allah yarabbi help me...

[2Smart4u]

Weet je....ik heb helemaal geen problemen in mijn leven (alhamdolilah). heb een goede relatie met mijn ouders en mag veel van ze (niet alles natuurlijk ;) ) meer heb ik niet nodig. Thuis heerst een gezellige sfeer. Ik ben de oudste en kan veel lachen met mijn moeder en vader. Ook met de rest van de familie ben ik tevreden...........Al met AL.....IK HEB EEN LEKKER LEVEN (alhamdolilah) toch......is er een probleem in huis. Mijn ouders. Die hebben gigantische problemen met elkaar. Ze spreken elkaar niet aan en dit houden ze laaaaaaang vol. Om de paar weken hebben ze weer een ruzie (om idiote dingen) waardoor ze elkaar niet aanspreken. Hierdoor is mijn moeder de hele dag shagrijnig en mijn vader ook. ze zijn al 25 jaar getrouwd en scheiden gaat niet zo makkelijk. Ik ben zo opgegroeid. Mijn ouders hebben altijd al ruzie gehad en als ze geen ruzie hebben, dan hebben we samen altijd REUZE lol (van korte duur want na enkele dagen hebben ze weer ruzie). Mijn moeder klaagt bij mij....mijn vader klaagt bij mij. Ik vind dat ze allebei gelijk hebben, maar ik kan er nix mee, omdat ze ELKAAR gelijk moeten geven. Mijn vader vind dat mijn moeder hem niet respecteerd en zij vind van hetzelfde. Ondertussen lijdt ik een verschrikkelijk leven. Tussen 2 vuren in, ik huil echt elke dag, terwijl het NIET mijn fout is........mijn moeder huilt ook elke dag en vraagt MIJ om advies, maar IK weet het niet!! wat zou je doen in mijn situatie? ps: Ik kijk om me heen naar andere families die leven en dan breekt mijn hart. Iedereen leeft beter dan ik terwijl ik het toch zo goed heb??? ik voel me echt vreselijk en ben hopeloos......help me!! :(

[SoulDiva]

meisje,je moet echt nie denken dat iedereen een goede familie heeft mijn ouders gingen "een echtscheiding "aanvragen,ik was er ook kapot van,maar Allah heeft ons gelukkig geholpen,de echtscheidingspapieren zijn verscheurd en nu leven we goed,ik zat in de juiste omstandigheden als u.Ik hoop dat alles goed zal gaan,vertrouw gewoon op Allah

[simpele_dame]

Hoi meid, Wat een verschrikkelijk situatie waarin je zit. Zoals je zelf aangeeft zit je tussen twee vuren. Je kunt en wilt absoluut geen partij kiezen maar dat maakt het voor jou er niet moeilijker op. In hoeverre weten je ouders dat jij zo onder hun ruzies gebukt gaat? Laat je het hen duidelijk merken of probeer je je sterk te houden om hun te sparen? Je mag namelijk ook best aan jezelf denken. Misschien moet je de volgende keer dat je moeder over je vader klaagt of andersom, ze duidelijk maken dat het goed is dat ze het aan jou vertellen maar dat jij ook niets met de informatie kan. Dat als ze echt iets willen veranderen aan hun relatie ze aan elkaar moeten vertellen waarom de dingen mislopen en ze aan elkaar irriteren. Zij moeten het echt met elkaar oplossen en ik denk dat jij wel een belangrijke schakel in het geheel kan zijn omdat ze jouw beide vertrouwen. Is het misschien een idee om een keer met z'n drieen in gesprek te gaan? In dat gesprek mag je ook best aangeven dat je de hele thuissituatie zat bent en dat het echt niet zo langer door kan gaan. Probeer ervoor te waken dat ze tijdens het gesprek niet alleen verwijten naar elkaar toe gooien maar dat ze ook met echt belangrijke punten op tafel komen. Je kunt proberen af te spreken dat er niet door elkaar heen gepraat mag worden en dat ze om de beurt aan het woord mogen. Je ouders zijn nu zo met zichzelf bezig dat ze echt niet in de gaten hebben wat voor invloed het op jou kan hebben. En ondertussen word jij steeds ongelukkiger... Meid, ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel sterkte! :)

[Ghatar_tangawia]

inschallah ikoen elgair :) heb geduld...

[2Smart4u]

Origineel gepost door simpele_dame Hoi meid, Wat een verschrikkelijk situatie waarin je zit. Zoals je zelf aangeeft zit je tussen twee vuren. Je kunt en wilt absoluut geen partij kiezen maar dat maakt het voor jou er niet moeilijker op. In hoeverre weten je ouders dat jij zo onder hun ruzies gebukt gaat? Laat je het hen duidelijk merken of probeer je je sterk te houden om hun te sparen? Je mag namelijk ook best aan jezelf denken. Misschien moet je de volgende keer dat je moeder over je vader klaagt of andersom, ze duidelijk maken dat het goed is dat ze het aan jou vertellen maar dat jij ook niets met de informatie kan. Dat als ze echt iets willen veranderen aan hun relatie ze aan elkaar moeten vertellen waarom de dingen mislopen en ze aan elkaar irriteren. Zij moeten het echt met elkaar oplossen en ik denk dat jij wel een belangrijke schakel in het geheel kan zijn omdat ze jouw beide vertrouwen. Is het misschien een idee om een keer met z'n drieen in gesprek te gaan? In dat gesprek mag je ook best aangeven dat je de hele thuissituatie zat bent en dat het echt niet zo langer door kan gaan. Probeer ervoor te waken dat ze tijdens het gesprek niet alleen verwijten naar elkaar toe gooien maar dat ze ook met echt belangrijke punten op tafel komen. Je kunt proberen af te spreken dat er niet door elkaar heen gepraat mag worden en dat ze om de beurt aan het woord mogen. Je ouders zijn nu zo met zichzelf bezig dat ze echt niet in de gaten hebben wat voor invloed het op jou kan hebben. En ondertussen word jij steeds ongelukkiger... Meid, ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel sterkte! :) juist!! ik heb het al eerder geprobeerd om een serieus gesprek aan te gaan, maar het liep uit op een nog ergere ruzie, dus dat lukt al helemaal niet meer. Je hebt wel gelijk over dat ik niet duidelijk maak over hoe ik ermee zit. Ik doe best nuchter erover en durf niet voor mijn ouders te huilen. Als moeder vraagt wat er is, zeg ik ook nix, maar ik denk dat ik het ze een stuk duidelijker ga maken. Bedankt voor je advies, en begrijp aub dat ik het toch moeilijk heb en niet makkelijk met ze kan praten en duidelijk kan maken wat ik bedoel.:(

[Ouidath]

dat is bij mij ook zo geluk niet al te vaak

[simpele_dame]

Origineel gepost door 2Smart4u juist!! ik heb het al eerder geprobeerd om een serieus gesprek aan te gaan, maar het liep uit op een nog ergere ruzie, dus dat lukt al helemaal niet meer. Je hebt wel gelijk over dat ik niet duidelijk maak over hoe ik ermee zit. Ik doe best nuchter erover en durf niet voor mijn ouders te huilen. Als moeder vraagt wat er is, zeg ik ook nix, maar ik denk dat ik het ze een stuk duidelijker ga maken. Bedankt voor je advies, en begrijp aub dat ik het toch moeilijk heb en niet makkelijk met ze kan praten en duidelijk kan maken wat ik bedoel.:( Ik begrijp heel goed dat het niet makkelijk is om er met ze over te praten. Is er misschien een zus/broer die zich hetzelfde voelt als jou? Je zou dan kunnen overwegen om samen het gesprek aan te gaan omdat je dan sterker staat. Je moet wel onthouden dat als je er helemaal niets aan doet de situatie alleen maar erger wordt, zowel tussen je ouders als tussen jou en je ouders en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Ik denk dat , zoals je zelf aangeeft, je al een heel eind verder komt als je aan je moeder kenbaar maakt hoe jij je voelt. Het is in ieder geval een stap in de juiste richting. Ook al heb je volgens je gevoel misschien nog een hele lange weg te gaan, het feit dat je hulp vraagt geeft aan dat je de situatie echt zat bent en dat er verandering moet komen. Ik denk dat je op de goede weg zit. Nogmaals heel veel succes gewenst.:)