeuren? Dat terwijl ik echt hoorde hoe bang ze waren als ze zeiden wat ze dachten dat er gebeurd zou zijn. Maar nu ik zelf moeder ben.....ik heb ze al om vergeving gevraagd. Ik ben doodsbang dat mijn kind hetzelfde doet. Het idee dat je kind ergens is en je weet niet waar, maakt me echt bang. Alhamdoelilah is er niks met je zoon gebeurd. Ik zou hem wel huisarrest geven van een week en hem duidelijk uitleggen waarom dat zo is. Als hij het weer doet (Allah jehfed), dan geef je hem langer huisarrest en beperkt zijn vrijheid zoveel mogelijk (ook geen tv). Zo weet hij dat als hij de fout in gaat, zijn vrijheid kwijt is. Als zijn straf voorbij is, moet je hem wel wat vrijheid geven. Zoals iemand hier zei: hij kan zich dan bewijzen. En hij leert dat als hij eerlijk is en zegt waar hij heen gaat en je tijd afspreekt hoe laat hij thuis moet zijn, dat er dan geen problemen zijn

[ellouisa]

Als je hem te veel gaat beperken gaatie alleen maar meer stiekem doen denk ik. Als dit de eerste keer is, zou ik hem niet meteen te zwaar straffen.

[roemaisa78]

alhamdoelillah is je kindje terug. ik kreeg even een flash back na het lezen van je verhaal. mijn dochtertje van 7 heeft me dit ook geflikt deze week. maar voor een halfuurtje. safie ik dacht ze is ontvoerd. ik was zo boos. en machteloos. het was 12.00 en meestal is ze om 12.05 al thuis van school. inmiddels was het 12.20. ik belde de school op. in de veronderstelling dat ze misschien wat later uit zouden zijn. maar nee hoor ze waren gewoon op tijd uit. ik mijn neeftje bellen die bij haar in de klas zit. die heeft haar niet gezien. dus inmiddels is het 12.30 ik stond op het punt mijn jas aan te trekken en te gaan zoeken. en mijn man was ook vertrokken. en het gekke was. ze had 2 dagen van te voren nog tegen me gezegt. van mam mocht een kinderlokker mijn broertjes of mijn zus willen pikken dan zeg ik tegen hem laat mijn broertjes vrij en neem mij maar mee. ik dacht meteen(sheitan) ze had zeker een voor gevoel. en alhamdoelillah ging de telefoon en mijn zusje belde me op dat ze mijn dochtertje in mijn straat zag fietsen en haar heeft gevraagd om te blijven eten. en mijn zus belde me meteen op. ik was zo boos. dus vroeg ik aan mijn zusje mag ik haar even aan de lijn. dus vroeg ik haar waarom ben jij in tante's straat. zegt ze dood leuk . ow ik dacht dat via deze kant veel korter was. want de normale weg die ik altijd neem is veel langer. ze heeft een week huisarrest gehad.

[ellouisa]

Ze is 7 jaar, waarom huisarrest? Ze kon toch niet weten dat jij zo ongerust zou worden. Ik zou haar uitleggen hoe ongerust je was en dat ze voortaan altij dmoet zeggen waar ze naartoe gaat en of ze een andere weg neemt of niet. Als je kinderen bij de eerste keer al straft, gaan ze juist meer stiekem doen. Eerste keer is voo rmij een waarschuwing genoeg.