Bekijk originele versie : Een vriend..........?
Lakeesha
10-06-2002, 21:00
Ik wil graag een nieuw verhaal beginnen.
Het is een verhaal wat echt is gebeurd in mijn omgeving en die nog steeds voortduurt.
Je begrijpt dat ik andere namen gebruik om ze te beschermen.
-Het begon allemaal vorige winter nadat ik het net uit had gemaakt met mijn vriend. Een turk nog wel, hoe had ik dat in godsnaam kunnen doen, al die problemen die ik erbij kreeg. Gelukkig zag ik op tijd in dat het niet meer ging en maakt het uit. De problemen waar over, dacht ik…… Maar in feite begonnen ze pas, damn.
Hij was niet de knapste jongen, maar zag er wel goed uit. En zijn lach, hm zijn lach.
Rachid was zijn naam en hij werkte ook in dezelfde supermarkt waar ik werkte.
Hij was mij nooit opgevallen, maar op de een of andere manier kwam ik juist toen met hem in contact. Hij was een aardige jongen en maakte me altijd aan het lachen. Ik werd langzaam maar zeker verliefd. Maar ja wat moest ik doen, vond hij mij wel leuk? En wat dan, weer al die problemen, het liegen tegen mijn ouders? Ik wist het gewoon niet totdat hij me mee uit vroeg, om naar de bioscoop te gaan. Natuurlijk kon ik geen nee zegen.
Ik weet nog precies hoe het ging.
‘Hij komt me zo ophalen na schooltijd. Nog 2 uurtjes te gaan, hoe kan ik me nou concentreren op de les. Ik ben er, maar ben er toch niet. Ach hoe zou het zijn met hem, het lijkt me zo leuk. Daar gaat de bel, het is tijd. Gauw naar buiten, hij moet niet te lang wachten.
Shit, daar staat hij, wat is ie leuk. Zie ik er wel goed uit? Ik heb het warm en koud te gelijke tijd. Hij zegt hallo, ik groet terug. We lopen samen naar de bioscoop.’
Van de film heb ik natuurlijk niets gezien. Ik was de hele tijd met mijn gedachte bij hem. Mijn hand die zijn hand vasthield, mijn hoofd rustend op zijn schouders. Met geen pen te beschrijven hoe ik me toen voelde. Het was een goed gevoel.
De weken daarna leefde ik in de zevende hemel. Elke keer als ik hem zag, voelde ik de vlinders in mijn buik. Maar ja na ons uitje was er nog steeds niets gebeurd tussen ons twee en ik wilde niet de eerste stap zetten, maar wilde ook niet afwachten.
Wat moest ik nou doen?? Ik schrapte al mijn moed bij elkaar en begon een gesprek met hem...............
'Ik wil heel graag weten wat jullie van het verhaal vinden, moet ik hem afmaken of niet.............
Groetjes Lakeesha
JongWomen
10-06-2002, 21:05
ja je moet zeker verdergaan!!!!!!!!!!
ik zat al heel diep in het verhaal en toen was tie afgelopen..je verhaal is echt spannend!!!!!!!!!!!!!!!
Pinokkio
10-06-2002, 21:42
ga zeker door met je verhaal.EEn tip misschien moet je verhaal bij de verhalen topic plaatsen want dan is het makkelijker om je verhaal terug te vinden.
succes meid
cioa
CLeOpaTrA01
10-06-2002, 22:52
HET ENIGSTE WAT IK GA ZEGGE :o IZZZ:
GA DOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOR!!!!
DUIDELIJK GENOEG??!!!
BIG KIZZAAAA CLEO... :zwaai:
:Iluvu: Leuk verhaal, ga vooral door meid!!
soussiasaida
11-06-2002, 13:41
Ik d8 eerst het is waargebeurd maar jaaaaaaaaa...... je moet je topic verhuizen naar de verhalen hoek en ga daar maar door.....
Lakeesha
11-06-2002, 20:11
Oke hier gaat'ie verder:
Ik schrapte al mijn moed bij elkaar en begon een gesprek met hem......
‘Hoi Rachid, hoe gaat het?’ Hij lachte, oh wat was hij mooi als hij lachte. ‘Ja goed’ , was zijn antwoord. We praten wat en uiteindelijk vraagt hij of ik zin heb om na werktijd wat te gaan doen. ‘Natuurlijk wil ik dat, het lijkt me hartstikke gezellig’. Yes, die afspraak is gemaakt.
We liepen samen naar buiten. Hij stelt voor om een rondje te maken en eens goed te praten. Ik stem toe en we lopen verder. Het was zo leuk om met hem te praten, hij luisterde tenminste als ik wat zei en ik begon hem dan ook volledig te vertrouwen. Op een gegeven moment werd het al best wel laat en ik stelde voor om naar huis te gaan en het gesprek een andere keer af te maken. Hij was er niet blij mee, maar vond het goed. We namen afscheid en liepen naar huis.
Zo ging het een paar keer, onze gesprekken waren hartstikke leuk en hij vertelde me dan ook van alles. Hij was anders, (dacht ik) Na die paar keer gingen we naar het bos, maar het was echt gezellig, we creëerden onze eigen plek en beloofde elkaar dat wij alleen hier zouden komen. Zo ging het weken lang. Na onze werktijd kwamen we hier en praatten we met elkaar.
Het was leuk en ik ging hem nog leuker vinden. Hij behandelde me als een vrouw, in plaats van een klein kind. Ik was toen vijftien! Maar voelde me echt groot.
Ik had weer met hem afgesproken en had er echt zin in. Ik weet niet waarom, maar ik voelde me die dag echt anders, net alsof er wat ging gebeuren.
Hij was er al, toen ik kwam aanlopen. Hij zat daar zo rustig. We begonnen weer een gesprek, maar toen gebeurde het. Hij keek me aan in mijn ogen. Oh als je eens wist hoe ik me toen voelde. Mijn handen trilden en ik durfde bijna niet naar hem te kijken. Hij was zo mooi.
Hij bleef kijken, ik wist wat hij wilde, ik wilde het ook. En toen raakte zijn lippen de mijne.
Ik was nog gelukkiger, hij wilde mij ook.
Die tijd daarna hadden we echt met elkaar. Ik was zijn vriendin en iedereen mocht dat weten. Nou ja iedereen we waren wel heel voorzichtig. Als m’n ouders dit zouden weten!!!!!
Het was een toptijd. We spraken geregeld af en het was dan altijd hartstikke leuk.
Ik was helemaal verliefd en hij ook op mij, althans dat zei hij. Het was nu net voor de zomervakantie. Ik wist dat we allebei op vakantie zouden gaan..........
Ik plaats het volgende deel er gauw weer op
Groetjes Lakeesha
MiSsMaRrAkChIa
16-06-2002, 00:48
ga dooor
het lijkt me een leuk verhaal
-xxx- miss marrakchia
Zeg Lakeesha, het is echt geweldig hoor dat je een verhaal aan het schrijven bent, een echtgebeurd verhaal nog wel.....nou prachtig hoor........woorden schieten te kort........
Maarru doe me ff een lol, wil je, knip ff je verhaal en kopieer het hele handeltje ff in de verhalen rubriek.
(vergeet vooral het knip gedeelte niet)
Bij voorbaat dank oftewel mijn dank is groot...
©2000-2012 Marokko.nl Virtual Community's - La maison du Maroc. Powered by Marokko Media.