Meiden die zijn geemigreerd...

[Nysha]

Hey ladies, effe een vraagje....wat gaf de doorslag dat jij je familie in de steek liet en naar het land verhuisde van je man? Wat heb je afgesproken met je man? eerst een paar jaar bij jou en dan weer terug naar mijn land? mag je zo vaak bij je ouders gaan als je zelf wilt? mis je je familie niet en wat weegt zwaarder je familie of een man? kunnen jullie een beetje jullie verhaal vertellen met deze punten er zo beetje in verwerkt. PLZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ ZZ :kus:

[achermijnpc]

Ik denk als je verliefd bent dan denk je niet aan de zaken zoals mijn man of mijn familie, nee je gaat er gewoon voor en later komt het pas als je er bent in dat land dat je denk shitttt zo heb ik het niet verwacht :haha:zo ging het behda bij mij. Ik heb eigelijk niets afgesproken, we gingen er allebei van uit dat we in NL zouden wonen. IK mag zo vaak als ik wil naar mijn ouders, al is het elke weekend, hij heeft er totaal geen problemen mee. Het gemis is heel zwaar de eerste jaar na je huwelijk daarna word het minder, maar goed ik zie mijn familie wel max elke 6 weken en hoor hier soms dames die hun familie 2 keer per jaar ofzo zien :wow:

[achermijnpc]

De eerste jaar ging ik elke 2 weken heen en weer :o ik kon het niet verdragen langer weg te blijven, daarna werd het 3/4 weken en in de ergste geval elke 6 weken

[Nysha]

Maar AMP.....een hele familie opzij zetten voor 1 man.....sta je daarbij stil? of maakt liefde echt blind? :hihi:

[achermijnpc]

Maar AMP.....een hele familie opzij zetten voor 1 man.....sta je daarbij stil? of maakt liefde echt blind? :hihi: In mijn geval echt heeft de liefde mij zwaar blind gemaakt, ik dacht aan niets behalve trouwen met hem,mijn moeder zegt het nu ook soms, het was alsof je blind was door hem :hihi:

[SweetRose]

6 WEKEN JE OUDERS NIET ZIEN wilieeeeeeeeeeeeeeeeeee :schrik2: liever gij dan ikke zenne :D

[Goegie]

Doorslag.. :love: TOO much!! Missen is echt te zacht uitgedrukt..in het begin echt heel moeilijk, zoals sommige al aangeven. Ik juist van drukke stad naar rustige dorp. Echt heftig in het begin.. Heb ook niet veel eisen gesteld nu ik daar aan terugdenk is dat best vreemd. Ik was me er meer van bewust (dit bracht mij verdriet) dat de tijd was gekomen dat ik mijn ouders nestje verliet, de afstand deed er mij niet echt toe en nu nog niet eigenlijk. Nu ben ik zeker 1 keer in de week bij mijn ouders, er is nog nooit 2 weken overheen geweest, mijn ouders hebben er een zoon bij. :hihi: Als ik 2 weken niet ben geweest dan denken ze dat er iets aan de hand is. :D Woon nu in Antwerpen en ouders in Rotterdam.

[Nysha]

oohhw beter dat jullie wel jullie draai hebben gevonden! Op de een of andere manier lijkt het me echt een uitdaging...naar een vreemd land en dan het lievelingetje worden thuis :hihi: het is nu al feest als ik ui tAMsterdam thuis kom in het weekend :hihi: Maar mijn moeder is heeeeeeeeeeeeeel zwaaaaaaaaaaar tegen.. ik weet nog toen mijn zus ging trouwen ging ze naar een ander stad 10 km verder....en mijn moeder elke dag janken :lol: en men zus kwam ook elk weekend met hara man bij ons thuis slapen...als we er nu aan terug denken lachen we ons dood! maar hoe gingen jullie moeders ermee om? ik weet zeker dat ik men ma heel veel verdrietzal gaan doen...maar tot men 30e thuis wonen misschien wle meer... dus reacties van jullie moeders??? SORRY!!! ben gewoon nieuwsgierig ps mijn ma heeft het zelf meegemaakt vandaar dat ze zo tegen is:)

[SweetRose]

Zoals ampc zei je bent verblind door de liefde dat je alles erom heen vergeet. Ik heb nooit afspraken met hem gemaakt over hoe en wat. De eerste maanden had ik het wel moeilijk ik kwam van een rustige dorpje naar een grote stad. Ik had gelukkig wel nog een paar familieleden om me heen dus helemaal alleen was ik niet. Alleen mijn ouders die ik heel hard mistte,maar ik ging er ook heel vaak heen en verbleef daar soms wel een paar dagen. En eenmaal ik gewend was in Belgie was het alsof ik nooit in Nl gewoond heb. Nu de kinderen er zijn ga ik veel minder naar Nl,maar dat wil niet zeggen dat ik mijn oudesr niet meer zo vaak zie zij komen zelf graag hierheen,mijn moeder vind het hier echt heerlijk in Belgie. Belgie is gewoon zaaaaaaalig :banana: ewaa waar zit je nu dan? brussel? antwerpen? :o

[ImeneBella]

Ik ben ook verhuisd naar het buitenland. Naar Frankijk! Voordat ik ging trouwen dacht ik dat het wel mee zal vallen enzo, omdat ik hier als sinds mijn geboorte kom en ben er min of meer opgegroeid en heel mijn familie woont hier. Wij zijn de enige die in Nederland wonen. Maar nu ik hier echt woon vind ik het super moeilijk en wil het liefste terug naar Nederland! We zijn allemaal een zeer hechte familie enz, maar je eigen moeder is toch altijd anders!!! :( Ik hoop, Inchallah, ooit terug te gaan, want vind het hier echt niks! Rare mensen, heel andere mentaliteit dan de Nederlanders enzo! :zwaai:

[Nysha]

:hihi: maar lieten jullie ouders je zomaar gaa of deden ze moeilijk?

[ImeneBella]

:hihi: maar lieten jullie ouders je zomaar gaa of deden ze moeilijk? Ze vonden het niet leuk dat ik naar Frankrijk ging verhuizen, maar goed, ze kunnen het mij ook niet verbieden. Ik woon overigens 3 uur van mijn ouders, dus dat valt nog wel een beetje mee. :zwaai:

[Nysha]

jah dat zegt men ma ook.. ze was hamdoulilah heeeel gelukkig met mijn vader...maar zegt je bent alleen en ze had ook nog eens verschrikkelijke schoonouders :hihi: tjah en daar ben je dan alleen

[gwn_nadoria18]

Ze vonden het niet leuk dat ik naar Frankrijk ging verhuizen, maar goed, ze kunnen het mij ook niet verbieden. Ik woon overigens 3 uur van mijn ouders, dus dat valt nog wel een beetje mee. :zwaai: Woon je in Saint-Tropez :love: Heeerrlijkkkkkk

[trisinti]

Woon je in Saint-Tropez :love: Heeerrlijkkkkkk volgens mij is dat geen 3 uurtjes vanuit Nederland:rolleyes: