probleem met mn Ma en Ik

[SAMIREETJE]

ik zit met een probleempje en ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven incha allah Het zit zo: Ik woon in een hele rustige buurt waar weinig contacten te vinden zijn. Ook heb ik geen goede contacten met mijn familie. Heel soms kopmen we bijeen als er wat feesten zijn , verder niet. het probleem hierdoor is dat mijn moeder ook eigenlijk geen goede vriendinnen heeft/familieleden waarmee ze weggaat/shoppen, thuis kan praten etc. Ik ben eigenlijk de beste vriendin van mijn moeder. Gaat zij shoppen..ga ik altijd mee. Ik heb maar 1 broertje verder, en die is hele dag zo wat buiten. Nu vind ik dit niet erg om de eigenlijk alle tijd bij mn moeder te besteden , maar ik heb hierdoor ook weinig vrienden. Mijn moeder heeft alleen mij en mn broertje maar ze moet begrijpen dat ik (vroeg of laat) ook een eigen weg heb Ik heb el hamdoelilah wat leuke vriendinnen leren kennen nu, maar zodra ik naar buiten wil, krijg ik de volle laag: 'Wat ga je bij haar doen'! (alsof ik een reden nodig heb om naar mn vriendinnen te gaan?) 'je laat mij hier alleen, wat heb je buite te zoeken blabla e en zo gaat t maar door. Dit eindigt heel vaak in heftige ruzies. Praten helpt niet, ze is eigenwijs en luistert niet naar me waardoor t vaak schreeuwruzie's worden:jammer: hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik ook vriendinnen heb en ook leuke dingen wil gaan doen. ik hebt gevoel dat ik op dat gebied als 15- jarige wordt behandeld, wat nooit over gaat.

[Samiralover15]

ik zit met een probleempje en ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven incha allah Het zit zo: Ik woon in een hele rustige buurt waar weinig contacten te vinden zijn. Ook heb ik geen goede contacten met mijn familie. Heel soms kopmen we bijeen als er wat feesten zijn , verder niet. het probleem hierdoor is dat mijn moeder ook eigenlijk geen goede vriendinnen heeft/familieleden waarmee ze weggaat/shoppen, thuis kan praten etc. Ik ben eigenlijk de beste vriendin van mijn moeder. Gaat zij shoppen..ga ik altijd mee. Ik heb maar 1 broertje verder, en die is hele dag zo wat buiten. Nu vind ik dit niet erg om de eigenlijk alle tijd bij mn moeder te besteden , maar ik heb hierdoor ook weinig vrienden. Mijn moeder heeft alleen mij en mn broertje maar ze moet begrijpen dat ik (vroeg of laat) ook een eigen weg heb Ik heb el hamdoelilah wat leuke vriendinnen leren kennen nu, maar zodra ik naar buiten wil, krijg ik de volle laag: 'Wat ga je bij haar doen'! (alsof ik een reden nodig heb om naar mn vriendinnen te gaan?) 'je laat mij hier alleen, wat heb je buite te zoeken blabla e en zo gaat t maar door. Dit eindigt heel vaak in heftige ruzies. Praten helpt niet, ze is eigenwijs en luistert niet naar me waardoor t vaak schreeuwruzie's worden:jammer: hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik ook vriendinnen heb en ook leuke dingen wil gaan doen. ik hebt gevoel dat ik op dat gebied als 15- jarige wordt behandeld, wat nooit over gaat. Hey meis, Waarom nodig je je vriendinnen niet eens keertje bij jou thuis, zodat je moeder ze ook leert kennen. Ik kan die situatie van je mams begrijpen, ze is gewend met jou, ze dee alles met jou en opeens ga je die dingen niet met haar doen. Probeer er rustig met haar over te praten, misschien dat ze je gaat begrijpen.. Veel sterkte meis.. Groetjes

[Asssie08]

ik zit met een probleempje en ik hoop dat jullie mij wat advies kunnen geven incha allah Het zit zo: Ik woon in een hele rustige buurt waar weinig contacten te vinden zijn. Ook heb ik geen goede contacten met mijn familie. Heel soms kopmen we bijeen als er wat feesten zijn , verder niet. het probleem hierdoor is dat mijn moeder ook eigenlijk geen goede vriendinnen heeft/familieleden waarmee ze weggaat/shoppen, thuis kan praten etc. Ik ben eigenlijk de beste vriendin van mijn moeder. Gaat zij shoppen..ga ik altijd mee. Ik heb maar 1 broertje verder, en die is hele dag zo wat buiten. Nu vind ik dit niet erg om de eigenlijk alle tijd bij mn moeder te besteden , maar ik heb hierdoor ook weinig vrienden. Mijn moeder heeft alleen mij en mn broertje maar ze moet begrijpen dat ik (vroeg of laat) ook een eigen weg heb Ik heb el hamdoelilah wat leuke vriendinnen leren kennen nu, maar zodra ik naar buiten wil, krijg ik de volle laag: 'Wat ga je bij haar doen'! (alsof ik een reden nodig heb om naar mn vriendinnen te gaan?) 'je laat mij hier alleen, wat heb je buite te zoeken blabla e en zo gaat t maar door. Dit eindigt heel vaak in heftige ruzies. Praten helpt niet, ze is eigenwijs en luistert niet naar me waardoor t vaak schreeuwruzie's worden:jammer: hoe kan ik haar duidelijk maken dat ik ook vriendinnen heb en ook leuke dingen wil gaan doen. ik hebt gevoel dat ik op dat gebied als 15- jarige wordt behandeld, wat nooit over gaat. Salaam wa aalekoem kanjer Ik kan moelijk zeggen dat k je begrijp, want bij mij is het precies andersom, ik wil graag dat me moeder wat meer tijd aan me besteed dat ik met haar over alles kan praten en zussen heb ik ook niet vriendinnen ben niet erg close mee dus praat ik soms tegen de muur, anyway we hebben het niet over mij maar over jou. Nodig je vriendinnen veel thuis uit zodat je moeder er af en toe ook gezellig bij kan schuiven leg uit dat je behoefte er aan hebt maar doe ook soms leuke dingen met je moede leg geweoon rustig uit hoe het precies zit kies een gunstige moment uit waneer ze in een goeie humeur zit en vooral niet schreeuwen en boos worden en je moet ook niet eisen gaan stellen (ik wil dit jij moet dat) Meid heb sabr en inchallah komt het goed plaats hoe het verlopen is als je met haar heb gepraat

[Luitenant]

je moeder is dus alleenstaand. Als je in een buurt woont zonder veel contacten dan is je ma aangewezen op jouw. Je bent de oudste en je ma focust zich teveel op jouw. Je kan haar ook niet afwijzen.Maar je levert heel veel van je social life in. Zodra jij weg bent is ze alleen. Helemaal alleen.. Het is wel goed dat je alle tijd aan haar wil besteden. Datdoe ik ook. Maar je moet je ook beseffen..en dat doe ik nu ook. Wat als je straks de deur uit gaat. Dan valt de klap het hardst! Is er iets wat ze leuk vindt? Een buurthuis. Les in iets nemen?