Obsessieve gedrag van mijn man

[saramidden]

Ik wil even mijn hart luchten over iets. Ik ben nu net een jaar getrouwd en irriteer me verselijk aan het obsessieve gedrag van mijn man richting zijn ouders en familie. Hij rent zich echt de voeten uit het lijf voor hun. Ze hoeven maar te piepen of hij voelt zich al geroepen om te helpen ongevraagd nog wel. En mij laat hij gewoon links liggen. Als ik iets nodig heb dan ziet hij dat (zogenaamd) niet. Als hij op het punt staat om naar zijn ouders te gaan (vooral zijn moeder) dan moet ik het niet in mijn hoofd halen om hem iets te vragen f iets te zeggen. Hij staat letterlijk zenuwachtig te doen op één been omdat hij snel snel weg wil gaan. Laatst schreeuwde hij het zelfs uit! Ik zat echt nietsvermoedend iets te vertellen en op een gegeven moment barstte de bom bij hem. Hij riep: JA EN ALTIJD ZIT JE MIJ DWARS ALS IK NAAR MIJN MOEDER WIL GAAN, NU ZIT IK HIER TIJD TE VERSPILLEN MET JOU DOOR DAT GEOUWEHOER. Met andere woorden iedere seconde telt voor hem. Ik bergijp dat hij zijn ouders belangrijk vindt, dat hebben we allemaal, ik wil ze hem ook absoluut niet ontzeggen. Maar ik vind dit toch wel erg triest gedrag. Wat moet ik hiermee? Praten met hem helpt niet want hij neemt nooit wat van mij aan.

[Sanae_23_]

Ik Haat zulke mannen echt waar! ik ken ook iemand die precies hetzelfde gedraagt als je man. pahh pahh.. Ik zou ook precies hetzelfde doen als hem, als hij toch niks van je aanneemt dan zal ik hem geen aandacht geven meer, ook elke zeggen dat je moeder (ouders) je nodig hebben, dat hij je tijd verspilt. hij zal het ook niet leuk vinden als jij hem geen aandacht meer geeft en dat je alleen met je ouders bezig bent misschien dat hij daardoor ook gaat beseffen dat het ook niet leuk is tegenover jou. Succes meid

[Sanae_23_]

Toen ik net getrouwd was ging ik heel vaak naar mijn schoonouders, en mijn man ook naar mijn ouders en op gegeven moment als ik 2 dagen niet naar mijn schoonouders ging zei hij gelijk van zo jij bent lang niet mijn ouders geweest en ze vragen elke keer naar jou en ik wou niet zeggen dat je bij ouders was! en toen dacht ik PARDON dus ik moet alleen naar jou ouders gaan en mijn ouders moet ik nu zeker afschrijven nou dat dacht niet en sindsdien ga ik maar 1 keer in de week en als ze me vragen waar ik al die tijd was en dan zeg dood normaal ooo bij MIJN OUDERS! :ego: op gegeven moment zie man waarom ga je niet zo vaak naar mijn ouders? ze vragen elke keer naar jou? dan Antwoord ik HOE VAAK GA JIJ NAAR MIJN OUDERS OOK KEER IN DE WEEK TOCH? dan hou hij gelijk zijn mond en NU vraagt hij helemaal NIET MEER! Meid je mag best een strijd met hem aangaan daar heb jij straks alleen profeet ervan geloof me maar wan ik spreek uit ervaring. heel veel sterkte

[_Ought_Aicha_]

Dat gedrag is niet normaal. Tuurlijk (in de Islam) komen je ouders op de eerste plaats! Dit wil echter niet zeggen dat dit ten koste moet gaan van de band met je vrouw. Hoe hij zich gedraagt is echt niet normaal, dat kan ik je wel vertellen. Zeg hem dat je het goed vind dat hij zo goed is voor zijn ouders, maar dat hij er ook aan moet denken dat hij nog een vrouw heeft. Hij heeft er ten slotte voor gekozen om te trouwen!

[Estee_Lauder]

Laat 'm maar. Sommige mannen zijn nu eenmaal zo en dat kun jij echt niet veranderen als vrouw door daar een issue van te maken. Waarschijnlijk overdrijft hij nu ook omdat hij merkt dat jij vindt dat het wat minder kan. Als je er minder negatief over zou doen of zelfs positief dan zal hij vanzelf zijn gedrag aanpassen. Mamma's kindjes zijn echt irri.

[_Ought_Aicha_]

Laat 'm maar. Sommige mannen zijn nu eenmaal zo en dat kun jij echt niet veranderen als vrouw door daar een issue van te maken. Waarschijnlijk overdrijft hij nu ook omdat hij merkt dat jij vindt dat het wat minder kan. Als je er minder negatief over zou doen of zelfs positief dan zal hij vanzelf zijn gedrag aanpassen. Mamma's kindjes zijn echt irri. Ik kan uit haar verhaal niet opmaken dat zij haar irritatie hierover geuit heeft. Eerlijk gezegd zou ik niet met zo'n man kunnen leven. Vooral als hij mij het niet zou gunnen dat ik naar mn eigen ouders zou gaan.

[Estee_Lauder]

. Hij riep: JA EN ALTIJD ZIT JE MIJ DWARS ALS IK NAAR MIJN MOEDER WIL GAAN, NU ZIT IK HIER TIJD TE VERSPILLEN MET JOU DOOR DAT GEOUWEHOER. Schijnbaar gedraagt zij zich op een bepaalde manier die hem de indruk geeft dat ze zich ergert aan zijn frequente bezoeken aan zijn ouders...

[cherinaa]

ik heb dat probleem ook, maar dan met zijn zussen. zijn moeder woont in marokko. als ze een reis willen boeken naar maroc vragen ze hem of hij een goedkopen ticket wil zoeken, of als ze een auto willen moet hij dat ook zoeken. gisteren is die helemaal naar haar toe te gaan zodat ze de auto konden halen. om naa hen te gaan, is het een uur rijden en dan nog ik weet niet waar de auto halen. waarom vragen ze hun man niet ze zijn allemaal getrouwd. en hij als een****gaat rennen voor ze. hij werkt dag en nacht en alleen donderdags heeft die s'middags niks te doen, en op zijn enige vrije middag gaat hij naar hen. mij bellen ze nooit en vragen nooit naar me. ik heb hen ook afgeschreven. maar het irriteert me als hij zo voor hen vliegt.

[lady_of_honor]

je moet niet koppig gaan doen en hetzelfe bij hem te doen. maar wees gewoon lief voor hem en laat hem inzien dat je van hem houdt en dat je hem ook nodig hebt., maar ga niet tussen hem en zijn moeder staan want dan worden de problemen groter. succes schat

[faaatje66]

Ik wil even mijn hart luchten over iets. Ik ben nu net een jaar getrouwd en irriteer me verselijk aan het obsessieve gedrag van mijn man richting zijn ouders en familie. Hij rent zich echt de voeten uit het lijf voor hun. Ze hoeven maar te piepen of hij voelt zich al geroepen om te helpen ongevraagd nog wel. En mij laat hij gewoon links liggen. Als ik iets nodig heb dan ziet hij dat (zogenaamd) niet. Als hij op het punt staat om naar zijn ouders te gaan (vooral zijn moeder) dan moet ik het niet in mijn hoofd halen om hem iets te vragen f iets te zeggen. Hij staat letterlijk zenuwachtig te doen op één been omdat hij snel snel weg wil gaan. Laatst schreeuwde hij het zelfs uit! Ik zat echt nietsvermoedend iets te vertellen en op een gegeven moment barstte de bom bij hem. Hij riep: JA EN ALTIJD ZIT JE MIJ DWARS ALS IK NAAR MIJN MOEDER WIL GAAN, NU ZIT IK HIER TIJD TE VERSPILLEN MET JOU DOOR DAT GEOUWEHOER. Met andere woorden iedere seconde telt voor hem. Ik bergijp dat hij zijn ouders belangrijk vindt, dat hebben we allemaal, ik wil ze hem ook absoluut niet ontzeggen. Maar ik vind dit toch wel erg triest gedrag. Wat moet ik hiermee? Praten met hem helpt niet want hij neemt nooit wat van mij aan. sjo sjo

[Leila1982]

Dan doe je toch precies hetzelfde. Hij moet voelen wat jij nu voelt.. schenkt ook gewoon veel aandacht aan je ouders..

[Leila1982]

ik heb dat probleem ook, maar dan met zijn zussen. zijn moeder woont in marokko. als ze een reis willen boeken naar maroc vragen ze hem of hij een goedkopen ticket wil zoeken, of als ze een auto willen moet hij dat ook zoeken. gisteren is die helemaal naar haar toe te gaan zodat ze de auto konden halen. om naa hen te gaan, is het een uur rijden en dan nog ik weet niet waar de auto halen. waarom vragen ze hun man niet ze zijn allemaal getrouwd. en hij als een****gaat rennen voor ze. hij werkt dag en nacht en alleen donderdags heeft die s'middags niks te doen, en op zijn enige vrije middag gaat hij naar hen. mij bellen ze nooit en vragen nooit naar me. ik heb hen ook afgeschreven. maar het irriteert me als hij zo voor hen vliegt. Wat heb ik een hekel aan zulke plakkerige zussen... Je zou haast geloven dat hij met zijn zussen is getrouwd. Zeg het hem dan, of zijn zussen. Tuurlijk kan hij dingen doen voor zijn moeder, maar het is wel zo eerlijk om het te verdelen lijkt mij. De zus van mijn man liep ook altijd te zeiken dat hij haar nooit belt. ze woont in marokko en leeft nog beter dan wij, ze heeft een man in frankrijk, dus ze komt niets tekort. Ik heb het mijn man eens flink onder zijn neus gewreven dat hij blijkbaar geen paar euro waard is, anders had ze hem ook wel kunnen bellen als ze hem zo graag wil spreken. Haar man heeft al een stuk grond gekocht in marokko voor duizenden euro's en jij... jij bent niet eens 2 euro waard in haar ogen. Dat was eruit! Als ik mijn broer wil spreken dan bel ik hem.. ik heb toch ook handen om de telefoon op te pakken en een nummer in te toetsen.

[naze]

Ik wil even mijn hart luchten over iets. Ik ben nu net een jaar getrouwd en irriteer me verselijk aan het obsessieve gedrag van mijn man richting zijn ouders en familie. Hij rent zich echt de voeten uit het lijf voor hun. Ze hoeven maar te piepen of hij voelt zich al geroepen om te helpen ongevraagd nog wel. En mij laat hij gewoon links liggen. Als ik iets nodig heb dan ziet hij dat (zogenaamd) niet. Als hij op het punt staat om naar zijn ouders te gaan (vooral zijn moeder) dan moet ik het niet in mijn hoofd halen om hem iets te vragen f iets te zeggen. Hij staat letterlijk zenuwachtig te doen op één been omdat hij snel snel weg wil gaan. Laatst schreeuwde hij het zelfs uit! Ik zat echt nietsvermoedend iets te vertellen en op een gegeven moment barstte de bom bij hem. Hij riep: JA EN ALTIJD ZIT JE MIJ DWARS ALS IK NAAR MIJN MOEDER WIL GAAN, NU ZIT IK HIER TIJD TE VERSPILLEN MET JOU DOOR DAT GEOUWEHOER. Met andere woorden iedere seconde telt voor hem. Ik bergijp dat hij zijn ouders belangrijk vindt, dat hebben we allemaal, ik wil ze hem ook absoluut niet ontzeggen. Maar ik vind dit toch wel erg triest gedrag. Wat moet ik hiermee? Praten met hem helpt niet want hij neemt nooit wat van mij aan. Ik vind het wel meevallen hoor. Wat kom jij tekort? Als jij wilt dat hij iets doet maar hij heeft al met zijn ouders afgesproken, dan kun je toch wel even wachten. Goede behandeling van de ouders is juist iets goeds. Probeer naar de goede dingen te kijken, wat hij allemaal wel doet voor jou ipv te kijken naar de dingen die hij niet doet.

[naze]

Wat heb ik een hekel aan zulke plakkerige zussen... Je zou haast geloven dat hij met zijn zussen is getrouwd. Zeg het hem dan, of zijn zussen. Tuurlijk kan hij dingen doen voor zijn moeder, maar het is wel zo eerlijk om het te verdelen lijkt mij. De zus van mijn man liep ook altijd te zeiken dat hij haar nooit belt. ze woont in marokko en leeft nog beter dan wij, ze heeft een man in frankrijk, dus ze komt niets tekort. Ik heb het mijn man eens flink onder zijn neus gewreven dat hij blijkbaar geen paar euro waard is, anders had ze hem ook wel kunnen bellen als ze hem zo graag wil spreken. Haar man heeft al een stuk grond gekocht in marokko voor duizenden euro's en jij... jij bent niet eens 2 euro waard in haar ogen. Dat was eruit! Als ik mijn broer wil spreken dan bel ik hem.. ik heb toch ook handen om de telefoon op te pakken en een nummer in te toetsen. SobhanAllah, als moslims zoek je excuses voor elkaar. Dat deden de sahaba ook, ze zochten excuses voor elkaar en als die niet konden bedenken dan zeiden ze, 'hij zal wel een excuus hebben die ik niet kan bedenken.' Misschien heeft ze wel een reden om niet te bellen. Stimuleer je man juist lief te zijn voor zijn zus, zeg af en toe tegen hem 'he bel je zus even vind ze vast fijn'. Familiebanden onderhouden is belangrijk, omwille van Allah zal je je man hierin steunen zonder kwaad te spreken over hen. Als zij graag gebeld wilt worden, ach laat haar maar. Dat is slechts iets kleins, wees mild inshaAllah. Als hij haar wel belt, wie wordt daar echt slechter van of heeft daar last van? Als hij haar niet belt, kennelijk vindt zij dat erg vervelend. Dit is domweg te klein om over te struikelen of steggelen, zeker als het om familie gaat.

[IkBenNadina]

Ik wil even mijn hart luchten over iets. Ik ben nu net een jaar getrouwd en irriteer me verselijk aan het obsessieve gedrag van mijn man richting zijn ouders en familie. Hij rent zich echt de voeten uit het lijf voor hun. Ze hoeven maar te piepen of hij voelt zich al geroepen om te helpen ongevraagd nog wel. En mij laat hij gewoon links liggen. Als ik iets nodig heb dan ziet hij dat (zogenaamd) niet. Als hij op het punt staat om naar zijn ouders te gaan (vooral zijn moeder) dan moet ik het niet in mijn hoofd halen om hem iets te vragen f iets te zeggen. Hij staat letterlijk zenuwachtig te doen op één been omdat hij snel snel weg wil gaan. Laatst schreeuwde hij het zelfs uit! Ik zat echt nietsvermoedend iets te vertellen en op een gegeven moment barstte de bom bij hem. Hij riep: JA EN ALTIJD ZIT JE MIJ DWARS ALS IK NAAR MIJN MOEDER WIL GAAN, NU ZIT IK HIER TIJD TE VERSPILLEN MET JOU DOOR DAT GEOUWEHOER. Met andere woorden iedere seconde telt voor hem. Ik bergijp dat hij zijn ouders belangrijk vindt, dat hebben we allemaal, ik wil ze hem ook absoluut niet ontzeggen. Maar ik vind dit toch wel erg triest gedrag. Wat moet ik hiermee? Praten met hem helpt niet want hij neemt nooit wat van mij aan. Jullie vrouwen kunnen ook echt overal om zeiken, en overal van wakker liggen. Bahh! Dat hij met jou getrouwd is betekent toch niet dat hij er nu niet voor zijn ouders hoeft te zijn.