ben jaloers....

[celine_4ever]

het klinkt misschien een beetje raar maar ik ben jaloers op iedereen waarvan hun vaders nog leven,..... als ik in de winkelcentrum loop en ik zie meiden met hun vaders boodschappen doen word ik heel erg jaloers..... soms denk ik bijmezelf het staat mektab dat me vader niet meer leeft.... me vader was me beste maatje en me beste vriend..... we deden veel dingen samen zoals boodschapjes doen winkelen... en vooral lachen.... en ik kon hem ook alles vragen zonder dat ie boos werd.... hoe kom ik van me jaloezie af? ik gun iedereen dat niemand hun papa mist.... maar ik mis hem zo en wil net als alle andere meiden met me vader dingen doen.... waneer ik het echt benauwd krijg als ik kinderen hun opa roepen.... dan hoor ik me zoontje ook opa roepen..... want hij denkt dat ze opa ook daar is..... wie kan me helpen om het te accpeteren en de gevoelens weg laten gaan..... baba ik mis je zo :(

[Lady_moi]

ik weet het nie ik ken die gevoel niet :( maar meiske iedereen gaat sterven vroeg of laat :) en iedereen mist wel een dierbaar iemand :traan1: hoe moeilijk het ook is je moet u er gewoon bij neerleggen :( thats life :(

[sherine]

ahhhhhhh schatjeeeee denk aan de goeie herinneringen dat je goeie band had met je pa onthou sommige papa`s zijn klootzakken :(

[BENTGHATAR]

:(............:traan1:............ Dat gevoel heb ik ook zo vaak.............echt erg is dat.......... Kzie al die meiden met hun moeder shoppen, en dan zie je ze weer lachen met elkaar...........:(.......echt Ik wordt dan ook jaloers.....maar jah het is mekteb........ Nu zit ze bij Allah(swt)..........en dat gun ik me moeder meer dan het leven op aarde ......

[celine_4ever]

yeah I know maar het is zo moeilijk..... ik heb een foto van hem vergoot en in de huis kamer gedaan.... ik geef hem elke dag een kusje en zeg dat ik van me hou..... maar ik huil mezelf elke dag in slaap en kan bijna nooit slapen.... het is 5 jaar geleden dat ie overleden is.... maar die dag dat ie overleden was en hoe het was gegaan staat in me geheugen van gisteren... ik ben in therapie geweest maar het heeft niks geholpen.... :(

[s_soumaya18]

MESKIENA ALLAH YAHTIK ESBARRR K WEET NIET HOE HET VOELT MAAR MESKIENA JE HEBT GELIJK IK KAN OOK NIET ZONDER MN VADER LEVEN ALS IK AAAN DENK BEGIN IK AL TE HUILENNNNN ECHT ERGGG AALAH YAHTIK SBAR INCHA ALLAH

[Lady_moi]

hij is in goede handen :) je zou eigenlijk nie moeten huilen maar blij zijn :) blij omdat hij van die f*cking wereld verlost is :boos: de dood is de bevrijding van elke moslim :goedzo: dus be happy :D

[sherine]

schat ik wou dat ik je kon helpen maar dit soort dingen moet je zelf doen de gevoelens zijn gezond..t geeft je vanzelf wel een plekje :blauwkus:

[Lady_moi]

sherine heeft gelijk lieverd :)

[platje]

als ik een adviesje mag geven uit eigen receptendoos: Heel veel praten erover. Het verminderd danwel niet de pijn, maar vergroot het acceptatiegevoel, en met dat gevoel kunnen we verder leven. Tenminste zo werkte het bij mij, misschien iets voor u.. succes

[celine_4ever]

dank jullie wel..... :blauwkus: hier een gedichtje voor jullie: Liefde is niet betaalbaar, geluk soms onbereikbaar, Viendschap kwetsbaar. Echter 1 hebben ze gemeen: in moeielijke tijden, houden ze je op de been. http://communities.zeelandnet.nl/data/tessabrina/upload/images/mytoyou1.gif

[Lady_moi]

aah zo lief :)

[sherine]

k vind dat plaatje wel leuk ;) ewa zinna je weet heh :bril: als je me weer tegekom wil effe lulle met me ;)

[celine_4ever]

is goed meissie..... ;)

[CyberZina]

praten meid...........veeeeeeeeeel praten net wat platje zegt op zo'n manier kan je het beter accepteren... ik heb ook niet zo lang geleden een dierbare van me verloren, ze was weliswaar geen familie maar daarom is de pijn niet minder....ze was...nee ze IS mijn beste vriendin. tis nu meer dan een half jaar geleden maar net wat je zei Celine, het is net alsof het gister gebeurde... het ergst vind ik dat ik geen afscheid van haar heb kunnen nemen......ze is namelijk overleden door een auto ongeluk.... mohiem.....Allah 3atik sbar ya 7thi!!!!!